Οποιος διαβάζει σχολικά βιβλία πείθεται για την ανάγκη τής κατ’ οίκον εκπαίδευσης. Κάθε σπίτι να γίνει κρυφό σχολειό.
Και εκεί που λέγαμε ότι με τον Σημίτη, τον ΓΑΠ και τον Τσακαλώτο έχουμε εξαντλήσει τις ευκαιρίες να ξεχάσουμε όσα ελληνικά ξέρουμε, η δημόσια εκπαίδευση μας φέρνει κατακούτελα το βιβλίο Γραμματικής Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού, με απίθανους τύπους κλίσεων και επικλήσεων του δαίμονος της αγραμματοσύνης που μερικοί θέλουν να καταλάβει τα σώματα των μικρών παιδιών. Στη σελίδα 99 διαβάζουμε: «Τα νερά του βαθιού* ποταμού μεταφέρουν χώματα και ρίζες δέντρων. Η δύναμη των νερών των βαθιών ποταμών είναι τεράστια. Η Ελλάδα δεν έχει πολλούς βαθιούς ποταμούς».
Χαίρε βάθος αμέτρητον. Κοντολογίς, το κράτος διατάζει τα παιδιά να μάθουν μια γλώσσα η οποία δεν ομιλείτο ούτε από τους αρουραίους στα αποχωρητήρια των καταγωγίων των αρχών του αιώνα. Καμιά φορά, αυτού του είδους οι εκφράσεις αποτελούσαν καπρίτσια λογίων που ήξεραν αληθινά και πολλά γράμματα, αλλά επιδίδονταν σε φιγούρες ακραίου δημοτικισμού με αιχμή του δόρατος την περιβόητη «μαλλιαρή» γλώσσα.
Μπάμιες
Σε άλλες περιπτώσεις, αρκετά πιο δηλητηριώδεις και επικίνδυνες, τα γλωσσικά εκτρώματα του απεμπλουτισμού των ελληνικών ήταν ενδεικτικά αριστεροφροσύνης για ανθρώπους που έχουν τόση σχέση με το έθνος μας όση οι μπάμιες με την αεροδιαστημική τεχνολογία. Οι γλωσσικοί φτωχοποιητές συνεχίζουν ακάθεκτοι το πρόγραμμα της αποκολοκυνθοποίησης των νοών των νέων Ελλήνων. Δεν θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, διότι οι πολίτες με νοημοσύνη, παιδεία, κατάρτιση και δεξιότητα στη χρήση της ελληνικής δεν θα μπορούσαν να γίνονται υποπόδια αρλεκίνων, όπως πολλοί σημερινοί της άρχουσας τάξης.
Σιγά σιγά και λέξη προς λέξη αφαιρούνται ψηφία και κώδικες από το πιο άρτιο λογισμικό που έχει παρασκευαστεί ποτέ από ανθρώπους. Μόνο μέσω του εκβαρβαρισμού μπορούν οι βαστάζοι των ξένων να διαιωνίζουν την αχρειότητά τους στη δοτή εξουσία. Τα… «πλατιού, φαρδιού, βαθιού» ηχούν ακόμα και στους αναλφάβητους συμπολίτες μας πιο βάρβαρα και από τα κελεύσματα του Ξέρξη.
* Κανονικά, το επίθετο κλίνεται ως εξής «Εν.: βαθύς, βαθέος, βαθύν, βαθύ. Πληθ.: Βαθείς, βαθέων, βαθείς, βαθείς».
Παναγιώτης Λιάκος
