Οσο κι αν στον δημόσιο διάλογο υπάρχουν αναφορές από στελέχη της κυβέρνησης για ανάπτυξη της οικονομίας, αυτή δεν έχει περάσει στην καθημερινότητα των απλών ανθρώπων
Του Γιάννη Χατζηθεοδοσίου*
Ολο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα εκφράζεται τόσο από κόμματα όσο και από πολιτικές προσωπικότητες μία δυσαρέσκεια για διάφορες κυβερνητικές πολιτικές.
Εστιάζοντας στο κομμάτι της οικονομίας -το οποίο είναι και αυτό που εν πολλοίς καθορίζει το μεγαλύτερο πλέγμα των πολιτικών που ασκεί μία κυβέρνηση και που σαφώς ενδιαφέρει τους φορείς επιχειρηματικότητας και όλους όσοι ασχολούνται με το επιχειρείν-, μπορώ να πω ότι οι αντιδράσεις είναι δικαιολογημένες.
Οσο κι αν στον δημόσιο διάλογο υπάρχουν αναφορές από στελέχη της κυβέρνησης για ανάπτυξη της οικονομίας, αυτή δεν έχει περάσει στην καθημερινότητα του πολίτη, αλλά ούτε και στους τζίρους των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Αντίθετα, η ακρίβεια συνεχίζει να πλήττει τα εισοδήματα των καταναλωτών, το κόστος της ενέργειας γίνεται δυσβάστακτο, τα λειτουργικά έξοδα μίας μικρής ή μεσαίας επιχείρησης αυξάνονται μέρα με την ημέρα, το ιδιωτικό χρέος έχει εκτιναχθεί, το Στεγαστικό εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα, ενώ η έλλειψη ρευστότητας αποτελεί σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα στην προσπάθεια των ΜμΕ για επιβίωση και ανάπτυξη.
Και ειδικά για το κομμάτι της ακρίβειας και για όσους βιαστούν να υποστηρίξουν ότι ο πληθωρισμός τον Οκτώβριο -σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.- επιβραδύνθηκε ελαφρώς συγκριτικά με τον Οκτώβριο του 2024, τους καλώ να σκεφτούν πόσο έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια οι τιμές σε βασικά αγαθά και ποιες ανάγκες καλύπτει το μηνιαίο εισόδημα της πλειονότητας των πολιτών. Γιατί σχεδόν όλες οι έρευνες -μεταξύ αυτών και του ΕΕΑ- δείχνουν ότι για τα περισσότερα νοικοκυριά το εισόδημά τους φτάνει για να περάσουν τις πρώτες 2-3 εβδομάδες του μήνα.
Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι απαιτείται μία διαφορετική προσέγγιση, τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις. Να δοθεί περισσότερη έμφαση στην κάλυψη των αναγκών των πολιτών -συμπεριλαμβανομένων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων- και να σταματήσουν οι λογιστικοί υπολογισμοί που σε πολλές περιπτώσεις αλλοιώνουν την πραγματικότητα.
Οταν πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι, επιβάλλεται να σκεφτόμαστε όλοι διαφορετικά. Και να εργαζόμαστε για την προστασία της κοινωνικής συνοχής. Και οι πολίτες όμως πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και, όταν πηγαίνουν στην κάλπη, να σκέφτονται και να αποφασίζουν χωρίς ιδεοληψίες ή στερεότυπα που έρχονται από το παρελθόν. Η δική τους επιλογή, η επιλογή της πλειοψηφίας, καθορίζει ποιος θα ηγηθεί της χώρας και με ποιο πρόγραμμα. Οφείλουν λοιπόν να τα «ζυγίζουν» όλα.
*Πρόεδρος ΕΕΑ,
επίτιμος διδάκτορας ΠΑ.ΠΕΙ. και Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
