Στην πλήρη έκδοση της κυριακάτικης «δημοκρατίας» , το βιβλίο που διαλύει τα τοξικά νέφη της αριστερής προπαγάνδας τα οποία σκότισαν την πατρίδα μαςΓιατί η πατρίδα βρίσκεται σε αυτή την κατάντια; Γιατί λέμε ότι ζούμε στην τελευταία (μετά τη Βόρεια Κορέα) κομμουνιστική χώρα του πλανήτη; Μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ δεν κυβέρνησε, αλλά εξουσίασε τον τόπο – και αυτό και οι παραφυάδες του. Ο Νικόλαος Μέρτζος, στο συγκλονιστικό βιβλίο του «Τα 10 Θανάσιμα Αμαρτήματα του ΚΚΕ», το οποίο κυκλοφόρησε πριν από 33 χρόνια, εκθέτει στο ψυχρό φως της αλήθειας την εγκληματική δράση του κόμματος που ταλαιπώρησε την Ελλάδα και παρουσιάζει, όπως κανείς άλλος, τον τρόπο αντιμετώπισης της κομμουνιστικής προπαγάνδας. Την Κυριακή, οι αναγνώστες μπορούν να προμηθευτούν με την πλήρη έκδοση της «κυριακάτικης δημοκρατίας» τον πρώτο τόμο.
Ακολουθούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το συλλεκτικό, σπάνιο και πολύτιμο πόνημα του κ. Μέρτζου: «Είναι το μοναδικό κόμμα στην Ελλάδα που η πολιτική του επιρροή και δράση εκτείνεται αποφασιστικά σε χώρο σαφώς ευρύτερο απ’ ό,τι ο κύκλος των ψηφοφόρων του. Είναι πολλαπλάσιος του 11% ο έλεγχος που ασκεί στα Γράμματα και στις Τέχνες, στα Πανεπιστήμια και στη Νεολαία, στις εργατικές οργανώσεις και τις εκδόσεις νέων βιβλίων, στον Τύπο και στα κρατικά μέσα ενημερώσεως, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε κάθε μαζική λαϊκή εκδήλωση. […] Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό στην Ελλάδα κόμμα που, μετά τη νομιμοποίησή του το καλοκαίρι του 1974, επέτυχε μια πρωτοφανή “πολιτική ασυλία”. Ελάχιστοι ασκούν κατά την τελευταία δεκαετία κριτική στις πολιτικές θέσεις και στην πολιτική ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος, ενώ πάρα πολλοί, που βρέθηκαν αντιμέτωποι παλαιότερα με αυτό, σιωπούν ή και δικαιώνουν πολλές ενέργειές του από το παρελθόν. Ετσι, όπως παρατήρησε την 25η Μαρτίου 1983 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η ελληνική Ιστορία λησμονείται και, ακόμη χειρότερα, παραποιείται. Το ΚΚΕ κατόρθωσε να παρουσιάζεται σήμερα με το φωτοστέφανο του μάρτυρος και με τις δάφνες του λαϊκού αγωνιστού και πατριώτου, που απαιτεί δίκαια την ιστορική του δικαίωση. Με τέτοια εφόδια γίνεται φανερό ότι ο ρόλος του ΚΚΕ στην πολιτική ζωή και στις τύχες της χώρας δεν μετράται απλώς με τις ψήφους των εκάστοτε βουλευτικών εκλογών».
Παναγιώτης Λιάκος
