Κατηγορίες υποψηφίων: οι «χρισμένοι», οι «αντάρτες», οι «ριζοσπάστες» με την ξύλινη γλώσσα και οι άνθρωποι της διπλανής σου πόρταςΑπό τον
Γιάννη Χ. Κουριαννίδη
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου θα κριθούν πολλοί και πολλά. Πρώτοι, φυσικά, θα κριθούν όσοι διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, οι οποίοι διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:
α) Στους εκπροσώπους μιας κομματικής μουσταλευριάς, είτε αυτοί είναι οι λεγόμενοι «χρισμένοι» από τα κόμματά τους είτε οι λεγόμενοι «αντάρτες». Και οι μεν και οι δε, κατά κανόνα, συμπορεύθηκαν με πολιτικές και πρόσωπα που κατέστρεψαν την πατρίδα και φτάνουν σήμερα να ζητούν την ψήφο των πολιτών, χωρίς καμία διάθεση αυτοκριτικής για τη μέχρι τώρα πορεία τους.
Είναι γεγονός ότι το νέο σύστημα εκλογής των δημοτικών συμβούλων, με την εφαρμογή της απλής αναλογικής, δεν θα επιτρέψει στους δημάρχους που θα εκλεγούν να διοικήσουν με αυτοδυναμία.
Και ενώ αυτό θα το έβλεπε κανείς καλοπροαίρετα ως δείγμα υγείας της πολιτικής ζωής μας, που θα μπορούσε να οδηγήσει στον διάλογο και στη σύγκλιση απόψεων και ιδεών, δηλαδή προς μια κατεύθυνση καλλιέργειας ενός πολιτικού πολιτισμού, έρχονται τα κόμματα να το στρεβλώσουν εν τη γενέσει του.
Εχοντας στο πολιτικό DNA τους τον διχασμό τού «διαίρει και βασίλευε», και προκειμένου να αποφύγουν οτιδήποτε θα μπορούσε να μπει εμπόδιο στην εφαρμογή του, φρόντισαν να εφεύρουν υποκατάστατα των κομματικών επιλογών τους, τους φερόμενους ως «αντάρτες» και αυριανούς πρόθυμους υποστηρικτές των κομματικών επιλογών, ώστε να ποδηγετηθεί η ψήφος των πολιτών και να οδηγηθεί εκεί όπου θέλουν τα κομματικά μαγειρεία. Εξ ου και το μέγα πλήθος των υποψηφιοτήτων, ιδιαίτερα μάλιστα στους μεγάλους δήμους της χώρας μας.
β) Σε αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως φορείς νέων ιδεών, αλλά οι οποίοι στην πραγματικότητα εκπροσωπούν το χθες στην πιο προκλητική μορφή του, με το προσωπείο του εκσυγχρονιστή και ριζοσπάστη. Συνήθως προέρχονται από ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, όχι κατ’ ανάγκην αμιγώς πολιτικό, είναι νέοι, με λόγο εκσυγχρονιστικό αλλά γλώσσα ξύλινη, που χρησιμοποιεί όρους της νέας εποχής, και με προσανατολισμό που βλέπει προς τα πίσω, προβάλλοντας ως σωτηρία και λύση δομές και επιλογές τού χθες. Ενός χθες που κατέστρεψε την πατρίδα, ξεπούλησε τον πλούτο και την Ιστορία της, και αποσυντόνισε τις κοινωνικές δομές της.
Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη -μικρή, δυστυχώς, σε αριθμό- κατηγορία υποψηφίων. Είναι οι άνθρωποι της διπλανής σου πόρτας. Αυτοί που θα τους συναντήσεις στις εργασίες τους και τις οικογένειές τους, και όχι ως αργόσχολους περιπατητές και τρωκτικά του δημόσιου χρήματος. Αυτοί που δεν διστάζουν να σε κοιτάξουν στα μάτια, γιατί η διάθεσή τους για προσφορά στην κοινωνία πηγάζει από το περίσσευμα της ψυχής τους. Γιατί θα είναι και αύριο δίπλα σου και δεν θα σε ξαναθυμηθούν ύστερα από μια τετραετία.
Είναι σαφές, λοιπόν, ότι στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές θα κριθούν πρωτίστως οι ίδιοι οι πολίτες, που θα αποφασίσουν αν πρέπει επιτέλους να μπει ένα τέλος σ’ αυτή τη φαρσοκωμωδία. Αν, δηλαδή, θα στείλουν στο σπίτι τους όλους «αυτούς» που μας θυμίζουν τόσο έντονα τους «άλλους», όλους τους φιλόδοξους δημάρχους «προκάτ», αυτούς με τις «στρογγυλεμένες» θέσεις που προσπαθούν να μη γίνονται δυσάρεστοι, αντί να προσπαθούν να γίνουν χρήσιμοι, αυτούς που ισχυρίζονται ότι η προδοσία των Πρεσπών μπορεί απλά να «βελτιωθεί».
Κοντολογίς, πιστεύω ότι ήρθε ο καιρός να επιβραβευτούν επιτέλους η συνέπεια, η εντιμότητα, η καθαρότητα λόγων και πράξεων. Αυτό που ζούμε ως πολίτες εδώ και δεκαετίες δεν αρμόζει στην Ιστορία και στις αξίες μας. Είναι προσβλητικό και απαξιωτικό. Συντηρεί μια παθογένεια που πληρώσαμε ακριβά, με λάθος επιλογές σε πρόσωπα τα οποία μετάλλαξαν την ελπίδα σε καταστροφή.
Ολο αυτό έφτασε να καταλήξει χυδαίο και ανήθικο. Πρέπει πια να μπει ένα τέλος σε όλο αυτό. Κι αν δεν είμαστε ακόμη ώριμοι να κάνουμε την ανατροπή στην κεντρική πολιτική σκηνή, μας δίνεται μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να το κάνουμε πράξη στις τοπικές κοινωνίες. Εκεί όπου όλοι μας γνωριζόμαστε πολύ καλύτερα!
*Υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης,
[email protected]
