Την ακραία Αριστερά τη φέραμε στο άρμα της εξουσίας, ως έναν σύγχρονο δούρειο ίππο, για να αλώσει εκ των έσω τις αξίες μαςΑπό τον
Ραφήλ Καλυβιώτη
Οι αριστεροί, ως σύγχρονοι ζηλωτές μιας επί της γης θρησκείας, θεωρούν ότι όποιος είναι δεξιός είναι αυτομάτως και κακός άνθρωπος. Παρά ταύτα, είναι οι ενέργειες του Παρασκευόπουλου εκείνες που «αποσυμφόρησαν» τις φυλακές, με αποτέλεσμα να τελεσθούν ειδεχθή εγκλήματα στον επί της γης παράδεισο που ονειρεύεται. Πόσοι και πόσοι εγκληματίες με καλάσνικοφ αποσυμφόρησαν τις φυλακές. Πάντως, εσείς, ακόμα κι αν κάνετε ότι κοιμάστε, αυτοί μάλλον θα σας ξυπνήσουν.
Το ελληνικό κράτος πρέπει να είναι το πιο μάγκικο παγκοσμίως. Σε ξεσκίζει στους φόρους, σου παίρνει το σπίτι, σου κλείνει την επιχείρηση, σου κάνει κατάσχεση των τραπεζικών σου λογαριασμών, ΑΛΛΑ μην τολμήσεις να ζητήσεις καμία ακραία ανταπόδοση, όπως να κοιμάσαι ήσυχος στο σπίτι σου. Οχι, φίλε μου. Η κοινωνικοποίηση θέλει θυσίες.
Και τώρα ο κ. Παρασκευόπουλος ξαναχτυπά και έρχεται να μας αναδιοργανώσει το πανεπιστήμιο, νομιμοποιώντας επί της ουσίας την εγκληματικότητα εντός του. Αντί εν έτει 2018 να έχει καταργηθεί εντελώς το πανεπιστημιακό άσυλο (οι συνέπειες του οποίου έχουν καταστήσει τις περισσότερες σχολές της Ελλάδας να ομοιάζουν με σκουπιδότοπους, τους οποίους λυμαίνονται οι πάσης φύσεως ακραίες ομάδες, που τραμπουκίζουν τους φοιτητές εκείνους οι οποίοι δεν ασπάζονται τις ακραίες ιδέες τους, που χτίζουν στην κυριολεξία καθηγητές μέσα στα γραφεία τους και που γρονθοκοπούν σοβαρούς ανθρώπους ετσιθελικά) πριμοδοτείται κιόλας από πάνω. Αλλά εμάς μας ενδιαφέρει να αντιγράφουμε ιδέες από τας Ευρώπας και από την Εσπερίαν μόνον όταν εξυπηρετούν τις επιδιώξεις του κάθε κομματιδίου.
Το πανεπιστήμιο οφείλει να αστυνομεύεται με αυστηρότητα και προσήλωση, ούτως ώστε να δύναται να ανθίζει διά αυτού του τρόπου η ελευθερία της σκέψης. Οι ακραίες ομάδες μπορεί να μην είναι τανκς, αλλά -σε κάθε περίπτωση- χρησιμοποιούν βία για να καταπνίγονται οι φωνές των διαφωνούντων.
Αυτό, άραγε, παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα ή όχι; Για την Αριστερά μάλλον όχι, αφού στη συνείδησή της όποιος εκφράζει ιδέες αντίθετες από τις δικές της «απανθρωπίζεται». Για την Αριστερά δεν είναι άνθρωπος εκείνος που δεν μπορεί να ζήσει πλέον στον Αγιο Παντελεήμονα, στη Χίο, στη Μυτιλήνη κ.ο.κ., αλλά -αντιθέτως- είναι ένας φαύλος ρατσιστής που ομοιάζει με τους ναζί. Για την Αριστερά όποιος θέλει ευταξία στα πανεπιστήμιά του επιθυμεί αυτομάτως ένα χουντικό αστυνομοκρατούμενο κράτος. Για την Αριστερά δεν είναι εγκληματίας επί της ουσίας ένας φονταμενταλιστής ισλαμιστής λαθρομετανάστης, γιατί για την κατάστασή του αυτή ευθύνεται η ιμπεριαλιστική Δύση που τον μεταμόρφωσε σε αυτό που είναι σήμερα.
Και εμείς αυτήν την ακραία Αριστερά τη φέραμε στο άρμα της εξουσίας, ως έναν σύγχρονο δούρειο ίππο, για να αλώσει εκ των έσω τις αξίες εκείνες που επί πολλά έτη μοχθήσαμε ούτως ώστε να τις θεωρούμε δεδομένες. Αυτό όμως που είναι δεδομένο είναι ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο. Οπως είναι και δεδομένο ότι ο κ. Παρασκευόπουλος δεν έχει τύψεις για τα πεπραγμένα του, αφού μάλλον -σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του- ό,τι είναι συμβατό με την ιδεολογία της Αριστεράς είναι και ηθικό.
Αλλωστε, περί του Αφγανού που αφέθηκε ελεύθερος στην Ελλάδα και σκότωσε μία φοιτήτρια στη Γερμανία είχε δηλώσει ο κ. Παρασκευόπουλος ότι «οι κακές συγκυρίες, δηλαδή οι περιπτώσεις όπου κάποιος, δυστυχώς, θα εγκληματήσει, στατιστικά είναι λίγες και δεν θα πρέπει να μας κάνουν να αναθεωρούμε στο σύνολό της μία πολιτική».
Η έννοια της «τύψης» πάντως είναι κληροδότημα των Ερινυών και του χριστιανισμού, και όχι της Αριστεράς, κ. Παρασκευόπουλε. Οπότε το ποιος είναι καλός και ποιος κακός άνθρωπος ας αφεθεί καλύτερα στην ησυχία του.
*Πολιτικός επιστήμων και πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (diesy.gr) – [email protected]
