Παρά τις θυελλώδεις αντιδράσεις και τον σάλο που προκάλεσαν όσα αποκάλυψε προσφάτως ο Νικήτας Κακλαμάνης για τον επιχειρούμενο «κόφτη» στις εξεταστικές επιτροπές της Βουλής, η κυβέρνηση παραμένει σε καθεστώς αφωνίας.
Η «δημοκρατία», που ανέδειξε το μείζον θέμα που αγγίζει τον πυρήνα της κοινοβουλευτικής λειτουργίας και της δημοκρατικής διαφάνειας, δεν έλαβε απαντήσεις από το κυβερνητικό επιτελείο, που αποφεύγει συστηματικά να τοποθετηθεί, παρότι η συζήτηση αφορά άμεσα τη δημοσιότητα των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και τον έλεγχο της εξουσίας.
Η σιωπή αυτή γίνεται ακόμη πιο ηχηρή αν αναλογιστεί κανείς ότι προηγήθηκε ο χρονοκόφτης στην Ολομέλεια και τώρα ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο «κόφτη» στις εξεταστικές επιτροπές, με πρόσχημα την ένταση των αντιπαραθέσεων. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για μια κλιμακούμενη παρέμβαση που περιορίζει τον δημόσιο χαρακτήρα της Βουλής.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης φαίνεται πως δεν λειτουργεί με το θεσμικό του ρόλο αλλά ως πρόθυμος «λαγός» των επιδιώξεων του Κυριάκου Μητσοτάκη, που φαίνεται ότι ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι η εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ προκάλεσε πρωτοφανές ενδιαφέρον, με το κανάλι της Βουλής να καταγράφει θεαματική αύξηση τηλεθέασης.
Από την πλευρά τους, τα κόμματα της αντιπολίτευσης εκτόξευσαν καταιγισμό πυρών, με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, διά του Κώστα Τσουκαλά, να χαρακτηρίζει ανεξήγητη τη δήλωση του προέδρου της Βουλής για απαγόρευση μετάδοσης από το κανάλι της Βουλής των συνεδριάσεων της εξεταστικής επιτροπής και κατήγγειλε απόπειρα φίμωσης της διαφάνειας και διαχείριση πολιτικού κόστους υπέρ του πρωθυπουργού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του μίλησε για αυταπάτες περί «άνεσης» στις διαδικασίες συγκάλυψης, ενώ η Νέα Αριστερά απέδωσε τις μεθοδεύσεις στον πανικό του Μαξίμου απέναντι στις αποκαλύψεις. Σε κάθε περίπτωση η σιωπή της κυβέρνησης κρίνεται ένοχη και η αίσθηση ότι ο «κόφτης» δεν είναι τεχνικό εργαλείο αλλά πολιτική επιλογή με σαφές πρόσημο μοιάζει να είναι άλλο ένα μελανό επίτευγμα στα χρόνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη.