Ολα τα διλήμματα είναι ανοιχτά: Πάμε Λέσβο ή Μυτιλήνη; Μενίδι ή Αχαρνές; Χασιά ή Φυλή; Τσίπρας ή ΓΑΠ;
«Θέλαμε να δούμε την πραγματική, σκληρή εικόνα που αντιμετωπίζει καθημερινά η Μυτιλήνη, η Λέσβος και τα άλλα νησιά της Ελλάδας». Αλέξης Τσίπρας, πρωθυπουργός της Ελλάδας, της Γραικίας, του Γιουνανιστάν, της Γκρις, της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, του Ασπρόπυργου και άλλων χωρών της Ευρώπης.
Πώς γίνεται ένας πρωθυπουργός που δεν είναι ο ΓΑΠ να τον ξεπεράσει σε ΓΑΠικότητα; Πώς γίνεται να μην έχεις γεννηθεί στη Μινεσότα και να είσαι πιότερο Τζέφρυ από τον Τζέφρυ τον ίδιο; Μήπως κόμπλαρες, επειδή είδες τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, ο οποίος μοιάζει απελπιστικά με τον δόκτορα Ζιβάγκο όπως τον υποδύεται ο Μάρκος Σεφερλής;
Η πιθανότερη εξήγηση είναι η προφανής: Ο άνθρωπος άκουγε «Λέσβο», άκουγε και «Μυτιλήνη». Μετά έλεγαν «Μυτιλήνη». Κι ύστερα από λίγο, πάλι «Λέσβο»! Ε, δεν θέλει και πολύ κάποιος (ντιπ, καταντίπ άσχετος με τη χώρα) να την πατήσει. Πίστεψε ότι επρόκειτο για δύο διαφορετικά νησιά. Οπως Πάρος και Αντίπαρος. Και ξεφούρνισε το μαργαριτάρι.
Θαύμα!
Για να μην καταστροφολογούμε και πικραινόμαστε που πάμε διαρκώς στον κουβά -όχι στο Στοίχημα, αλλά στην κάλπη-, πρέπει να σκεφτούμε και το άλλο ενδεχόμενο: Ο Τσίπρας, έχοντας στη διάθεσή του επεξεργασμένα στοιχεία από τα εξωφρενικά πειράματα που διεξάγει η επιστημονική ομάδα των «αιώνιων» φοιτητών του ΣΥΡΙΖΑ (οι Χαϊλάντερ των ΑΕΙ), είναι πλέον πεπεισμένος ότι ο Λόγος δημιουργεί πραγματικότητα.
Θα μπορούσε να το ξέρει αυτό, αν παρακολουθούσε Θρησκευτικά στο σχολείο, όπου στο Κατά Ιωάννην 1α. 1-3 λέει: «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. Πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονεν».
Ομως, ο Αλέξης έκανε καταλήψεις και δεν διάβαζε. Γι’ αυτό δεν ήξερε ότι ο Λόγος δημιουργεί τα πάντα. Τώρα, που έχει κι άλλα ντοκουμέντα στα χέρια του, μπορεί να προσπαθεί να αβγατίσει τα νησιά του Αιγαίου, βαφτίζοντας «νησιά» ακόμα και τις πρωτεύουσές τους!
Παναγιώτης Λιάκος
