Οι απαιτήσεις του ΔΝΤ και το τέλος του πολιτισμούΑπό τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο*
Το ΔΝΤ δεν κάνει πίσω στη θέση του για περικοπή των συντάξεων στην Ελλάδα από 1ης Ιανουαρίου 2019. Τη θέση αυτή θα εκφράσει ο εκπρόσωπός του στη νέα αξιολόγηση που ξεκινά στις 10 Σεπτεμβρίου 2018. Ομως, τρία κορυφαία στελέχη της κυβερνήσεως, ο αντιπρόεδρός της Γ. Δραγασάκης, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Ν. Παππάς και ο εκπρόσωπός της Δ. Τζανακόπουλος δήλωσαν τις τελευταίες ημέρες κατηγορηματικά σε συνεντεύξεις τους (ο κ. Παππάς προέβη σε ανάρτηση στο twitter) ότι το μέτρο των περικοπών «δεν θα ληφθεί» και, μάλιστα (Τζανακόπουλος), ότι «δεν υπάρχει και καμία ανάγκη» να ληφθεί!
Ελα, όμως, που το ΔΝΤ επιμένει! Ετσι, αποφάσισα σήμερα να δώσω στον αναγνώστη σοβαρό ιστορικό στοιχείο εκ του αρχείου μου, από το οποίο προκύπτει αβίαστα ότι τα πιο πάνω καμώματα του ΔΝΤ (καθώς και Γερμανίας και άλλων!) είναι τερατωδώς σκηνοθετημένα. Το ΔΝΤ το παίζει… μπιλιάρδο: «Κακώς νομίζετε ότι σας επιβάλλουμε να μειώσετε πάλι τις συντάξεις για λόγους “δημοσιονομικούς”, σας το επιβάλλουμε για λόγους “διαρθρωτικούς”! Δεν σας το ζητάμε, δηλαδή, διότι “δεν θα έχετε λεφτά” να δώσετε συντάξεις, αλλά “για να βρείτε άλλον τρόπο να αξιολογήσετε πού ακριβώς πρέπει να δίνετε λεφτά. Ο πληθυσμός σας γερνάει, οι γυναίκες σας δεν κάνουν παιδιά, πρέπει να διαλέξετε: Σε γέρους ή σε νέους;”». Οπως, δηλαδή, σκέφτονται και οι… διαρρήκτες!
Ιδού, αναγνώστες, η επιβεβαίωση της «διαρθρωτικής» (γράφε: διαρρηκτικής!) σκηνοθεσίας: Εχω στο αρχείο μου από την παλιά «Ελευθεροτυπία» την πρώτη σελίδα τής 7ης Ιανουαρίου 2000, όπου είχε δημοσιευθεί ως πρώτο θέμα μία περίεργη πρόβλεψη της Eurostat (Υπηρεσία Ευρωπαϊκών Στατιστικών Μελετών) και του «Τμήματος Πληθυσμού» του ΟΗΕ: Εάν η Ευρώπη δεν εισάγει (άκου!) «159.000.000 μετανάστες» από άλλες ηπείρους έως το έτος 2025 (όχι, ας πούμε -«στρογγυλά»- «160» ή «περίπου 160», αλλά «ακριβώς» 159!), θα κινδυνεύσει η «βιωσιμότητα των ασφαλιστικών της οργανισμών», διότι οι Ευρωπαίοι «δεν κάνουν παιδιά» και βαθμηδόν «περιορίζεται η αναλογία μεταξύ συνταξιούχων και εργαζομένων στην ήπειρο…»
Ομως, ποιος δίδαξε τους Ευρωπαίους να «χάνουν τα παιδιά τους», αν όχι οι δικαιωματιστές φιλόσοφοι που σήμερα καμώνονται ότι ψάχνουν «διαρθρώσεις» για να σκοτώνονται τα ντόπια άλογα όταν γεράσουν, ώστε να πληρώνονται από τις κυβερνήσεις μας… πολύτεκνοι μετανάστες;
Οι αμβλώσεις στη Δύση καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία, τα ναρκωτικά και το αλκοόλ φέρνουν πρόωρες γηράνσεις, οι πλείστοι από αυτούς που παντρεύονται δεν θεωρούν συμβατά τα «δικαιώματά» τους με απόκτηση παιδιών, η ομοφυλοφιλία θεωρείται στη Δύση επίσης… δικαίωμα που θα καλύπτεται από το ασφαλιστικό σύστημα, η χριστιανική θρησκεία που εμφυσά άλλη βιοτροπία περιθωριοποιείται… Να, λοιπόν, γιατί η ταινία του Σ. Πόλακ του 1969 «Σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν» δεν είναι, απλώς, «μοιρολόι» γερόντων… Είναι «κύκνειο άσμα» του πολιτισμού!
*Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
