Η συμμαχία, που πρέπει να υλοποιηθεί αμελητί με μια μόνιμη κοινή Ταξιαρχία, είναι ο μόνος άμεσος τρόπος απόλυτης ανατροπής υπέρ μας της ισορροπίας ισχύος με το αρπακτικό που λέγεται «Τουρκία»
Πολλές φορές στις φιλόξενες σελίδες της «δημοκρατίας» έγραψα για την ανάγκη μιας δεσμευτικής συμμαχίας της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ – και, για να το πω ορθότερα, μια μακράς πνοής συμμαχίας των δύο Αρχαίων Εθνών μας. Διότι, εκτός από μακρά Ιστορία, έχουμε και κάτι άλλο κοινό: μεγάλη Διασπορά στον κόσμο, ειδικά στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Ωκεανία, αλλά και στην Ευρώπη. Στο δε θέμα της αποτελεσματικής οργάνωσης και λειτουργίας των λόμπι, μπορούμε να διδαχθούμε πολλά από τους φίλους μας Εβραίους. Τα κοινά μας συμφέροντα και οι κοινοί εχθροί επιτάσσουν, με την πιο ψυχρή λογική, να ακολουθήσουμε μια πορεία στενής συνεργασίας, στην οποία αμφότεροι, Ελληνες της Ελλάδος και της Κύπρου από τη μια και Ισραηλινοί από την άλλη, μπορούμε να προσφέρουμε πολλά ο ένας στον άλλον.
Ο Ελληνισμός, εκτός από στρατηγικό βάθος στο Ισραήλ και εκείνο αντίστοιχα σε μας, μπορεί να προσφέρει κάτι που το Ισραήλ στερείται όχι από αδυναμία, αλλά γιατί οι μέχρι πρότινος ανάγκες του δεν το επέτασσαν: ένα Πολεμικό Ναυτικό με μεγάλες μονάδες ανοιχτής θαλάσσης. Για να το αποκτήσει θα χρειαστεί δεκαετίες. Εμείς το έχουμε ήδη. Θα το ξαναπώ: όσα προβλήματα και να υπάρχουν, όσο και να γκρινιάζουν κάποιοι, έχουμε στρατιωτική ισχύ, ειδικά στο Πολεμικό Ναυτικό και στην Αεροπορία, μεγαλύτερη από το σύνολο πολλών ευρωπαϊκών -και όχι μόνο- χωρών. Οι απόλυτοι αριθμοί μας σε μέσα ήταν ήδη εντυπωσιακοί, πριν από το υλοποιούμενο εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Το Ισραήλ μπορεί και ίσως επενδύσει και αυτό σε ένα μεγάλο ναυτικό ανοιχτής θαλάσσης, όμως ως τότε εμείς μπορούμε με άνεση και αποτελεσματικότητα να συνεισφέρουμε την αναγκαία ισχύ σε μεγάλες μονάδες επιφανείας και υποβρύχια για την από κοινού περιπολία, επιτήρηση και προστασία των θαλάσσιων ζωνών μας, υποθαλάσσιων αγωγών και καλωδίων, εξεδρών άντλησης και της ναυσιπλοΐας από το Ισραήλ και την Κύπρο ως την Ιταλία και από το Βόρειο Αιγαίο ως την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Εγραφα για στάθμευση ελληνικών και ισραηλινών μαχητικών στο Ισραήλ, στην Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Κύπρο, στη Λήμνο, στη Σούδα και όπου άλλου επιβάλλουν τα κοινά συμφέροντά μας.
Φρεγάτες μας και υποβρύχια, μαζί με Ισραηλινά πολεμικά πλοία να περιπολούν παντού στις θαλάσσιες ζώνες μας. Να γνωρίζουν οι Τούρκοι πως, όταν τολμήσουν να αποπειραθούν τους συνήθεις για την Ιστορία και νοοτροπία τους τραμπουκισμούς, τα αεροπλάνα που θα έρθουν καταπάνω τους -και δεν θα δουν ποτέ το ίχνος τους στα ραντάρ τους- δεν θα είναι μόνο ελληνικά ή μόνο ισραηλινά. Ισραηλινά F16 και F35, μαζί με τα δικά μας F35 που αναμένονται, τα ήδη υπηρετούντα Rafale μας και F16 Viper, και άλλους σύγχρονους τύπους μαχητικών που έχει η IAF, το κραταιό ΠΝ μας, μαζί με το μικρότερο, αλλά σύγχρονο και τολμηρό ΠΝ μας, καθώς και τους Στρατούς Ξηράς των τριών χωρών μας -μην υποτιμάτε την Εθνική Φρουρά με την ήδη μακρά παράδοση- θα αποτελούμε τη μεγαλύτερη πολεμική δύναμη σε όλη τη Μεσόγειο και από τις μεγαλύτερες στον κόσμο!
