Ρεζίλι (και λίγα λέμε) έκανε την ελληνική διπλωματία ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβης Αν. Μητσιάλης, με λεκτικές και ουσιαστικές γκάφες για το Κυπριακό που, δυστυχώς, θα αξιοποιηθούν από την Τουρκία.
Ο κ. Μητσιάλης επισκέφθηκε τη Λευκωσία και μόλις είδε μπροστά του δημοσιογράφους ξέχασε ότι δεν είναι πολιτικός, αλλά υπηρεσιακός παράγοντας που δεν δικαιούται ούτε καν τα (σύμφωνα με τον Γουόρχολ) «15 λεπτά δημοσιότητας που αντιστοιχούν στον καθένα».
Με οίστρο αυτοπροβολής και ξεχνώντας το αίμα και τον πόνο στη Μεγαλόνησο, ο κ. Μητσιάλης υποστήριξε ότι δεν πρέπει να επιρρίπτονται ευθύνες «στη μία ή την άλλη πλευρά». Λες και ο εισβολέας Αττίλας είναι το ίδιο με την αμυνόμενη Κύπρο ή σαν το ψευδοκράτος να είναι το ίδιο με τη νόμιμη κυβέρνηση της Λευκωσίας!
Αντιγράφοντας, επίσης, την τακτική Πόντιου Πιλάτου του ΟΗΕ κι ορισμένων ξένων κυβερνήσεων ζήτησε να γίνουν «αμοιβαίες υποχωρήσεις», για να βρεθεί «κοινός παρανομαστής», ενώ έριξε και κάτι περί «Τουρκοκυπριακού λαού» κ.λπ.
Τα όσα είπε ο κ. Μητσιάλης είναι τόσο τραγικά, ώστε ακόμα και ο «κολλητός» του Ευ. Βενιζέλος έσπευσε σε διορθωτική δήλωση, υπογραμμίζοντας ότι «η λύση κινείται εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας». Καλά όλα αυτά, αλλά, αν κάποιος νεαρός ακόλουθος του υπουργείου Εξωτερικών είχε πει τα ίδια με τον κ. Μητσιάλη, θα είχε επιπληχθεί άμεσα. Θα ετοιμαζόταν, όπως συνέβαινε επί δεκαετίες, και η μετάθεσή του στην (καταργηθείσα πια) ελληνική πρεσβεία Γιαουντέ, στο Καμερούν, ή θα εξοριζόταν στα περίχωρα της Δαμασκού και της Βαγδάτης να κάνει παρέα στους τζιχαντιστές.
Φυσικά, ούτε ίχνος ευθιξίας από τον κ. Γενικό για να υποβάλει παραίτηση. Σκεφθείτε -ο μη γένοιτο- σε μια κρίση με την Τουρκία να είναι διαπραγματευτής ο κ. Μητσιάλης!
