Ας δώσουμε στην ψήφο μας την πραγματική αξία τηςΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προβολή στο μέλλον. Ενα μέλλον που μάλλον διαφαίνεται πιο δύσκολο και από το παρόν. Από τη μια οι ποδοσφαιρικές μεταγραφές βουλευτών προκειμένου να επιβιώσουν πολιτικά και επαγγελματικά, και η διάλυση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων των μικρών κομμάτων μάς προετοιμάζουν για το τι έχει να συμβεί με την απλή αναλογική. Πιστεύει πλέον κάποιος ότι η χώρα θα μπορέσει να κυβερνηθεί; Οτι η δημοκρατία δεν θα κινδυνέψει;
Από την άλλη, με αφορμή τη φαιδρότητα της γκαζόζας θα πρέπει να αναρωτηθούμε ως πολίτες τι στέλνουμε στη Βουλή να μας εκπροσωπήσει. Γιατί έχω την αίσθηση πως ξεχνάμε ότι οι βουλευτές είναι αποτέλεσμα των επιλογών μας στην κάλπη; Κανείς δεν τους διόρισε, κανείς δεν είναι εκεί ελέω Θεού. Αυτή η περίπτωση Φωκά στην κοινοβουλευτική φαρσοκωμωδία της γκαζόζας που παίχτηκε την προηγούμενη εβδομάδα ή του Παπαχριστόπουλου ή του νταή Πολάκη είναι δυστυχώς επιλογές μας. Για να μην αναφερθώ στους γνωστούς γυρολόγους που δεν αποφασίζουμε επιτέλους να τους στείλουμε σπίτια τους, αλλά τους ανταμείβουμε με την επανεκλογή τους σε διαφορετικό κάθε φορά κόμμα.
Γι’ αυτούς τους γυρολόγους ο Οσο, ο πνευματικός δάσκαλος του 20ού αιώνα, θα έλεγε πως οι άνθρωποι που θέτουν ως αυτοσκοπό την εξουσία πάσχουν από «οντολογικό κενό». Εμείς όμως οι πολίτες γιατί πρέπει να νομιμοποιούμε αυτές τις στάσεις, τις πρακτικές και τις συμπεριφορές; Η κρίση δεν μας έμαθε τίποτα; Γιατί είμαστε έτοιμοι, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πάντα, μετά τον Βασίλη Λεβέντη, να αναθέσουμε και στον Κυριάκο Βελόπουλο, που μας πουλούσε μέχρι και ιδιόχειρες επιστολές του Ιησού Χριστού, να μας εκπροσωπήσει; Αυτός, λοιπόν, μπορεί να γίνει ρυθμιστής όχι μόνο της πολιτικής ζωής, αλλά και του ίδιου του τόπου. Το έχουμε καταλάβει;
Εχουμε όλοι μας πολλές φορές αναρωτηθεί πόσο πιο κάτω μπορεί να έχει; Κι όμως, απ’ ότι φαίνεται από τα γεγονότα, έχει… και μάλιστα πολύ. Ζούμε την απόλυτη παρακμή. Ας κάνουμε κάτι προτού να είναι αργά για την Ελλάδα και για το έθνος. Ας δώσουμε στην ψήφο μας την πραγματική αξία που έχει και να μην τη χαρίσουμε σε οποιονδήποτε.
Γιατί θα πρέπει κάποια στιγμή να νικηθούν ο λαϊκισμός και ο παλαιοκομματισμός. Γιατί θα πρέπει να σταματήσουμε να εφαρμόζουμε πρακτικές του παρελθόντος, να έχουμε αυταπάτες μέσω των οποίων τάζουμε στους πάντες τα πάντα, αδιαφορώντας για τις επόμενες γενιές και για την πορεία της χώρας. Γιατί η αξιοκρατία θα πρέπει να προηγείται, το ρουσφέτι να μην υπάρχει, το Δημόσιο να είναι λειτουργικό. Γιατί οι θεσμοί θα πρέπει να λειτουργούν ανεξάρτητοι από την κυβέρνηση, γιατί η ασφάλεια των πολιτών δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη της. Γιατί οι νέοι πρέπει να μείνουν στη χώρα, γιατί τα πανεπιστήμια πρέπει να λειτουργούν και να μην είναι εστίες ανομίας, γιατί η Υγεία πρέπει να παρέχεται σε όλους, γιατί όλοι πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες. Γιατί το οφείλουμε σε εμάς και στα παιδιά μας.
