«Του Σκόμπυ τα κανόνια, γκρεμίσαν τα Κουπόνια. Μαύροι πατούν τη γη μας, βάστα, Καισαριανή μας». Στίχοι από το ελασίτικο τραγούδι «Νανού»
Αν θέλετε να διαπιστώσετε πόσο απαράλλαχτα υποκριτική είναι η Αριστερά, διαβάστε τη νέα σειρά βιβλίων του γνωστού πανεπιστημιακού καθηγητή Χρίστου Δρακ. Γούδη. Σε τρεις τόμους, με αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία, πολλά εκ των οποίων δημοσιεύονται για πρώτη φορά, και με δολοφονικό χιούμορ στέλνει στο χυτήριο των εντυπώσεων όλα τα χάλκινα είδωλα της ανύπαρκτης «ηθικής υπεροχής» της παράταξης που ηττήθηκε, όταν σήκωσε τα όπλα εναντίον της Ελλάδας. Αν μάθαινε εγκαίρως ο λαός όσα περιλαμβάνονται στο έργο του κ. Γούδη, δύσκολα θα… καταπίναμε τις 7.500 σελίδες του υπερμνημονίου που μας τρέσαρε ο SYRIZA, τα 99 χρόνια της κατοχής που μας εξασφάλισε και τα αναρίθμητα δισ. που μας φέσωσε. Ενα από τα προϊόντα που μοσχοπουλούσε η Αριστερά καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα ήταν ο μηδέποτε υπήρξας αλλά πολλάκις διακηρυχθείς «αντιρατσισμός» της.
Για του λόγου το αληθές παρατίθεται απόσπασμα από τη σελίδα 621 του Β΄ Τόμου του «Τοτέμ και Ταμπού της Νεότερης Ιστορίας μας», το οποίο αναφέρεται στα Δεκεμβριανά του 1944.
Κουπόνια
«Τω καιρώ εκείνω, εν τη απουσία αντιρατσιστικού νόμου, οι Ινδοί της βρετανικής στρατιωτικής δυνάμεως απεκαλούντο από τους κουκουέδες “αραπάδες”, όπως μας το επιβεβαιώνει και ο καπετάνιος του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Νίκανδρος Κεπέσης, στο βιβλίο του “Ο Δεκέμβρης του 1944”: “Το πατρικό μου σπίτι -κοντά στην Ανάληψη Δραπετσώνας- βρισκόταν τότε στα χέρια των ινδικών μονάδων (“των αραπάδων”, όπως έλεγε τους άντρες τους ο λαός)”. […] Ο απαξιωτικός χρωματικός προσδιορισμός των Ινδών του βρετανικού συντάγματος (“μαύροι”) είναι έκδηλος και στους στίχους του ελασίτικου τραγουδιού των Δεκεμβριανών “Νανού”: “Μας πήραν την Αθήνα, Νανού, Νανού, Νανού / Μας πήραν την Αθήνα, μόνο για ένα μήνα / Του Σκόμπυ τα κανόνια, γκρεμίσαν τα Κουπόνια. Μαύροι πατούν τη γη μας, βάστα, Καισαριανή μας”. (Κουπόνια ήταν η παλιότερη ονομασία των σημερινών Ιλισίων). Ανάλογο άλλωστε είναι και το περιεχόμενο της παρατιθέμενης εαμίτικης αφίσσας που κατέκλυσε την Αθήνα και τον Πειραιά τον “μαύρο” εκείνο καιρό της επέλασης των “μαύρων”».
Παναγιώτης Λιάκος
