Είναι αδιανόητο όλοι όσοι διεκδικήσουν τον Δήμο της Θεσσαλονίκης να μην έχουν μία σαφή θέση για τη Συμφωνία των ΠρεσπώνΑπό τον
Γιάννη Χ. Κουριαννίδη*
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς η δεύτερη μεγάλη πόλη της χώρας μας. Διαχρονικά η σημασία της στο επίκεντρο των γενικότερων πολιτικών και ιστορικών εξελίξεων ήταν και παραμένει μεγάλη και καθοριστική. Από την απελευθέρωσή της από τον Ελληνικό Στρατό και την ενσωμάτωσή της στην υπόλοιπη ελεύθερη Ελλάδα συνέβησαν σε αυτήν γεγονότα που στιγμάτισαν την ιστορία των νεότερων χρόνων της πατρίδας μας. Στη Θεσσαλονίκη, εξάλλου, επέλεξε ο Ελ. Βενιζέλος να δημιουργήσει την κυβέρνησή του με εκείνη την απαράδεκτη απόφασή του που χώρισε την Ελλάδα στα δύο.
Στις μέρες μας, με την αναζωπύρωση του σκοπιανού ψευδοαλυτρωτισμού, αλλά κυρίως με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, που εκχώρησε στους Σκοπιανούς δικαιώματα που ποτέ δεν τους ανήκαν ιστορικά και πολιτισμικά, αναδείχθηκε για ακόμη μία φορά ο καθοριστικός ρόλος της στις εξελίξεις. Δυστυχώς, η ανάδειξη αυτή έγινε από την αρνητική πτυχή της.
Αντί δηλαδή να πρωταγωνιστήσει θεσμικά η Θεσσαλονίκη, διά του πρώτου πολίτη της, του δημάρχου της δηλαδή, στον αγώνα για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, αυτός επέλεξε τον ρόλο του «λαγού» για την προώθηση των προδοτικών πρακτικών της κυβέρνησης, πότε εξωραΐζοντας την εικόνα του σφετεριστή της Ιστορίας μας Σκοπιανού πρωθυπουργού, φιλοξενώντας τον «ιδιωτικά» στην πόλη, και πότε προβάλλοντας απαράδεκτες απόψεις περί της αλλαγής των ονομασιών αεροδρομίου και σταθμού ΚΤΕΛ που φέρουν το όνομα της Μακεδονίας μας.
Φυσικά και η Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο ο δήμος της, αλλά νοείται το σύνολο του πολεοδομικού συγκροτήματος, αλλά είναι αλήθεια ότι ο Δήμος Θεσσαλονίκης είναι αυτός που αποτελεί το σημείο αναφοράς στο όλον, αφού, εκτός από το ότι είναι ο μεγαλύτερος, επιπλέον φέρει το όνομα της αδελφής του Μεγ. Αλεξάνδρου και εμπερικλείει στα γεωγραφικά όριά του το σύνολο των ιστορικών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών που αποτυπώνουν τη διαχρονική ελληνικότητα της πόλης.
Είναι αδιανόητο, λοιπόν, όλοι όσοι έχουν εκδηλώσει την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν τον δημαρχιακό θώκο στις επόμενες δημοτικές εκλογές, ο αριθμός των οποίων μέχρι σήμερα έχει φτάσει τους 18 (!), να μην έχουν μία αποκρυσταλλωμένη και σαφή θέση όχι απλά εναντίον της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά εναντίον κάθε συνδιαλλαγής της χώρας μας με τα Σκόπια που θα εμπερικλείει στην ονομασία τους το όνομα της Μακεδονίας μας σε οποιαδήποτε μορφή ή εκδοχή του.
Αυτό, είναι αλήθεια, δεν ακούστηκε από το σύνολο όσων έχουν δηλώσει την υποψηφιότητά τους. Είτε το προσπερνούν ως έλασσον ζήτημα αποφεύγοντας να συζητήσουν γι’ αυτό είτε περιορίζονται στην καταδίκη της συγκεκριμένης συμφωνίας υπονοώντας ότι θα συνεισφέρουν στη «βελτίωσή» της!
Υπάρχουν, βεβαίως, και κάποιοι από αυτούς που τη θεωρούν «μια χαρά»! Με δεδομένο, μάλιστα, ότι οι περισσότεροι εξ αυτών είναι είτε «χρισμένοι» από τα κόμματα στα οποία ανήκουν είτε παιδιά του κομματικού σωλήνα που δεν κατανοούν ότι υπάρχουν όρια στη διαφοροποίησή τους από την πολιτική τους μήτρα σκεπτόμενοι και την επόμενη μέρα, αποφεύγουν την καυτή πατάτα μιας απόλυτης και δεσμευτικής θέσης επί του συγκεκριμένου θέματος.
Δεν είναι όμως έτσι! Το συγκεκριμένο θέμα δεν χωρά σε πολιτικές σκοπιμότητες. Είναι ένα εθνικό θέμα. Και όσο κι αν ένας δήμαρχος δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να ασκεί εξωτερική πολιτική, στο συγκεκριμένο υπάρχει η αναγκαιότητα υπεράσπισης της Ιστορίας και του πολιτισμού μας, αλλά και της ταυτότητας της πόλης που αποτελεί την πρωτεύουσα της Μακεδονίας μας, της μόνης και αληθινής Μακεδονίας που δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από τμήμα του Ελληνισμού.
Οποιαδήποτε υπεκφυγή, μισόλογα και σκοπιμότητες θα τεθούν υπό την αμείλικτη κρίση των πολιτών, που με τα μεγαλειώδη συλλαλητήριά τους κατέδειξαν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν οποιονδήποτε συμβιβασμό. Και αυτό θα το αποδείξουν και στην κάλπη.
*Επικεφαλής Δημοτικής Κίνησης «Θεσσαλονίκη
Πόλη Ελληνική», [email protected]
