Η αρνητική παρουσία της υπουργού ΠολιτισμούΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Η υπουργός Πολιτισμού ξαναχτύπησε! Η Μυρσίνη Ζορμπά δυστυχώς επιβεβαίωσε ακόμη μία φορά τη συνήθη λογική με την οποία επιλέγεται ο υπουργός Πολιτισμού. Συνήθως «βολεύονται» κάποιοι φίλοι, «εξορίζονται» σημαντικά μεν, αλλά «ενοχλητικά» στελέχη ή τοποθετείται ένας καλλιτέχνης για τις εντυπώσεις. Δυστυχώς, η σχέση του υπουργείου Πολιτισμού με την ανάπτυξη του πολιτισμού, την οικονομία, την αγορά και την ανάπτυξη δεν θεωρείται ούτε δεδομένη και μάλλον ούτε απαραίτητη.
Και κάπως έτσι η σημερινή υπουργός Πολιτισμού μάλλον δεν θεωρεί απαραίτητο και τον σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους της τέχνης. Αλλά μάλλον δεν θεωρεί ότι η θέση του υπουργού συνεπάγεται και την υποχρέωση επίλυσης των προβλημάτων του υπουργείου της. Η αχαρακτήριστη συμπεριφορά της απέναντι στον Κώστα Βαρώτσο σχετικά με την άρνησή του για τη μετακίνηση του «Δρομέα» στα Σκόπια και ο τρόπος που χειρίσθηκε το θέμα την εξέθεσαν και την ντρόπιασαν: Διέψευσε ότι έκανε πρόσφατα τέτοια συζήτηση μαζί του – αφήνοντας και υπαινιγμούς. Αλλά όταν η διάψευσή της διαψεύσθηκε, έμεινε στο κενό: ο λόγος της απέναντι στον λόγο του Βαρώτσου.
Μέσα στην ίδια εβδομάδα έρχεται και δεύτερο χτύπημα από την υπουργό Πολιτισμού και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον πολιτισμό και το υπουργείο της. Αυτή τη φορά σειρά είχε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου. Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ένας σπουδαίος σκηνοθέτης, ανέλαβε και στην κυριολεξία έσωσε το φεστιβάλ μετά την επεισοδιακή παραίτηση του Βέλγου Γιαν Φαμπρ, τον οποίο είχε επιλέξει σαν κάποιον πολύ σπουδαίο η κυβέρνηση της πρώτη φορά Αριστεράς, μια επιλογή που σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αποδείχθηκε μέγα φιάσκο. Τα τελευταία χρόνια το φεστιβάλ, υπό τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, πρωτοτύπησε, δημιούργησε νέους θεσμούς, όλες οι παραστάσεις ήταν sold out και απέκτησε μια καινούργια στρατηγική εξωστρέφειας.
Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, λοιπόν, δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να ανανεωθεί η θητεία του, καταγγέλλοντας την υπουργό Πολιτισμού ότι δεν βοηθά να λυθούν τα προβλήματα που της είχε θέσει για τη βελτίωση του φεστιβάλ, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν είχε και καμία πρόθεση να τα λύσει.
Μην πιάσουμε και τον τρόπο που χειρίστηκε τον διαγωνισμό για την ανάδειξη διευθυντή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ο οποίος κατέληξε άγονος. Τα παραδείγματα ανεπάρκειάς της, πολλά. Δεν υπάρχει τίποτα θετικό στο οποίο να έχει συμβάλει η νυν υπουργός Πολιτισμού. Οχι ότι η προηγούμενη είχε να επιδείξει καλύτερα αποτελέσματα. Δεν ξέρω πώς εκλαμβάνουν το αξίωμά τους. Σίγουρα όμως ακόμη μια φορά αποδεικνύεται περίτρανα πώς θεωρούν το συγκεκριμένο υπουργείο τα κόμματα όταν γίνουν κυβέρνηση. Αραγε έχει ασχοληθεί σοβαρά κάποιο από αυτά με τον σχεδιασμό μιας πολιτιστικής πολιτικής; Νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να είναι και ένα από τα στοιχήματα του Κυριάκου Μητσοτάκη: η χάραξη μια πολιτιστικής πολιτικής, η οποία θα λειτουργήσει ως μοχλός οικονομικής ανάπτυξης της χώρας.
Ο τομέας του Πολιτισμού πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζεται ερασιτεχνικά από τις κυβερνήσεις μας. Ο πολιτισμός μπορεί να αποτελέσει έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της οικονομίας. Εναν σημαντικό και ανεκμετάλλευτο πυλώνα της, ο οποίος όμως αποτελεί μια σημαντική πρόκληση.
