ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ • Η απίστευτη προχειρότητα της απόφασης για επιδότηση των εφημερίδων, που ελήφθη χωρίς να ακουστούν (πάλι) οι καθ’ ύλην αρμόδιοι
Γράφει ο
Ι. Ν. Φιλιππάκης
Η αλήθεια είναι ότι μια κυβέρνηση την κρίνεις συνολικά τουλάχιστον έπειτα από έξι μήνες διακυβέρνησης. Ειδικά σε μια περίοδο όπου το τρίπτυχο «Σχέσεις με Τουρκία – Μεταναστευτική λαίλαπα – Οικονομία στην καθημερινότητα» μοιάζει να βρίσκεται στο φόρτε του, τόσο από πλευράς εντάσεως όσο και από πλευράς κρισιμότητας και, κυρίως, επικινδυνότητας. Ας ελπίσουμε ότι οι Αγιες Μέρες θα φωτίσουν την πολιτική, αλλά και την πολιτειακή μας ηγεσία, ώστε να λάβουν τις σωστές αποφάσεις και, βέβαια, να αντιμετωπίσουν και τα τρία μείζονα ζητήματα με κανόνες εθνικής πολιτικής ευθύνης και συμφέροντος, και όχι με επικοινωνιακές πιρουέτες.
Στη διπλανή σελίδα αναδημοσιεύουμε άρθρο της 25ης Ιουνίου, όπου αναδεικνύαμε πραγματικά τη φαιδρότητα και προχειρότητα της πρώτης απόφασης για την ενίσχυση του Τύπου, η οποία βεβαίως -και ευτυχώς- δεν εφαρμόστηκε ποτέ! Τότε κατακρίναμε το δίδυμο των αρμόδιων υπουργών (κ. Παππάς και Κρέτσος). Και, βέβαια, τη συνολική πολιτική που εκπροσωπούσαν την κατέκρινε καθαρά ο ελληνικός λαός λίγες ημέρες αργότερα. Δυστυχώς, όμως, έξι μήνες μετά έμελλε να αντιμετωπίσουμε τον πολλαλασιασμό αυτής της φαιδρότητας και προχειρότητας. Σαν να αναπαράχθηκαν γενετικά!
Ενας υπουργός, που εκπροσωπεί έναν πρωθυπουργό ο οποίος έχει κινηθεί στις παρυφές της εκδοτικής δραστηριότητας, μια -θεωρητικά- φιλελεύθερη κυβέρνηση και τεχνοκράτες, που υποτίθεται ότι μπορούν να ξεχωρίσουν την ήρα από το στάρι, προχώρησαν στην έκδοση μιας απόφασης -ύστερα από δυο τρία πισωγυρίσματα- η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως απαύγασμα ασχετοσύνης, παλαιοκομματισμού και ρουσφετολογικής ευρηματικότητας.
Μια απόφαση που δεν πληροί καν τις προϋποθέσεις που ο ίδιος ο κ. Πέτσας είχε θέσει, με τις επανειλημμένες τροποποιήσεις των αντίστοιχων υπουργικών αποφάσεων. Τροποποιήσεις που συνέτασσε αυθαιρέτως, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του όλους όσους οι αποφάσεις αυτές αφορούσαν, όπως οι αντίστοιχες ενώσεις (Ενωση Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων, Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων). Μάλιστα, και οι δύο ενώσεις, με σειρά ενεργειών, είχαν προσπαθήσει να προσεγγίσουν τεχνοκρατικά, και όχι με συντεχνιακά κριτήρια, τις προϋποθέσεις ενίσχυσης του Τύπου και στην προηγούμενη και τη νυν ηγεσία του υπουργείου. Με αποκλειστική κοινή συνισταμένη τη διάσωση του Τύπου και, άρα, την ανεξαρτησία του. Μια προσπάθεια που καταβάλλεται σε κάθε πολιτισμένη χώρα της Δύσης εδώ και χρόνια. Η ενίσχυση -και, άρα, η διάσωση- των εφημερίδων θα πρέπει να είναι επιθυμητή από όλους, γιατί αποτελεί έναν βασικό πυλώνα