Η προσπάθεια δημιουργίας μιας πνευματικά ευνουχισμένης μάζας-αγέληςΑπό τον
Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*
Είναι προδήλως βάσιμο ότι η σημερινή «ανοσία» και η αναντίρρητη ανοχή προς ορισμένα κοινωνικά φαινόμενα, τα οποία, εάν λάμβαναν χώρα ενδεχομένως κατά το παρελθόν, θα προξενούσαν συλλήβδην την οργίλη αντίδραση της σύγχρονης κοινωνίας, ανάγεται στη βαθμηδόν υποδόρια εγκαθίδρυση του «ενέσιμου» κοινωνικού «μιθριδατισμού» στο συλλογικό υποσυνείδητο των μαζών, απονεκρώνοντας ακουσίως, πλην προοδευτικώς, τα κοινωνικά ανακλαστικά τους.
Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα, πλην όμως, «επιλείψει με γαρ διηγούμενον ο χρόνος», σταχυολογώ τα πλέον οξέα και κραυγαλέα, όπως η ανέλεγκτη και μαζική ροή μεταναστών στην ολιγάριθμη και οικονομικώς εξαθλιωμένη Ελλάδα, η οποία έχει εν τοις πράγμασι καταστεί αποικία επηλύδων, με ιδιαζόντως επαχθείς συνέπειες (έξαρση εγκληματικότητας, μετάδοση ασθενειών, αλλοίωση της πολιτιστικής φυσιογνωμίας της Ελλάδας), βεβαίως με την αρωγή ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, τα οποία υποδαυλίζουν την κατάσταση αυτή.
Ως προς τούτο ουδείς αντιδρά, διότι έχουμε πειθαναγκαστεί, πεπλανημένα, ασφαλώς ότι επιβάλλεται, χάριν μιας αδιόρατης αρχής φενακισμένου «ανθρωπισμού», να τους υποδεχθούμε, απεμπολώντας τον ιδικό μας πολιτισμό, να παύσουμε να ομιλούμε ελληνικά, να εξοβελίσουμε την ορθόδοξη παράδοσή μας κ.ά. Η φαιά προπαγάνδα καθίσταται τόσο βίαιη διά της παντί τρόπω επαναλήψέως της, σε συνδυασμό με τον περιλάλητο νόμο περί ρατσισμού (σιδηρά επιστράτευση απηνούς ποινικής καταστολής εξουδετέρωσης αντιφρονούντος) – δοκιμασμένες πρακτικές έμμεσης επιβολής της παθητικοποίησης, διά της οποίας, εν καιρώ, θα αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα αλλά και ασμένως πράγματα που αντιβαίνουν, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, τα ζωτικά συμφέροντά μας, όπως η αποκοπή από τις ρίζες και η βάπτιση της εθνικής ταυτότητάς μας, ερειδομένης στην παράδοση, ως «ναζισμού», η επιβολή της ομοφυλοφιλίας ως ιδεώδους κοινωνικού προτύπου κ.ά.
Η νοοτροπία του επάρατου μπολσεβικισμού, έκφανση του οποίου είναι και ο «μιθριδατισμός», αποβλέπει στην ψυχοπνευματική αποσύνθεση και την υπεροχή των αλόγων ενστίκτων των πολιτών -σκοπεί άλλοις λόγοις- στη δημιουργία μιας αφιονισμένης και πνευματικά ευνουχισμένη μάζας-αγέλης, η οποία θα σύρεται στα κελεύσματα των ταγών ιθυνόντων άνευ ουδεμίας κριτικής σκέψης, καίτοι πάσχουσα (η μάζα) να ακολουθεί και να αποθεώνει αταλάντευτα τους βιαστές της.
Εν κατακλείδι, ζούμε πρωτόφαντες καταστάσεις, να ορώμεν αδρανείς τους φυσικούς αυτουργούς της κοινωνικής απονεκρώσεώς μας, να ανεχόμεθα ειρηνικά τους βιαστές μας, όντες ανεπίγνωστα φορείς του «μιθριδατισμού» και καταστάντες ευεπίφοροι προς την κοινωνική, οικονομική και πολιτική χειραγώγηση και ετεροκατεύθυνση.
*Δικηγόρος
