Αγαπημένο παιδί του Χορν, του Κουν, της Μελίνας, του Κατράκη, του Αλεξανδράκη δεν σταμάτησε ποτέ να ερμηνεύει κλασικούς ρόλους
Ηθοποιός σημαίνει φως» ερμήνευε κάποτε ο μεγάλος Δημήτρης Χορν, κάτι που ισχύει απόλυτα για τον Γιάννη Φέρτη. Η απώλεια του σπουδαίου θεατράνθρωπου χθες το μεσημέρι άφησε τον πολιτισμό μας φτωχότερο.
Αγαπημένο παιδί του Χορν, του Κουν, της Μελίνας, του Κατράκη, του Αλεξανδράκη και σχεδόν όλων των μεγάλων ηθοποιών του θεάτρου και του κινηματογράφου, κάτι που σπάνια συμβαίνει στη χώρα μας. Ισως γιατί το χαμηλών τόνων προφίλ του, που διατήρησε με απόλυτη πίστη όλα τα χρόνια που μεγαλούργησε σε μεγάλες παραστάσεις, τον έκαναν μοναδικό στο είδος του.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ίδιος πάλευε με το Αλτσχάιμερ. Οταν το 2021 έκανε γνωστή την είδηση η επιστήθια φίλη του Κάκια Ιγερινού μέσα από τα social media, σκόρπισε τη θλίψη σε όλο το πανελλήνιο. Χρειάστηκε όμως η προσωπική διάψευση της συζύγου του Μαρίνας Ψάλτη για να καταλαγιάσει ο θόρυβος!
Γεννημένος το 1938 στο χωριό Δάφνη Φθιώτιδας, ο Γιάννης Φέρτης κατάφερε από τα πρώτα κιόλας βήματά του στο θεατρικό σανίδι να πάρει τους τίτλους του «σπουδαίου» και «μοναδικού». Δεν έλεγε πολλά λόγια και η συναναστροφή μαζί του σου δημιουργούσε μια ηρεμία, που δεν μπορούσες να τη βρεις σε άλλον καλλιτέχνη. Κάποτε η Μελίνα Μερκούρη είχε πει ότι «αντί να τον μαγέψω εγώ, με μάγεψε εκείνος».
Αποφοίτησε από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολου Κουν» το 1958 και το 1959 έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο με το έργο «Η ηλικία της νύχτας» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Μάλιστα ο Κουν, όπως αναφέρεται και στις δύο βιογραφίες του, τον θεωρούσε από τα «σπουδαιότερα παιδιά μου».
Δεν σταμάτησε ποτέ να ερμηνεύει ρόλους κλασικούς. «Το κλασικό θα μείνει στο τέλος» έλεγε ο ίδιος. Ακολούθησαν μεγάλα έργα, όπως «Ορνιθες» του Αριστοφάνη, «Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ, «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, «Επικίνδυνη στροφή» του Τζον Πρίσλεϊ, «Ασκηση πέντε δακτύλων» του Πίτερ Σάφερ, «Ο δικέφαλος αετός» του Ζαν Κοκτό. Εγινε, δε, συνιδρυτής του Λαϊκού Πειραματικού θεάτρου. Αν και ζεν πρεμιέ, ο Γιάννης Φέρτης έμεινε πιστός στις σχέσεις του και κυρίως κατόρθωσε η προσωπική του ζωή να είναι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ακόμα και την περίοδο που ήταν με την Ξένια Καλογεροπούλου, οι δυο τους απέφευγαν όλα τα φλας της δημοσιότητας, προκειμένου να βγαίνει μπροστά πάντα η σκληρή δουλειά που έκαναν στο θέατρο. Με την Ξένια Καλογεροπούλου παντρεύτηκαν το 1963, ενώ μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφεραν ως ζευγάρι να γίνουν αχώριστοι και στη σκηνή. Γι’ αυτό άλλωστε από το 1967 και επί μία δεκαετία ως θιασάρχης μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου ανέβασε σημαντικά θεατρικά έργα, όπως έργα των Μπρεχτ, Ιψεν, Τσέχοφ, Ουάιλντ, Πιραντέλο και Σίσγκαλ.
