Σπουδαία η πρωτοβουλία του Τσίπρα να συναντήσει τον Μπουτάρη. Είχαμε τη σπάνια ευκαιρία να καμαρώσουμε το γραφείο του δεύτερου…
Σήμερον το μενού περιλαμβάνει έδεσμα εξωτικό, σχεδόν άγνωστο για τους διαμορφωτές αριστερής απόψεως: την αισθητική. Η ελληνόφωνη Αριστερά, επειδή δεν τα καταφέρνει πολύ σε αυτό τον τομέα, επιδίδεται μετά μανίας στον μοντερνισμό. Η μοντέρνα τέχνη είναι κάργα ευρύχωρη. Οποιοσδήποτε δεν μπορεί να ζωγραφίσει ούτε πατάτα δύναται να ισχυριστεί ότι μια καλικατζούρα του είναι ισάξια με έργο του Ρούμπενς και οι άλλοι τον πιστεύουν επειδή έτσι γράφουν οι κολλητοί του καλλιτέχνη στις σάπιες εφημερίδες και το αυτό μεταδίδουν στα χρεοκοπημένα κανάλια. Ο Γιάννης Μπουτάρης, υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ, απέδειξε περιτράνως, με την κατάσταση που επικρατεί στο γραφείο του, ότι ανήκει σε αυτή την τιμημένη (από τον εαυτό της, μόνο) παράταξη.
Ο Παναγιώτης Δούμας, αρθρογράφος στη «δημοκρατία», έγραψε για την οπτική πανώλη, που μπορεί να επιμολύνει την αισθητική όποιου αντικρίσει τη φωτογραφία από τη συνάντηση Τσίπρα – Μπουτάρη στο γραφείο του δεύτερου: «Ριχτάρι στην πολυθρόνα, βουδιστικά φυλαχτά, μάσκες καρναβαλιού, αρχαιοελληνική προτομή, κοράκι-φυλαχτό, banner “Je Suis”, χαλί τσαλακωμένο. Η εικόνα του γραφείου του “εκσυγχρονιστή” δημάρχου Θεσσαλονίκης θυμίζει τσαντίρι και δείχνει τη διανοητική του σύγχυση (έχει και μίνι ανεμόμυλο στη γλάστρα για να μη χαλάνε τα λουλούδια τα κοράκια)». Το εύρος της φωτογραφίας που είχε στη διάθεσή του ο κ. Δούμας δεν περιελάμβανε τον Σπάιντερμαν με τη φραπεδιά ούτε το βάζο με τα λέλουδα και το τασάκι στο τραπεζάκι ούτε την πιατουλιά στον τοίχο ούτε ένα σωρό άλλα διακοσμητικά στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα του απόλυτου γιουσουρούμ. Αυτή η γωνιά στο γραφείο Μπουτάρη είναι αντάξια και των απόψεών του και των επιδόσεών του στα δημαρχιακά του καθήκοντα (αν έχεις βαρβάτο μικροσκόπιο, με φακό τηλεσκοπίου, ίσως να μπορείς να διακρίνεις κάποια ίχνη επιτυχιών – οι αποτυχίες του είναι ορατές και από το Διάστημα).
O,τι φροντίζει να έχει έκαστος στον νου, στην καρδιά και στο θησαυροφυλάκιο των αναμνήσεών του το εκφράζει και στο περιβάλλον του. Η Θεσσαλονίκη με Μπουτάρη, σταδιακά, θα γίνει τάλε κουάλε με το γραφείο του.
Παναγιώτης Λιάκος
