Τρομοκρατημένες οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ από την έξοδο της ΒρετανίαςΑπό τη
Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*
Η ώρα της εξόδου της Μ. Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση πλησιάζει. Στις 29 Μαρτίου 2019 η Βρετανία δεν θα είναι πλέον μέλος της Ε.Ε. Από την ημέρα που οι Βρετανοί αποφάσισαν με δημοψήφισμα να αποχωρήσουν από την Ενωση, άρχισαν και οι συνομιλίες για μια συμφωνία αποχώρησης. Ωστόσο, οι συνομιλίες αυτές σχεδόν τρία χρόνια μετά δεν κατέληξαν πουθενά, καθώς το βρετανικό Κοινοβούλιο απορρίπτει τη μία πρόταση μετά την άλλη και δεν δέχεται κανένα από τα προσχέδια που φέρνει η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι.
Η αλήθεια είναι ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ έχουν τρομοκρατηθεί από την έξοδο της Βρετανίας. Κι αυτό γιατί αυτή που έχει να χάσει ουσιαστικά τόσο σε οικονομικό όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο είναι η ίδια η Ε.Ε. Εν πρώτοις, η Ε.Ε. χάνει τα περίπου 11 δισ. που πλήρωνε ετησίως η Βρετανία ως κράτος-μέλος της. Αυτό θα την αναγκάσει αφενός σε περικοπές, κάτι που θα έχει επιπτώσεις στον πολυτελή βίο που διάγουν οι προνομιούχοι εργαζόμενοι και αξιωματούχοι της.
Θα αναγκαστούν επίσης να μειώσουν όλες αυτές τις επιχορηγήσεις στα κράτη για τον εποικισμό και την πληθυσμιακή αλλοίωση της ηπείρου. Αφετέρου, βέβαια, προκειμένου να καλύψουν αυτό το ποσό και να μην αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τον πολυτελή βίο και τα σχέδια αντικατάστασης των ευρωπαϊκών λαών, θα φροντίσουν να ξεζουμίσουν αναλόγως τις εναπομείνασες χώρες.
Ωστόσο, αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το μήνυμα που στέλνει προς τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες η έξοδος της Βρετανίας από την Ενωση. Και δεν είναι άλλο από την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, και μάλιστα σε μια εποχή που η Ε.Ε. και η Γερμανία πιέζουν για «περισσότερη ομοσπονδιοποίηση». Κοινώς πιέζουν για τη σύνθλιψη των Εθνών-Κρατών και τη μεγαλύτερη πολτοποίηση των ευρωπαϊκών λαών.
Ο ίδιος ο Σόρος είχε τονίσει σε συνέντευξή του το 2013 ότι η αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε. θα ήταν ένα μεγάλο βήμα για τη διάλυσή της. Αυτός ήταν και ο λόγος που μέσω των ιδρυμάτων του είχε ξοδέψει κάποια εκατομμύρια για να επηρεάσει την ψήφο των Βρετανών υπέρ της παραμονής τους.
Ω στόσο, όπως παρατηρεί ο Βρετανός διανοητής Scruton, το κίνητρο της βρετανικής ψήφου υπέρ του Brexit ήταν περισσότερο πολιτιστικό παρά οικονομικό, καθώς «οι Βρετανοί δεν δέχονται νόμους που τους έρχονται απέξω. Ειδικά όσους αλλάζουν τον τρόπο ζωής τους και τον πληθυσμό της χώρας τους».
Για τον Scruton και για πολλούς άλλους το Brexit θα πετύχει χωρίς συμφωνία. Ο πόλεμος είναι κυρίως ιδεολογικός. Μένει να δούμε ποιος θα νικήσει.
*Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
