Τούρκος αρθρογράφος μιλά για το διπλωματικό «βατερλό» του «σουλτάνου» σχετικά με την ΙντλίμπΤου
Σάββα Καλεντερίδη
Από αυτή τη στήλη έχουμε ενημερώσει τους αναγνώστες μας αλλεπάλληλες φορές ότι η Ιντλίμπ είναι μια περιοχή στην οποία θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό η επόμενη ημέρα στη Συρία, από την οποία θα κριθούν πολλά -ίσως τα πάντα- στην ευρύτερη περιοχή – και εννοούμε στο Ιράκ, στην Τουρκία, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, στον Λίβανο, στην Ιορδανία και στο Ισραήλ.
Ενώ ήταν αποφασισμένο να αρχίσει η επιχείρηση ανακατάληψης της Ιντλίμπ από τον στρατό του Ασαντ με τη βοήθεια του Ιράν και της Ρωσίας και ενώ η Τουρκία, που είναι αντίθετη με μια τέτοια επιχείρηση, όπως και οι ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, επεδίωξε με όλες τις δυνάμεις της στην τριμερή της Τεχεράνης να πετύχει εκεχειρία, χωρίς επιτυχία, κατάφερε να πείσει τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν να γίνει η συνάντηση στο Σότσι. Εκεί υπογράφηκε μια συμφωνία δημιουργίας ζώνης ασφαλείας, απομάκρυνσης των μελών των τρομοκρατικών οργανώσεων και αφοπλισμού της περιοχής από τα βαρέα όπλα.
Επειδή γράφτηκαν πολλά γι’ αυτή τη συμφωνία, καλό είναι να αφήσουμε έναν Τούρκο αρθρογράφο, τον Αχμέτ Τακάν, της εφημερίδας «Yeniηa?», να μας εξηγήσει πώς βλέπει αυτός τη συγκεκριμένη συμφωνία, με το άρθρο του που τιτλοφορείται «Είναι ντροπή να το λέμε, αλλά στο Σότσι κέρδισε η Ρωσία» (μετάφραση δική μου):
Ο πρώτος γύρος του αγώνα. “Χθες το βράδυ μίλησα με τον Πούτιν, συζητήσαμε το θέμα του Χαλεπίου. Μου είπε ότι από τις 22.00 σταματούν εκεί τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Μας παρακάλεσαν να εκκενώσει η El Nusra το Χαλέπι. Δώσαμε και οι δυο στους συνεργάτες μας τις απαραίτητες οδηγίες και συμφωνήσαμε αυτοί να εργαστούν για την αποχώρηση της El Nusra από το Χαλέπι, και να βρουν οι κάτοικοι της πόλης την ηρεμία τους”. Οσοι “ισλαμιστές τρομοκράτες” υπήρχαν εκεί συσσωρεύθηκαν στην Ιντλίμπ.
Ο δεύτερος γύρος ήταν ο εξευτελισμός που υποστήκαμε σε ζωντανή μετάδοση στην Τριμερή της Τεχεράνης. Ο Ερντογάν απαίτησε να κηρυχθεί εκεχειρία και κατάπαυση του πυρός στην Ιντλίμπ. Η Ρωσία και το Ιράν δεν το επέτρεψαν. Ο Πούτιν, κοιτώντας στα μάτια τον Ερντογάν, είπε: “Οι τρομοκράτες δεν είναι εδώ (σ.σ.: για να υπογράψουν συμφωνία). Εκείνοι δεν τηρούν καμία κατάπαυση του πυρός”.
Ο τρίτος γύρος ήταν στη συνάντηση του Σότσι. Μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας υπογράφηκε ένα κείμενο συμφωνίας, με βάση το οποίο θα δημιουργηθεί μια ζώνη ασφαλείας, εύρους 15-20 χλμ., μεταξύ των δυνάμεων της κυβέρνησης Ασαντ και των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα διαχωριστούν σε “μετριοπαθείς” και “ριζοσπάστες”. Εως τις 15 Οκτωβρίου, οι “ριζοσπάστες” θα απομακρυνθούν από την περιοχή, αλλά θα παραμείνουν οι “μετριοπαθείς”. Τα βαρέα όπλα θα απομακρυνθούν επίσης από την περιοχή. Δεν καθορίζεται επακριβώς, όμως φαίνεται ότι το έργο αυτό, της απομάκρυνσης των “ριζοσπαστών” και των βαρέων όπλων από την περιφέρεια της Ιντλίμπ, ανατέθηκε στην Τουρκία. Η συμφωνία αυτή, που είναι γεμάτη σκοτεινά σημεία, θα παρουσιαστεί στην Τουρκία ως μια “μεγάλη επιτυχία”, όμως κανείς δεν μας λέει τι είναι υπέρ της Τουρκίας!
Εγώ έψαξα, ξαναέψαξα και δεν βρήκα τίποτα! Στο σκάκι που παίζεται στη Συρία, η Ρωσία κατόρθωσε να κολλήσει πάνω στην Τουρκία την ταμπέλα του υποστηρικτή των τρομοκρατικών οργανώσεων.
