Η συμπεριφορά των πολιτικών αναδεικνύει την παθογένεια της κοινωνίας που έχει εθιστεί να περιφρονεί τους αδυνάτουςΑπό τον
Αλκιβιάδη Κ. Κεφάλα*
Η παραίτηση του Κύπριου υπουργού Δικαιοσύνης για λόγους πολιτικής ευθιξίας, λόγω της υπόθεσης των μαζικών δολοφονιών γυναικών στην Κύπρο, συγκρινόμενη με την εκκωφαντική πολιτική σιωπή μετά την εκατόμβη των θυμάτων στο Μάτι και στη Μάνδρα Αττικής, αναδεικνύει τον πολιτικό αμοραλισμό του ελλαδικού πολιτικού συστήματος, που όχι μόνο δεν παρουσίασε έστω και κάποιο μικρό ίχνος πολιτικής και κοινωνικής ευαισθησίας μετά την καταστροφή, αλλά τουναντίον, αφενός, προσπάθησε να ρίξει τις ευθύνες στα θύματα της πολιτικής ανικανότητας «επειδή τα τελευταία έκτισαν τα σπίτια τους στην κοίτη του χειμάρρου και επειδή με τα αυθαίρετά τους -τα οποία το κράτος υδροδότησε και ηλεκτροδότησε- απέκλεισαν τη διαφυγή των προς τη θάλασσα, με αποτέλεσμα να καούν ζωντανά» και, αφετέρου, οι πολιτικοί υπεύθυνοι επιβεβαίωσαν εκ νέου την υποψηφιότητά των στις προσεχείς εκλογές.
Οι δηλώσεις επίσης του κ. Πολάκη κατά του κ. Κυμπουρόπουλου, υποψήφιου ευρωβουλευτή της Ν.Δ., ενός αξιόλογου ατόμου με αναπηρία, που δίνει κάθε στιγμή τη μάχη της επιβίωσης κατά αυτών που ο κ. Πολάκης και οι όμοιοί του που τον στηρίζουν πολιτικά θεωρούν κεκτημένα και δεδομένα, αντί να αναλογίζονται πόσο τυχεροί υπήρξαν στη ζωή τους, δεν αναδεικνύουν μόνο τον πολιτικό βόρβορο και τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος, αλλά μάλλον έχουν τις αθέατες πλευρές τους που κρύβουν την ηθική εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας, που ξεκίνησε αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση. Πράγματι, η «ευγενής» τάξη και των πολιτικών δεν εμφανίστηκε στην πολιτική μέσα από παρθενογένεση. Ολοι τους τοποθετήθηκαν στην εξουσία μέσω δημοκρατικών διαδικασιών από πολίτες που τους ψήφισαν, αφού πρώτα αξιολόγησαν το πολιτικό ήθος τους. Συνεπώς όλοι οι πολιτικοί αποτελούν προϊόν συλλογικής ελεύθερης βούλησης και αντικατοπτρίζουν τον μέσο όρο του ήθους και της κοινωνικής συμπεριφοράς των Ελλήνων πολιτών.
Η ψυχολογία υποστηρίζει ότι ο πολίτης μπροστά στην κάλπη ψηφίζει αυτόν που πιστεύει ότι αποτελεί το κατοπτρικό είδωλο του εαυτού του. Οπως οι ποδοσφαιρόφιλοι ψηφίζουν ποδοσφαιριστές, οι θαμώνες των μπουζουκιών της οδού Πειραιώς και της παραλιακής ψηφίζουν τραγουδιστές, οι σεξιστές ψηφίζουν πορνοστάρ, οι άθεοι τους άθεους, οι μουσουλμάνοι τους μουσουλμάνους, τα λαμόγια αυτούς που θεωρούν λαμόγια, οι κλέφτες τους κλέφτες, οι ψεύτες τους ψεύτες, οι λάτρεις της τέχνης τους καλλιτέχνες, έτσι και οι μιμητές της πολιτικής συμπεριφοράς του κ. Πολάκη ψηφίζουν τους κ. Πολάκηδες.
Καμία κοινωνία δεν χρεοκοπεί οικονομικά αν πρώτα δεν χρεοκοπήσει ηθικά, πολιτικά, πολιτισμικά και κοινωνικά. Με ελάχιστες εξαιρέσεις (όπως, για παράδειγμα, του Κώστα Καραμανλή), το πολιτικό και δημόσιο περιφρονητικό ύφος των πρωθυπουργών της χώρας προς τον λαό και η κατάργηση της δημοκρατίας έρχεται σε ευρεία αντίθεση με τη δημόσια εικόνα της οσφυοκαμψίας, της δουλικότητας, του χαμηλού βλέμματος και του σκυμμένου κεφαλιού που παρουσιάζουν απέναντι στους ξένους ισχυρούς ηγέτες.
Η συμπεριφορά όλων των πολιτικών αναδεικνύει την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας, που χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας έχει εθιστεί να φέρεται βάναυσα, με περιφρόνηση και αδιαφορία προς τους αδυνάτους και τα ανυπεράσπιστα ζώα, σε αντίθεση με τη δουλοπρέπεια που επιδεικνύει προς τους ισχυρούς.
Πώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί διαφορετικά, εκτός από την έλλειψη ήθους και αξιοπρέπειας, το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός σε ποσοστό μεγαλύτερο του 85% διαιωνίζει στην εξουσία τα ίδια πρόσωπα και τα ίδια πολιτικά κόμματα που κατέστρεψαν την επιχείρησή του με τη ληστρική φορολογία, τον έστειλαν στην ανεργία, έδιωξαν τα παιδιά του μετανάστες στο εξωτερικό, του στέρησαν τη σύνταξη, τον έκαναν ενοικιαστή στο σπίτι του, του δήμευσαν την περιουσία με τον ΕΝΦΙΑ και το τεκμαρτό εισόδημα, μείωσαν το προσδόκιμο της ζωής του με τη διάλυση του συστήματος υγείας, κατέστρεψαν την παιδεία στερώντας του τις ίσες ευκαιρίες στη ζωή, τον έκαναν επιδοματία αφαιρώντας του όση αξιοπρέπεια του είχε απομείνει, παρέδωσαν την ιστορία της χώρας σε άλλους λαούς, τη μετέτρεψαν σε τουρκικό και γερμανικό προτεκτοράτο, μετασχημάτισαν τις πόλεις και την ύπαιθρο σε κέντρα ανομίας και εστίες εγκληματικότητας, άφησαν τη χώρα άοπλη και βορά στην τουρκική απειλή, ισοπέδωσαν την απονομή δικαιοσύνης με τους νόμους που επέβαλαν, διέλυσαν την πολιτική και τη μάχη των ιδεών με σκοπό το προσωπικό κέρδος.
Ο ελληνικός λαός σε λίγες ημέρες θα κληθεί να στείλει τους αντιπροσώπους του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και, αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, θα επιβεβαιώσει ακόμη μία φορά τη φράση του Εμμανουήλ Ροΐδη «Κάθε χώρα έχει τις πληγές της, η Αγγλία τις ομίχλες, η Αίγυπτος τις μύγες και η Ελλάδα τους Ελληνες».
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου
του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών
του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