Μια τέτοια αληθινή συμμαχία, εφαρμοστέα στην καθημερινότητα στο πεδίο, με βάθος και στο πιο μακρινό μέλλον, είναι ένας πολλαπλασιαστής ισχύος που κάνει αδιαμφισβήτητη την αποτροπή, αλλά και μετατρέπει τη δυνατότητα προληπτικού χτυπήματος, αν οι χώρες μας επίκειται να δεχθούν επίθεση από την Τουρκία, σε απολύτως ρεαλιστικό και θανάσιμα αποτελεσματικό σενάριο. Οσοι ψοφοδεείς τόλμησαν να αμφισβητήσουν ή έκαναν σαν διακορευόμενες παρθένες στο άκουσμα των λεγομένων του ΑΓΕΕΘΑ, Στρατηγού κ. Δημήτριου Χούπη, πρέπει να ξαναδιαβάσουν Ιστορία. Και τη δική μας και την πρόσφατη του Ισραήλ.
Οσα λοιπόν είπε ο Shay Gal και οι πληροφορίες για σκέψεις, επιτέλους, δημιουργίας μια κοινής Ταξιαρχίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και κοινές αεροπορικές και ναυτικές περιπολίες, πέραν των κοινών ασκήσεων, είναι νέα που δεν πρέπει να παραμείνουν ιδέα – πρέπει να υλοποιηθούν χθες. Θα αντιδράσουν οι γνωστοί Απόστολοι του Μαρασμού, οι πεμπτοφαλαγγίτες των Τούρκων και των τζιχαντιστών της Χαμάς, οι ρωσόπληκτοι, οι οπαδοί της ήσσονος προσπάθειας, οι δειλοί και απράγμονες, που θέλουν να αναχαράζουμε στο φορτηγό για το σφαγείο σαν ανύποπτα μοσχάρια. Οχι, τα συμφέροντά μας δεν είναι με τους Παλαιστινίους, που πρόθυμα στελέχωσαν μαζικά τα Τάγματα βιαστών, φονιάδων και απαγωγέων της Χαμάς, δεν είναι σίγουρα με τους Τούρκους γενοκτόνους πάτρωνές τους, ούτε με το Ιράν και τη Μόσχα.
Η γεωγραφία, η Ιστορία και η αμείλικτη πραγματικότητα των κοινών συμφερόντων μας με το Ισραήλ μάς τραβάνε από το μανίκι. Αυτή η συμμαχία, που πρέπει να υλοποιηθεί αμελητί με μια μόνιμη κοινή Ταξιαρχία, είναι ο μόνος άμεσος τρόπος απόλυτης ανατροπής υπέρ μας της ισορροπίας ισχύος με το αρπακτικό που λέγεται «Τουρκία».
Δεν εκμηδενίζει μόνο την τουρκική απειλή για μας και την ελεύθερη Κύπρο, και σβήνει τους λεονταρισμούς των Τούρκων Αδελφών Μουσουλμάνων -διότι τέτοιοι είναι- κατά του Ισραήλ και ημών, αλλά, δοθείσης ευκαιρίας, μας δίνει τη δυνατότητα απελευθέρωσης των Κατεχομένων, τα οποία έχουν εξελιχθεί σε άμεση απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ, για το οποίο θα ήταν ευτύχημα όλη η Κύπρος, ενιαία, Ελεύθερη και Ελληνική, να γίνει το πιο φιλικό έδαφος και από απειλή αξιόπιστος σύμμαχος στο διηνεκές. Εάν η κυβέρνηση υλοποιήσει αυτή τη συμμαχία, τότε θα πρόκειται για μια ιστορική πράξη μεγαλύτερης σημασίας και από τη Βαλκανική Συνεννόηση, που πέτυχε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, και με αντίστοιχη προοπτική. Μια Ελληνοϊσραηλινή Αντάντ…
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