Και το πρώτο πράγμα που έρχεται στον νου καθενός είναι το εξής: Εντάξει, πες ότι καταφέραμε να χωρίσουμε τους “μετριοπαθείς” από τους “ριζοσπάστες”. Αυτούς τους σφαγείς και τους δολοφόνους τι θα τους κάνεις; Από πού θα τους περάσεις και πού θα τους εγκαταστήσεις; Στις περιοχές που ελέγχει ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός, στην περιοχή της Ασπίδας του Ευφράτη (Αλ Μπαμπ-Τζαραμπούζ);
Ή θα τους αλλάξετε ρούχα και αμφίεση, και θα τους εγκαταστήσετε στην Τουρκία ή, μέσω της Τουρκίας, θα τους στείλετε σε άλλες χώρες;
Ολες οι άλλες ομάδες, εκτός από την Basta Ahrar’? Sam και τη Heyet Tahrir el Sam, θα θεωρηθούν “μετριοπαθής αντιπολίτευση”; Υπάρχει καμία πιθανότητα αυτοί οι “μετριοπαθείς” να ενσωματωθούν στις δυνάμεις του καθεστώτος Ασαντ; Υπάρχει κάποια μυστική συμφωνία οι δυνάμεις της Heyet Tahrir el Sam να πεισθούν να αφήσουν τα όπλα και να εγκατασταθούν στην περιοχή της Ασπίδας του Ευφράτη; Και αν υπάρχει, πώς θα ενσωματωθούν οι άνθρωποι αυτοί στην περιοχή αυτή; Πού θα εγκατασταθούν και πώς θα επιβιώσουν;
Στο σχέδιο αυτής της μυστικής συμφωνίας υπάρχουν εγγυήσεις ότι δεν θα επιτεθούν εναντίον της Συρίας;
Και αν έπειτα από ένα χρονικό διάστημα επιτεθούν εναντίον της περιφέρειας Ιντλίμπ, τότε τι θα πει η Τουρκία;
Και αν τελικά αντιδράσει το καθεστώς και τους επιτεθεί, ποιος θα το σταματήσει; Εδώ δεν είναι θέμα θολής αναφοράς. Πριν από τη συνάντηση στο Σότσι, η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι “στην επιχείρηση στην Ιντλίμπ θα συμμετέχει το Ιράν”. Το Ιράν έχει ομάδες παραστρατιωτικών στην περιοχή. Αν γίνει μια επίθεση και το Ιράν δηλώσει ότι “υπάρχουν ομάδες που δεν τις ελέγχουμε”, τι απάντηση θα δώσετε;
Τότε, πώς θα μπορέσει να ελέγξει τις αντιδράσεις των δυνάμεων της αντιπολίτευσης; Ποιος εγγυάται ότι, μετά την παράδοση και την απομάκρυνση των βαρέων όπλων από την περιοχή, δεν θα επιτεθούν η Συρία και η Ρωσία, καθώς και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις του Ιράν;
Οι ριζοσπάστες είναι τόσο “ηλίθιοι” να βλέπουν όλους αυτούς τους κινδύνους και να παραδώσουν τα όπλα τους; Αν οι ΗΠΑ υποδαυλίσουν τους ριζοσπάστες και τους πείσουν να έλθουν προς εμάς, τι θα κάνουμε; Θα πολεμήσουμε εναντίον της Ρωσίας; Πόσες πιθανότητες υπάρχουν η Τουρκία να βρεθεί στο κέντρο της καυτής κολάσεως σε ένα τόσο μπλεγμένο περιβάλλον; Από τη στιγμή που οι άλλοι έχουν στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή, η Τουρκία, με τα 12 παρατηρητήρια που έχει, τι μπορεί να κάνει;
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είναι και η αποστολή που αναλάβαμε να στέλνουμε κοινά περίπολα με τη Ρωσία στη ζώνη ασφαλείας. Μόλις το είδα αυτό, μου ήλθε στο μυαλό η περίπτωση της Ιεράπολης/Μένπετζ. Μα, κανείς δεν το σκέφτηκε; “Αραγε, οι ΗΠΑ μάς παρέσυραν στην παγίδα και κάνουμε μαζί τους κοινές περιπολίες εκεί, για να μην επιτεθεί κανείς στο PKK/YPG”;
Είναι ντροπή να το λέμε, αλλά, με βάση τις εξελίξεις στο θέμα της Ιντλίμπ, στην Τριμερή της Τεχεράνης η Ρωσία βγήκε κερδισμένη.Και στη συνάντηση στο Σότσι πάλι η Ρωσία βγήκε κερδισμένη. Η Ρωσία με τη ζώνη ασφαλείας εξασφάλισε εγγύηση για τη δική της ασφάλεια. Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα είναι 15-20 χλμ. μακριά και το έργο του αφοπλισμού της το ανέλαβε η Τουρκία. Μήπως η Ρωσία μάς έδωσε αυτή τη συμφωνία για να ξεγελάμε την κοινή γνώμη στην Τουρκία έως τις 15 Οκτωβρίου; Η πορεία των εξελίξεων θα είναι παρόμοια με εκείνη του Χαλεπίου.
Στο Σότσι, η Τουρκία τι κέρδισε; Μια Τουρκία που είναι σαν ένας μποξέρ ο οποίος έχει φάει ξύλο, με λύσεις που έχουν ορίζοντα ολίγων ημερών, μέχρι πού μπορεί να πάει; Θα το δούμε στο εγγύς μέλλον!»
