Η αδυναμία ανάλυσης φαινομένων «Νοτοπούλου» από τα κόμματαΑπό τον
Δημήτρη Παπαγεωργίου*
H υπουργοποίηση της κυρίας Νοτοπούλου προκάλεσε ορυμαγδό σχολίων τις τελευταίες ημέρες. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και με τη μόνιμη παρουσία του κ. Καρανίκα στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα καθ’ όλη την περίοδο των κυβερνήσεων του τελευταίου. Αρκετά από τα σχόλια είναι ειρωνικά. Αρκετά, συγκαταβατικά. Αλλα βρίθουν από υποκρισία. Ολα όμως έχουν ένα κοινό σημείο. Αποδεικνύουν την πολιτική μυωπία αυτών που τα κάνουν. Και όταν αυτοί που τα κάνουν ανήκουν σε πολιτικούς σχηματισμούς αποδεικνύουν και την πολιτική μυωπία αυτών ακριβώς των σχηματισμών.
Δεν είναι βέβαια καθόλου περίεργο αυτό, καθώς η κοινή συνισταμένη εκείνων που χρησιμοποιούν αυτού του είδους την κριτική κατά του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως βάση τη «διαχειριστική» αντίληψη της εξουσίας.
Οι ξεγυμνωμένοι από κάθε ιδεολογική προσέγγιση της πολιτικής, που έχουν προκύψει ως αποτέλεσμα προσωπικών και πολιτικών συμβιβασμών δεκαετιών, δεν έχουν κανενός είδους πυξίδα που να τους βοηθήσει να καταλάβουν την έννοια του κινήματος όπως αυτή υπάρχει εντός του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, αλλά και όλων των ανερχόμενων πολιτικών των δυνάμεων της Δεξιάς στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οπου ένα σωρό «Καρανίκες» και «Νοτοπούλου» αναδεικνύονται σε κεντρικά πολιτικά πρόσωπα. Οπου οι Σαλβίνι και οι Στράχε προκύπτουν ως αποτέλεσμα τέτοιων διαδικασιών. Κι όμως, εδώ κάποιοι αδυνατούν να καταλάβουν τη συμβολική (και όχι μόνο) αξία προσώπων, τα οποία προκύπτουν στην πολιτική ζωή της χώρας όχι μέσω της γραφειοκρατίας ενός κόμματος, αλλά των κοινωνικών δυναμικών που αναπτύσσονται (ανεξαρτήτως του εάν συμφωνεί κανείς με τα αιτήματά τους ή όχι).
Πώς μπορούν να καταλάβουν όσοι συχνάζουν στα αποστειρωμένα κομματικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας πώς προκύπτουν υπουργοί μέσω του «Δεν πληρώνω», όταν αυτοί εξαρχής στέκονται ενάντια σε όλα τα κινήματα που προκύπτουν με δεξιά αιτήματα από τη βάση της κοινωνίας, όπως αυτά που αφορούν, για παράδειγμα, το Μεταναστευτικό, όπως αυτά που αφορούν τα εθνικά μας θέματα.
Πώς μπορούν να αντιληφθούν τη συμβολική αξία της κυρίας Νοτοπούλου αυτοί που δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει γύρω τους και απαξιώνουν το «Δεν πληρώνω» επειδή η κυβέρνηση δεν… εφάρμοσε την ατζέντα του;
Δεν είναι καθόλου περίεργο το ότι συμβαίνει αυτό. Η αποπολιτικοποίηση της πολιτικής στο δεξιό φάσμα στη χώρα μας είναι αποτέλεσμα μιας σειράς επιλογών. Η μετατροπή των πολιτικών σε wannabe managers δεν τους επιτρέπει να «διαβάσουν» τις αλλαγές στην κοινωνία. Και αυτοί που τις διαβάζουν προσπαθούν να διαμορφώσουν μόνο προσωπικές πολιτικές.
Δεν θέλουν τους «Καρανίκες» και τις «Νοτοπούλου». Και δεν θα καταλάβουν τι κακό τους βρήκε όταν, μόλις αναλάβουν την κυβέρνηση, θα έχουν απέναντί τους όχι μόνο τον Καρανίκα και τη Νοτοπούλου, αλλά χιλιάδες σαν κι αυτούς που θα θελήσουν να τους μοιάσουν, έτοιμους να παλέψουν ενάντια σε κάθε τους επιλογή. Θυμάστε τους μετανάστες που έκλεισαν την εθνική οδό πριν από λίγες ημέρες; Σκεφτείτε ότι στις μεθεπόμενες εκλογές κάποιοι από τους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ, πιθανόν ένας νέος Καρανίκας, θα προέρχονται από τα hot spots.
*Δημοσιογράφος
