Τη Ν.Δ. τώρα την ενδιαφέρει η καθαρή διακυβέρνηση. Πώς θα μετατρέψει το 33% σε 40%Από τον
Δημήτρη Ριζούλη
Το χθεσινό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην υπέστη στρατηγική ήττα, αλλά δεν γλίτωσε την πανωλεθρία. Και αυτό είναι μόνο το πρώτο βήμα. Η διαφορά Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες κάλπες της 30ής Ιουνίου (πιθανότατα) θα φτάσει σε πρωτόγνωρο ύψος. Η κυβέρνηση Τσίπρα τελείωσε χθες το βράδυ.
Αυτό ασφαλώς είναι το πρώτο και βασικότερο, αλλά υπάρχουν και άλλα σημαντικά στοιχεία, που έχουν να κάνουν με το μέλλον της χώρας και τη σταθερότητα της επόμενης ημέρας. Η Ν.Δ. πρέπει τώρα να προσπαθήσει για μια ολοκληρωτική επικράτηση σε λίγες ημέρες, που θα της δώσει τέσσερα χρόνια καθαρής διακυβέρνησης, χωρίς εμπόδια ή περίεργους εταίρους.
Συνολικά οι συγγενείς χώροι του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να συγκεντρώνουν ισχυρά ποσοστά, και αυτό πρέπει να προσεχθεί. Ο Τσίπρας αποδοκιμάστηκε έντονα, αλλά επιβίωσε, αν υπολογίσουμε τις τραγικές επιλογές της κυβέρνησής του σε σειρά θεμάτων. Πριν από λίγους μήνες κανένας υπουργός δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει πάνω από τη Λάρισα, κυρίως εξαιτίας της Συμφωνίας των Πρεσπών, και τώρα μπορούν να υποστηρίζουν ότι έχουν την εμπιστοσύνη του 1/4 των Ελλήνων. Εξακολουθεί να έχει μια μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων, από την οποία ίσως βρει ψήφους σε συνθήκες πόλωσης εθνικής κάλπης. Γι’ αυτό είναι ορθή η ψύχραιμη στάση του Μητσοτάκη και των συνεργατών του.
Αν προσθέσουμε το ποσοστό του ανθεκτικού ΣΥΡΙΖΑ με αυτά του Βαρουφάκη, της Κωνσταντοπούλου, της ΛΑ.Ε. και των άλλων μικρών αριστερών και κομμουνιστικών κομμάτων, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε ότι συνολικά ο χώρος της Αριστεράς (χωρίς, μάλιστα, να υπολογίζουμε το ΚΚΕ) έχει ακόμα σημαντική αποδοχή – με ό,τι αυτό σημαίνει για την επόμενη ημέρα…
Ο ΣΥΡΙΖΑ σε συνθήκες εθνικής κάλπης θα προσπαθήσει να συμπιέσει και το αδύναμο ΚΙΝ.ΑΛ., που απέδειξε χθες ότι δεν έχει σοβαρή δυναμική. Θυμίζω ότι τα στελέχη του ήταν σίγουρα για διψήφιο ποσοστό, αλλά εισέπραξαν χθες άλλο ένα μεγάλο χαστούκι.
Βέβαια, τέτοιες αναλύσεις μπροστά στη δύναμη της κάλπης έχουν μικρή σημασία. Η Ν.Δ. πέτυχε μια τεράστια, μη αναστρέψιμη νίκη. Ομως, οφείλει να μελετήσει το σύνολο του μηνύματος. Παρά την εντυπωσιακή διαφορά, δεν κατάφερε να εισπράξει όλο το μέγεθος της αποδοκιμασίας μιας κυβέρνησης που παραπατούσε. Τα αριστερά ανοίγματα έφεραν κέρδη στον κ. Μητσοτάκη, όμως προκάλεσαν «μαύρη τρύπα» από δεξιά. Τα ποσοστά Βελόπουλου και των άλλων μικρότερων δεξιών κομμάτων αποδεικνύουν ότι η Ν.Δ. δεν κατάφερε να πείσει τους ψηφοφόρους του «πατριωτικού» τόξου, παρά την κατάρρευση της Χρυσής Αυγής. Θυμίζω ότι με πρόεδρο τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη η Ν.Δ. το 2015, σε «κακό φεγγάρι», λόγω της διακυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη του 28% των Ελλήνων. Αρα η αύξηση των ποσοστών δεν ήταν τόσο μεγάλη και ο πήχης μπορεί -και πρέπει- να μπει ψηλότερα.
Αυτό πρέπει τώρα να ενδιαφέρει τη Ν.Δ.: η καθαρή διακυβέρνηση. Πώς θα μετατρέψει το 33% σε 35 ή και 40%. Με επιμέρους διορθώσεις και συνολική συστράτευση, χωρίς αποκλεισμούς, μπορεί να το πετύχει.