Παιδιά δεν απέκτησαν. Οπως έχει πει πολλά χρόνια αργότερα η Ξένια Καλογεροπούλου, το μετάνιωσαν και οι δύο. Ωστόσο εκείνα τα χρόνια ήταν και για τους δύο τα πιο παραγωγικά τους, με αποτέλεσμα να μην κοιτάζουν την προσωπική τους ζωή.
Το κεφάλαιο Μιμή Ντενίση
Το 1981 θα ερωτευτεί και θα παντρευτεί τη Μιμή Ντενίση. Μαζί θα μείνουν εφτά ολόκληρα χρόνια. Η Μιμή Ντενίση έχει να θυμάται μόνο σπουδαίες και καλές στιγμές από την κοινή τους πορεία, όπως η ίδια έχει πει πολλές φορές στο παρελθόν. Τη δεκαετία του ’80 ο Γιάννης Φέρτης ανέβασε με τον δικό του θίασο στο θέατρο «Αθηνά» το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, με συμπρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη, το «Μπεντ» του Μάρτιν Σέρμαν, «Το τέλος της κυρίας Τσέινι» του Φ. Λόνσντεϊ με συμπρωταγωνίστρια τη Μιμή Ντενίση, «Το παιχνίδι του έρωτα» του Πιερ ντε Μαριβό, τα «Οργισμένα νιάτα» του Τζον Οσμπορν, «Το πιο αληθινό» του Τομ Στόπαρντ, το «Αμαντέους» και τη «Μαύρη κωμωδία» του Πίτερ Σάφερ, αλλά και τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Κρίστοφερ Χάμπτον.
Το 1988 ο Γιάννης Φέρτης και η Μιμή Ντενίση χωρίζουν. Ο χωρισμός τους μάλιστα γίνεται πρωτοσέλιδο σε όλα τα περιοδικά της εποχής. Ποτέ κανείς δεν έμαθε τους λόγους αυτού του απρόσμενου χωρισμού, ποτέ κανένας από τους δύο δεν μίλησε γι’ αυτό το αναπάντεχο γεγονός.
Το μήνυμά της
Λίγη ώρα μετά τη θλιβερή είδηση θανάτου του Γιάννη Φέρτη, συγκλονισμένη η Μιμή Ντενίση ανέφερε στο Τlife: «Πώς να περιγράψω με δυο λόγια τα δέκα χρόνια που πέρασα μαζί του; Εζησα 10 χρόνια μαζί του. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν χρειάζεται να λέμε πολλά. Αυτό που θα πω μόνο είναι ότι ο Γιάννης ήταν ένας από τους ανθρώπους που είχαν τρομερό ήθος στο θέατρο. Ενας άνθρωπος με ήθος, αυτό τον χαρακτήριζε. Πάνω και από το ταλέντο του και απ’ όλα. Για μένα ο Γιάννης ήταν ο πυγμαλίων μου, κατά κάποιο τρόπο».
Απέφευγε πάντα τις συνεντεύξεις και τους δημοσιογράφους
Για τη ζωή του έως τα τέλη της δεκαετίας του ’90 δεν είχε μιλήσει ποτέ ο ίδιος. Απέφευγε τη δημοσιότητα όπως ο διάβολος το λιβάνι. Μόλις στα μέσα της δεκαετίας του 2000 μπόρεσαν οι δημοσιογράφοι να τον πείσουν να μιλήσει. Και αυτό έγινε τρεις μόλις φορές. «Δεν έχω πολλά να πω για μένα. Τα ξέρετε σχεδόν όλα. Ομως, έχω πολλά ακόμα να προσφέρω στο θέατρο» είχε πει σε μια από τις συνεντεύξεις του με χαμηλωμένα μάτια, θέλοντας να δείξει πόσο δύσκολα αισθάνεται να μιλάει για την προσωπική του ζωή. Το 2001 -πάλι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας- παντρεύτηκε τη συνάδελφό του Μαρίνα Ψάλτη. Μαζί θα ζήσουν έως το τέλος της ζωής του, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά.
