Ανοιχτή επιστολή στον νέο πρωθυπουργόΚύριε πρωθυπουργέ,
Σας συγχαίρω για την ευρεία νίκη σας στις εκλογές. Θα παρακαλέσω, όμως, να μου συγχωρήσετε σήμερα κάποιες αναφορές. Ο δρόμος σας προς τη νίκη υπήρξε επιμελημένα στρωμένος από άλλους.
Πρώτον, στη διάρκεια της Μεταπολιτεύσεως έπεσε στους δρόμους της Αθήνας νεκρός, αληθής μάρτυς της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, ο γαμπρός σας Παύλος Μπακογιάννης, επιφανής δημοσιογράφος, που διεδραμάτισε σοβαρό ρόλο στον συντονισμό της αντιδικτατορικής συσπείρωσης στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό, για να το πληρώσει αυτό με το αίμα του…
Η δολοφονία εκείνη συνήγειρε τις συνειδήσεις όλων των μετριοπαθών Ελλήνων υπέρ της οικογενείας σας.
Δεύτερον, την ίδια (μεταπολιτευτική) περίοδο έκανε την εμφάνισή της στο πολιτικό και δημοσιογραφικό προσκήνιο μια σοβαρή προσπάθεια αριθμού κεντρώων δημοσιογράφων, αλλά και επιφανών αριστερών πολιτικών, για να καταφανεί ότι η μέχρι πολιτικής εξοντώσεως διαχρονική επιθετικότης του μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου κατά του μετριοπαθούς, αξιοπρεπούς και κορυφαίου προδικτατορικού στελέχους της Ενώσεως Κέντρου πατρός σας Κων/νου Μητσοτάκη ήταν απλώς μια επιθετικότης αρρωστημένα εμπαθής εναντίον ενός ευπατρίδη Κρητικού, ο οποίος τελικά ήταν πολύ πιο αξιοπρεπής και νοικοκύρης από τον Ανδρέα στην άσκηση της πολιτικής…
Μεταξύ των αρθρογράφων, οι οποίοι ήδη από την πρώτη εποχή ΠΑΣΟΚ εστήριξαν από μη «δεξιές» στήλες την αποκατάσταση του πολιτικού κύρους του πατρός σας, ήταν -σε τακτική βάση- και ο υπογράφων… Τέλος, θα μνησθώ και της αδελφής σας Ντόρας Μπακογιάννη.
Η οποία, εξ όσων προσωπικώς γνωρίζω (κάποια πράγματα, βεβαίως, έγιναν και ευρύτερα γνωστά…), υπήρξε στην κυβέρνηση του ανιψιού Καραμανλή εξαιρετικά αξιοπρεπής και μαχητική υπουργός Εξωτερικών, που δεν εφείδετο τόλμης προς προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, ακόμη και έναντι των Αμερικανών φίλων – κάποιων, μάλιστα, εξ αυτών μέχρι και οικογενειακών φίλων της πατρικής σας οικογένειας…
Με αποτέλεσμα την ευθεία άνοδο και του δικού σας κύρους ως κορυφαίου στελέχους της παρατάξεως και στενού συγγενούς της…
Ετσι, κύριε πρωθυπουργέ, αναλάβατε την εξουσία ως «έτοιμος από καιρό». Και, μάλιστα, με μια διαφορά σας από το δεύτερο κόμμα οκτώ μονάδων! Ο αντίπαλός σας Α. Τσίπρας, αμέσως μετά το ανωτέρω αποτέλεσμα, δήλωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι δεν θεωρεί την ήττα του «στρατηγική», ότι το 30% τον αφήνει «με το κεφάλι ψηλά», ότι είναι πλέον ο αρχηγός… «όλων των προοδευτικών» και ότι σας παραδίδει μια Ελλάδα «εκτός Μνημονίων».
Θα σας σημειώσω, κύριε πρόεδρε, τι νομίζω ότι δίδει στον κ. Τσίπρα κατ’ αποκλειστικότητα την αβάντα να αρθρώνει αυτά τα γελοία: τον δρόμο του τον έχει στρώσει μόνος!
Ετσι, νομίζω ότι για να καταστήσετε την ήττα του «στρατηγική» έναν δρόμο έχετε: να κάνετε και εσείς κάτι κατ’ αποκλειστικότητα. Να «περιποιηθείτε» δεόντως, όπως δεν το έπραξαν ποτέ έτεροι μεταπολιτευτικοί πρωθυπουργοί, το βορειοδυτικό ευρωπαϊκό διευθυντήριο.
Που παίζει δέκα χρόνια τώρα τις «κουμπάρες» πάνω στις πλάτες των Ελλήνων. Και να ζητήσετε με πείσμα από την Αμερική, αλλά και από τη Ρωσία, να σεβαστούν αμφότερες τη χώρα απέναντι στον χειρότερο εφιάλτη της Μεσογείου μετά τους Δυτικοευρωπαίους – απέναντι στην Τουρκία… Μπορείτε; Θα το δούμε…
Καλό δρόμο,
Δημ. Κ. Σέργιος
Δικηγόρος Α.Π. ε.τ., συγγραφέας