της δημοκρατίας. Δεν πρόκειται για την επιδότηση ενός κλάδου, όπως έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν κάποιες τάχα φιλελεύθερες-αντικρατικιστικές φωνές. «Φωνές», βέβαια, που στην πορεία θέλησαν να γίνουν δέκτες των ενισχύσεων ακόμα και μέσω «εκδόσεων» οι οποίες βαφτίστηκαν εφημερίδες. Ούτε, φυσικά, πρόκειται για επιδότηση «φοροφυγάδων», όπως με θαυμαστή υποκρισία ή και εντυπωσιακή άγνοια πολλοί σχολίασαν. Αφού κάθε κρατική ενίσχυση, αν μια επιχείρηση έχει οφειλές (ρυθμισμένες ή αρρύθμιστες), οδεύει κατά προτεραιότητα στην κάλυψή τους…
Ο κ. Πέτσας, μπροστά στη γενικευμένη κατακραυγή, ανέκρουσε πρύμναν και με μια προσχηματική δικαιολογία, ρίχνοντας τις ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση (κάποια στιγμή θα πρέπει να σοβαρευτούμε), ανακάλεσε την απόφασή του εντός ολίγων ωρών. Προσκάλεσε ασμένως, και εκ των υστέρων, τα πολιτικά κόμματα να εκφράσουν τις απόψεις τους, θέλοντας προφανώς να βρει συνενόχους. Και, μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, συνέχιζε να αγνοεί τους μοναδικούς καθ’ ύλην αρμοδίους, τις κλαδικές ενώσεις.
Μάλλον λογικό πλέον, αφού για να δικαιολογήσει τις παραφωνίες της απόφασής του θα χρειαστεί τη βοήθεια μιας άλλης ενώσεως, αυτής της ενώσεως ταχυδακτυλουργών και μάγων, και δη των μαθητευομένων! Πώς να δικαιολογήσει ότι ακολούθησε την εξής γενική αντίληψη: «Ολοι όσοι προσήλθατε θα πάρετε 200.000 €! Είτε έχετε δεκάδες εργαζομένους είτε έναν ή τρεις ή πέντε! Είτε παράγετε δημοσιογραφικό περιεχόμενο είτε δίνετε συμβουλές για το στοίχημα! Είτε κυκλοφορείτε κάθε ημέρα είτε όποτε θελήσετε! Είτε κυκλοφορείτε πανελλαδικά είτε όχι! Είτε αναφέρεστε σε εργαζομένους σε εφημερίδες είτε έχετε προσθέσει και άλλους, που εργάζονται σε άλλης φύσεως μέσα (π.χ. ηλεκτρονικά)!
Είτε εκδίδετε μία εβδομαδιαία εφημερίδα των πέντε εργαζομένων είτε είστε εκδότης ιστορικών τίτλων (π.χ. “ΒΗΜΑ”, “ΝΕΑ”, “ΕΣΤΙΑ” κ.λπ.), με δεκάδες εργαζομένους, αλλά με την ατυχία να τα έχετε εμφανώς -και θαρραλέα- σε ίδιο ή συγγενικό εταιρικό σχήμα!»
Θα μπορούσαμε να σας απαριθμήσουμε δεκάδες λόγους για τους οποίους η απόφαση αυτή έχει ξεπεράσει σε προχειρότητα ακόμη και την απόφαση προγενέστερων υπουργών, οι οποίοι είχαν ως κύρια ενασχόληση το Διάστημα και τα καρτούν!
Κύριε πρωθυπουργέ, κύριε αρχηγέ της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, κύριοι αρχηγοί των κομμάτων, ασχοληθείτε ΤΩΡΑ, ΣΟΒΑΡΑ και με ΣΥΝΕΠΕΙΑ, με τα προβλήματα που μαστίζουν τον Τύπο, προτού είναι πολύ αργά. Γιατί δεν μπορείτε να καμαρώνετε για μια χώρα (και δη ευρωπαϊκή) στην οποία δεν θα εκδίδονται ανεξάρτητες εφημερίδες! Και δεν είναι η απώλεια κάποιων χιλιάδων θέσεων εργασίας, όπως επιπόλαια κάποιοι θα σπεύσουν να σχολιάσουν. Είναι η πραγματική απώλεια της ελευθερίας, που σύντομα θα οδηγήσει και στην απώλεια του δικού σας ρόλου!
