Η κατάργηση εν μια νυκτί από τον πρωθυπουργό της λαϊκής κυριαρχίαςΑπό τον
Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*
Η ρητορική περί του πέρατος της περιόδου των «Μνημονίων» εκ μέρους της λαομίσητης παρούσης τυχοδιωκτικής κυβερνήσεως συγκαταλέγεται στην πάγια φαιά προπαγανδιστική πρακτική της ψευδεπίγραφης Αριστεράς, προς τη διανοητικά ευνουχισμένη μάζα, η οποία έχει διαποτιστεί ασυνείδητα με τη μεταπολιτευτική συνθηματολογία τού πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Εχει γαλουχηθεί με τη νοοτροπία της «ντουντούκας» και την αργυρώνητη συνδικαλιστική αλητεία, εν ολίγοις την ιστορικώς προσφιλή «σταυροφορία» της Αριστεράς, η οποία αρθρώνεται σε μία συγκεχυμένη αοριστία διεκδικήσεων και σε πρακτικές ιδεολογικής τρομοκρατίας. Η ευεπίφορη, όμως, αυτή μερίδα της κοινής γνώμης δεν αντιπροσωπεύει την πλειονότητα η οποία έχει αφυπνιστεί συνειδησιακά και γνωρίζει πλέον ότι ο πρωθυπουργός είναι έρμαιο στις επιταγές των υπερεθνικών διευθυντηρίων, έχοντας εκποιήσει το παν με αντάλλαγμα την παραμονή του στην εξουσία.
Τούτο έχει εγχαραχθεί διά τη θεσμική εκτροπή την οποία επέφερε στην ελλαδική πραγματικότητα, προξενώντας ανήκεστο ηθική βλάβη στον ελληνικό λαό, καταργώντας ιταμώς, εν μια νυκτί, τη λαϊκή κυριαρχία, κατακρημνίζοντας συνάμα εκκωφαντικά το θεμέλιο του πολιτεύματος κατά το άρθρο 1 και 2,3 του Συντάγματος.
Πρόκειται για την αποφράδα ημέρα της 5/7/2015, κατά την οποία ο Τσίπρας μετέτρεψε το ηχηρό «Οχι» σε «Ναι»», κονιορτοποιώντας το ύπατο εργαλείο της δημοκρατίας που είναι το δημοψήφισμα, διαπράττοντας εκ δόλου το αλήστου μνήμης συνταγματικό πραξικόπημα.
Αυτός είναι ο σεβασμός στον υπέρτατο νόμο του κράτους, να πηδαλιουχεί μια χώρα, η οποία έχει εκχωρήσει καθολικώς την εθνικής κυριαρχία της, διά της ευθείας μεταβιβάσεως κυριαρχικών αρμοδιοτήτων του κράτους σε διεθνούς οργανισμούς, ποδοπατώντας το Σύνταγμα. Ο περί πολλού επαναστάτης άνευ αιτίας έκαμψε το φρόνημα του ελληνικού λαού, βυθίζοντας πρωτοφανώς την Ελλάδα σε διεθνή ανυποληψία, καλλιεργώντας κλίμα δουλοφροσύνης και υποταγής. Παρά ταύτα, επιδίδεται τεχνηέντως σε αναφορές δήθεν περί αγώνων Αριστεράς, αφήνοντας αχαλίνωτα τα στελέχη του, τα οποία αφενός έχουν καταστεί καθεστώς, πλήρως εξομοιωμένα με την ασκούμενη εκ μέρους των νεοφιλελεύθερη πολιτική, αφετέρου, όμως, ακκίζονται αντιστασιακοί και επιβάλλουν τις χρόνιες νοσηρές αγκυλώσεις του μπολσεβικισμού στην κοινωνία.
Η σχιδοειδής αυτή κατάσταση μόνο θυμηδία είναι πρόσφορη να προκαλέσει, όπως η φαρσοκωμωδία του διαγγέλματος περί εξόδου μας από τα Μνημόνια.
Εν κατακλείδι, ο Τσίπρας εισήγαγε και θεμελίωσε μία χυδαία νοοτροπία πλήρους καταφρόνησης του Συντάγματος και επέφερε μία οιονεί δικτατορική νοοτροπία, εξουδετέρωσης των αντιφρονούντων, καθώς και καθολικής αστυνόμευσης της σκέψης, ιδίως όμως την υπερεκχειλίζουσα απαξία προς τη λαϊκή κυριαρχία.
* Δικηγόρος
