Μέχρι σήμερα, διαχρονικά και παγκοσμίως, δεν υπάρχει πατρίδα… δωρεάν. Oλα για να διατηρηθούν απαιτούν θυσίες και αγώνεςΙων Δραγούμης (1878-1920) είναι ένας από τους σημαντικότερους στοχαστές του νέου ελληνικού εθνικού κινήματος. Δηλωμένος εθνικιστής, ρομαντικός, ανυποχώρητος και παράτολμος, ο Δραγούμης έπεσε νεκρός από τις σφαίρες βενιζελικών συμμοριτών, που στο πρόσωπό του, στο πρότυπο που αποτελούσε για τους νέους της εποχής, και στον πύρινο λόγο του έβλεπαν μια δύναμη που θα μπορούσε να γκρεμίσει το χάλκινο είδωλο του Βενιζέλου. Στο έργο του «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» (εκδόσεις Νέα Θέσις, Αθήνα: 1992 σελ. 8-9) ο Δραγούμης αναφέρεται στον θάνατο του Παλληκαριού (του Παύλου Μελά) και διαμηνύει στους νέους:
«Σε σας στρέφομαι, παιδιά του Ελληνισμού, αγαπημένα Ελληνόπουλα, και σας εξορκίζω -αν έχετε να ξοδέψετε ενέργεια ας είνε και μέτρια, αν έχετε να κάψετε τίποτε περισσότερο από σπίθες απλές ενθουσιασμό- μη λησμονήτε ποτέ το θάνατο του Παλληκαριού, αλλά προ πάντων μη λησμονήτε τη ζωή του, τον ενθουσιασμό του δηλαδή και τη δύναμη και την τόλμη, μη λησμονήτε και την ιδέα που για κείνη δούλεψε και υπόφερε, ούτε την πανώρια χώρα όπου εσκοτώθη, γιατί και η ιδέα εκείνη και η χώρα θέλουν πολλούς ακόμα Ηρωες. Να ξέρετε πως, αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώση».
Και διαβάζοντας αυτό το απόσπασμα από το μνημειώδες έργο του Δραγούμη ορισμένοι αναρωτιούνται: «Πώς θα μας σώσει η Μακεδονία;» Η απάντηση είναι απλή: Οι ερωτευμένοι είναι ευτυχισμένοι την ώρα του αγώνα για το ταίρι τους. Ακόμα και ενώπιον των φοβερότερων κινδύνων και τη στιγμή των φρικτών δοκιμασιών, η επίγνωση ότι το ρίσκο και το κόστος αναλαμβάνονται για το αντικείμενο του έρωτός τους, οι ερωτευμένοι νιώθουν αληθινά ζωντανοί. Αλλωστε, μόνο τότε, όντως, ζωντανεύουμε. Ετσι λοιπόν, η αγάπη για το έθνος και η φλόγα για την ακεραιότητα της πατρίδας και τη σωτηρία της Μακεδονίας θα μας αναστήσουν εσωτερικά. Θα δώσουν νόημα ζωής και θα πλατύνουμε, θα μεγαλώσουμε, θα αναπνεύσουμε ελεύθεροι μαζί με την Ελλάδα.
Πόσο καιρό έχετε να νιώσετε αυτή την παραφορά του ζωογόνου πάθους να σας παρασέρνει;
Παναγιώτης Λιάκος
