Τα συμπτώματα παρακμής και η ανάγκη για νέο όραμαΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Μία από τις ειδήσεις που ξεχώρισαν στην αρχή της εβδομάδας ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Αγγελόπουλου, με έμφαση μάλιστα στο ότι ήταν πολλοί εκείνοι που, αψηφώντας το τσουχτερό κρύο, σχημάτισαν ουρές έξω από το βιβλιοπωλείο της Εκδοτικής Αθηνών στο κέντρο της Αθήνας, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια υπογραφή του συγγραφέα στο πρώτο συγγραφικό εγχείρημά του… Εχοντας στο μυαλό μου τις σπουδαίες εκδόσεις και τις σειρές της Εκδοτικής Αθηνών, από την Ιστορία του Ελληνικού Εθνους μέχρι τις επιστημονικές μελέτες για την τέχνη, τη φιλοσοφία κ.λπ., αναζήτησα με πραγματικό ενδιαφέρον να δω τι ακριβώς αφορά το νέο βιβλίο, για το οποίο μάλιστα δημιουργήθηκε και τέτοια ουρά, παρά το τρομερό κρύο.
Και διαβάζω: Το βιβλίο περιλαμβάνει προσωπικές εμπειρίες, βιώματα, σημαντικά γεγονότα της ζωής του Ντάνου που οι τηλεθεατές γνώρισαν μέσα από το «Survivor» (και τώρα από το «Τατουάζ)», τις δυσκολίες που πέρασε στο παρελθόν, τα μαθήματα που πήρε, αλλά και άγνωστες πτυχές του εαυτού του, που δεν γνωρίζουν ούτε τα κοντινά του άτομα. Επειτα από αυτό -και ίσως να βοήθησε και το κρύο- «έμεινα παγωτό», όπως θα έλεγαν κάποιοι από τους εφήβους που περίμεναν στο κρύο. Ή όπως είχε πει πριν από πολλούς αιώνες ο Σιμωνίδης ο Κείος: «Των γαρ ηλιθίων απείρων γένεθλα».
Δέκα χρόνια κρίσης και δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη ποια Ελλάδα θέλουμε. Τι Ελλάδα θέλουμε. Τι κοινωνία θέλουμε. Δέκα χρόνια μιας πολύπλευρης κρίσης και συνεχίζουμε ακάθεκτοι τον κατήφορό μας. Από τη μια, η ουρά για το βιβλίο του Ντάνου από την Εκδοτική Αθηνών, από την άλλη, η τηλεπερσόνα που πουλούσε ιδιόχειρες επιστολές του Ιησού ένα βήμα πριν από τη Βουλή. Από τη μια, τα σπουδαιότερα μυαλά συνεχίζουν να φεύγουν στο εξωτερικό για να «αναπνεύσουν» και να δημιουργήσουν και, από την άλλη, οι παρέες που έγραψαν ιστορία, όπως θα έλεγε και ο Σαββόπουλος, δεν λένε να αφήσουν την Ελλάδα να «αναπνεύσει» και να γράψει μια άλλη ιστορία, μακριά από αυτούς και την παρακμή τους. Δημιουργούν κινήσεις με εντυπωσιακά ονόματα και παριστάνουν τους σωτήρες αυτοί που μας έφθασαν εδώ.
Ο τόπος μας χρειάζεται ηγέτες με όραμα και αξίες, σε κάθε χώρο παραγωγής και δημιουργίας υλικού και πνευματικού πλούτου. Χρειάζεται ηγεσία που δεν θα φοβάται να τραβά μπροστά, που δεν θα στέκεται δειλή, μοιραία και άβουλη μπροστά στις εξελίξεις. Χρειαζόμαστε ηγέτες που, όπως έλεγε και ο Γκάντι, «πρέπει να γίνουν η αλλαγή που θέλουμε να δούμε». Ηγέτες που θα στηρίξουν την πολιτική τους σε ένα αξιακό σύστημα που θα εξυψώνει τον άνθρωπο και την κοινωνία, και κατά συνέπεια και την Ελλάδα.
Είναι φανερό ότι η πολιτική παιδεία μας δεν μπορεί να μεταμορφωθεί εν μια νυκτί. Ο πολιτικός πολιτισμός μας δεν είναι αυθύπαρκτος. Ομως η πνευματική ηγεσία του τόπου πρέπει να φωτίσει τον δρόμο μας και να σταθεί στο πλευρό της κοινωνίας. Για να μεγαλουργήσει ένας λαός, πρέπει να αγκαλιάσει το άπειρο. Πρέπει να ξαναβρεί το πνεύμα της περιπέτειας και τον πόθο του μεγαλείου. Πρέπει να στηριχθεί στη νεολαία του. Και αυτό δεν θα το καταφέρει με τα reality shows και τα βιβλία των πρωταγωνιστών τους.
Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε ότι αυτές οι εκλογές είναι καθοριστικές για την πορεία της χώρα μας, για την ίδια την ύπαρξή μας. Καμία ψήφος δεν πρέπει να πάει χαμένη, διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι απλά η τελευταία ελπίδα για τη Ν.Δ., είναι η τελευταία ευκαιρία για την ίδια τη χώρα.
