Η σύγκρουση των πολιτισμών και οι ψυχώσεις της ΔύσηςΑπό τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο
Μεταδόθηκε ότι ο μακελάρης της Ζηλανδίας, πριν από τους φόνους, είχε δημοσιεύσει σε ιστοσελίδα υπό το όνομα «Brenton Tarrant» ένα μανιφέστο. Ο τίτλος του έμοιαζε να παραπέμπει σε ομότιτλη μελέτη ενός Γάλλου συγγραφέως ονόματι Ρενό Καμί: «Η Μεγάλη Μετακίνηση». Τι αφορά η μελέτη; Πλην άλλων, φέρεται ότι κάνει και πρόβλεψη ότι συντόμως οι Ευρωπαίοι θα αντικατασταθούν από μετανάστες εξ άλλων ηπείρων. Τα δημοσιεύματα που παρουσιάζουν τα διαδραματισθέντα στη Ζηλανδία συμπεραίνουν ότι, προφανώς, αυτού του είδους οι προβλέψεις είχαν προκαλέσει ψύχωση στον μακελάρη. Δεν μπορώ να μη χαμογελάσω, όταν ταυτόχρονα συγκρίνω τις ψυχώσεις αυτές με τις ταυτόχρονες (και, με συγχωρείτε, ελαφρώς ηλίθιες…) ψυχώσεις στη Δύση περί αυστηροποίησης νόμων, ακόμη κι αν κανείς τύχει να παρασύρει με το ποδήλατό του κανένα κουταβάκι σε κάνα… ποταμάκι! Μη στάξει η ουρά!
Αυτός είναι ο δυτικός κόσμος: ακριβός στα πίτουρα, φτηνός στ’ αλεύρι. Το σημαντικότερο είναι -νομίζω- η απολύτως ακατανόητη στον νου του υπογράφοντος στρατηγική των δυτικών ηγετών: «Ναι, τους περιμένουμε στις χώρες μας με ανοιχτά σύνορα τους μουσουλμάνους! Καλώς να έρθουν! Αφού στις χώρες μας δεν υπάρχει καμιά σύγκρουση πολιτισμών! Είμαστε παράδεισος ειρηνικών λόγων και πρακτικών»! Πού είσαι, Ανδρέα Ανδριανόπουλε, που κραύγαζες στα κανάλια μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 στη Ν. Υόρκη «Αλίμονο, αλίμονο, πάμε σε σύγκρουση πολιτισμών»! Αλλά ας το δούμε το πράγμα κάπως αναλυτικότερα…
Νοείται, άραγε, μια οποιαδήποτε φιλοσοφική διαλεκτική μη συγκρουσιακή; Βεβαίως, είναι άλλο πράγμα (και πολύ απεχθές…) η ανθρωποφαγική σύγκρουση και άλλο η σύγκρουση των επιχειρημάτων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι πολιτισμοί των ανθρώπων μόνο τότε υφίστανται, όταν μάχονται (βάσει υπαρξιακής και, ιδίως, κοινωνικής – ηθικής πλατφόρμας). Φοβούμαι, όμως, ότι στον σημερινό δυτικό κόσμο τούς ηγέτες ταράζει ακριβώς ότι οι πολιτισμοί… μάχονται! Γιατί τους ταράζει αυτό; Θα απαντήσω με όση ταπεινότητα μπορώ: Διότι η μάχη των πολιτισμών αποκλείει μια τάχα ειρηνική και γιαβάς γιαβάς παγκοσμιοποίηση, όπως οι ηγέτες μας -αριστεροί και δεξιοί- την επιδιώκουν σήμερα. Και όπως την ονειρεύονται οι «κυβερνοχώροι» τους, η Ε.Ε., το Χόλιγουντ, η Γουόλ Στριτ, το Λουξεμβούργο, τα ΜΜΕ, oι Αυτών Εξοχότητες οι καγκελάριοι της ενοποιηθείσης… Καρλομαγνογερμανίας.
Οποιος, τέλος πάντων, επιδιώκει σήμερα την αρπαγή ολόκληρου του κόσμου υπό ενιαία ηγεσία με σιδερένια χέρια, που φορούν βελούδινα γάντια… Οπου «βελούδινα γάντια» δεν είναι τίποτε άλλο ειμή τα πονηρά φληναφήματα περί «μη σύγκρουσης πολιτισμών»… Να σας πω πού καταλήγουν αυτά τα φληναφήματα: Κανένας δυτικός ηγέτης δεν έχει ποτέ επισημάνει το γεγονός ότι σχεδόν σε καθημερινή βάση πυρπολούνται στον κόσμο χριστιανικές εκκλησίες, μήπως με τέτοια επισήμανση κάνει… σύγκρουση πολιτισμών!
Και όταν, επί προέδρου Ομπάμα, κάποιοι μάζεψαν σε παραλία της Λιβύης δεκάδες χριστιανούς Κόπτες, τους αποκεφάλισαν και πέταξαν τα κεφάλια τους στη θάλασσα, η οποία φαινόταν σαφώς κατακόκκινη στις οθόνες των τηλεοράσεων, ο τότε πρόεδρος δεν θέλησε να κάνει καμιά αναφορά σε συνέντευξή του… Για να μην κάνει, ως ελέχθη, «σύγκρουση πολιτισμών»… Ουαί υμίν, Φαρισαίοι!
