Το 1957, η Μαρία Πλυτά, γύρισε μία ταινία με τίτλο «Τζιπ, περίπτερο κι’ αγάπη». Το θέμα της ήταν ο μόνιμος εφιάλτης ενός φτωχού περιπτερά (Ν. Σταυρίδης) από τα τροχοφόρα και ιδίως τα Τζιπ, που τρέχουν με ταχύτητα δίπλα από το περίπτερό, με κίνδυνο να το διαλύσουν όπως και τελικώς γίνεται.
Εμάς εδώ θα μας απασχολήσει ένα άλλο περίπτερο, το οποίο σε αντίθεση με αυτό του Σταυρίδη, είναι λίαν ενοχλητικό. Πρόκειται για το, σχεδόν, ψιλικατζίδικο που βρίσκεται στο τέρμα του πεζοδρομίου της οδού Βασ. Σοφίας μετά τα λουλουλάδικα (όσα έχουν απομείνει). Το περίπτερο αυτό είναι «φυτεμέ-νο», καλώς ή κακώς, πάνω στο πεζοδρόμιο. Δεν θα μας ενδιέφερε το παράνομο ή όχι της θέσεως του περιπτέρου (είναι αλλωνών δουλειά) αν δεν προκαλούσε ένα σοβαρότατο πρόβλημα.
Γίνομαι πιο σαφής. Μπροστά από το περίπτερο περνά ένας «διάδρομος», που ορίζεται από δύο άσπρες γραμμές. Από τον διάδρομο αυτόν, περνούν οι Εύζωνοι όταν πάνε να αλλάξουν την Φρουρά στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατι-ώτου. Είναι ένα διάδρομος με πολλούς συμβο-λισμούς. Σχετικώς είχα γράψει στις «Ριπές» της «δη-μοκρατίας» την 11 Ιανουαρίου 2019: «Οι Εύζω-νοι φεύγουν για το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, περπατώντας στον τσαρουχόδρομο. Με βήματα επιβλητικά χτυπάνε τα πόδια τους για να ακούν οι πρόγονοι μας ότι είμαστε ζωντανοί και ελεύθεροι. ΔΕΝ βγαίνουν από αυτόν ό,τι και να συναντήσουν. Οι πλάκες αυτές του πεζοδρομίου έχουν σχηματίσει ένα λευκό μονοπάτι από το χτύπημα του τσαρουχιού. Αυτό το μονοπάτι συμβολίζει τον δρόμο προς τους απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους μας». Όλους αυτούς τους συμβολισμούς έχει καταστρατηγήσει ένας θρασύς περιπτεράς, στο τέρμα της Βασ. Σοφίας, που με την απλωμένη πραμάτεια του αναγκάζει τους Εύζωνες να βγουν από το μονοπάτι. Είναι ντροπή, τα πλαστικά τσαντάκια να καταργούν εθνικούς συμβολισμούς. Η Δημοτική Αστυνομία του πολυπράγμονος δημάρχου κ. Καμίνη δεν έχει αντιληφθεί κάτι; Φοβάται ή χαϊδεύει τον «ευπαθή επενδυτή», που είναι μέσα στο περίπτερο;»
Φυσικά ουδείς αντέδρασε. Πολύ περισσότερο η δημαρχάρα μας ο σύντροφος Καμίνης. Μέσα στο περίπτερο, όπως προανεφέρθη, βρίσκεται ένας «ευπαθής», με τον οποίο τα περιθώρια συνεννοήσεως είναι λίαν περιορισμένα.
Έμαθα ότι παλιότερα κάποιο φορτηγό πήρε λίγο κλειστά την στροφή μπαίνοντας στην Βασιλίσσης Σοφίας και απλώς ταρακούνησε το περίπτερο. Και τότε μου ήρθε στο νου η ταινία που προανέφερα. Ας το έχουν υπόψη τους αυτό οι φορτηγατζήδες ή πουλμαντζήδες όταν στρίβουν. Λίγο κλειστά την στροφή, για να μη βγουν στο απέναντι ρεύμα κυκλοφορίας και έχουμε ατυχήματα…
