Με διορατικότητα και ψυχραιμία, καθοδήγησε τον όμιλο ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε μια εποχή τεχνολογικών μετασχηματισμών και παγκόσμιας ανταγωνιστικότητος
Ηρεμα, όπως έζησε, αποχαιρέτησε τα εγκόσμια ο Νικόλαος Στασινόπουλος (1932-2026), ο ευπατρίδης της ελληνικής βιομηχανίας, σε ηλικία 94 ετών, στην αγκαλιά της οικογενείας του.
- Του Ελευθέριου Σκιαδά
Απόγονος δύο ενδόξων ριζών της Επαναστάσεως του 1821 -από την πλευρά του πατέρα του, από την Τεγέα της Αρκαδίας, και από την μητέρα του, από την προεπαναστατική Αθήνα-, ο Νικόλαος Στασινόπουλος συνδύασε αρμονικά την αρκαδική ψυχή με την αθηναϊκή καλλιέργεια.
Ο πατέρας του Μιχαήλ Στασινόπουλος (1899-1964) του μετέδωσε την αγωνιστικότητα, τον δυναμισμό, την υγιή επιχειρηματική σκέψη, την φιλοσοφία των αγορών, την οικονομική εξωστρέφεια και την φιλοπατρία. Η μητέρα του, Μαριάνθη Μουστάκα (1905-1997), κόρη του φιλολόγου και κραταιού παιδαγωγού Ευάγγελου Μουστάκα (1860-1943), μετέδωσε στον γιο της την αστική ευγένεια, την ηθική αξιοπρέπεια και την πολιτιστική συνείδηση που χαρακτήριζε τις παλαιές αθηναϊκές οικογένειες. Γεννημένος στην Αθήνα, μαθήτευσε στο Πρότυπον Λύκειον Αθηνών του Κ. Λ. Μπερζάν και αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Μυήθηκε νωρίς στις οικογενειακές επιχειρηματικές δραστηριότητες και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως φυσική συνέχεια του πατρικού οράματος. Μεγαλωμένος στο πλευρό του τολμηρού και εύστροφου Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλου, ο Νικόλαος διδάχθηκε τις αξίες της σκληρής εργασίας, της καινοτομίας και της προσηλώσεως στο κοινό καλό. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1964, ο Νικόλαος και ο αδελφός του Ευάγγελος ανέλαβαν τη σκυτάλη. Δεν αρκέσθηκαν στην διαχείριση της υπαρχούσης καταστάσεως. Ο Νικόλαος φρόντισε να μετατρέψει έναν ήδη ισχυρό βιομηχανικό οργανισμό σε πρωτοπόρο ευρωπαϊκής εμβελείας.
Με διορατικότητα και ψυχραιμία, καθοδήγησε τον όμιλο ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε μια εποχή τεχνολογικών μετασχηματισμών και παγκόσμιας ανταγωνιστικότητος. Συνέχισε την βαθιά ριζωμένη στους αγώνες της Εθνεγερσίας και στους κοινωνικούς μετασχηματισμούς του 20ού αιώνος διαδρομή της οικογενείας, με σπάνια προσήλωση στο καθήκον, στην ευθύνη και την τιμή. Υπό την ηγεσία των αδελφών Στασινοπούλου η ΒΙΟΧΑΛΚΟ εξελίχθηκε σε ένα πολυσχιδές συγκρότημα βιομηχανικών δραστηριοτήτων, με παρουσία σε πολλαπλούς τομείς όπως ο χαλκός, το αλουμίνιο, οι σωλήνες, τα καλώδια, τα είδη υγιεινής και οι μεταλλικές κατασκευές. Υποστήριξαν με σθένος την επέκταση στο εξωτερικό, την συνεργασία με διεθνείς ομίλους, την είσοδο στο Χρηματιστήριο και την διαρκή αναβάθμιση του παραγωγικού εξοπλισμού. Η σύμπραξις με κορυφαίες εταιρίες από την Ιαπωνία, την Γερμανία, τις ΗΠΑ επιβεβαίωνε την εξωστρεφή στρατηγική τους.
Ευθύνη
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος διακρίθηκε για την αταλάντευτη προσήλωσή του στον άνθρωπο, στον εργαζόμενο, στον συνεργάτη, στον συμπολίτη. Δημιούργησε σύγχρονες εγκαταστάσεις, μεριμνούσε για την υγεία και την εκπαίδευση του προσωπικού, ενίσχυε την κοινωνική συνοχή μέσω του παραδείγματός του. Η έννοια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, πολύ πριν αυτή καθιερωθεί θεσμικά, υπήρξε καθημερινή του πρακτική. Από την υποστήριξη των εργαζομένων σε περιόδους κρίσεως, μέχρι την παροχή πόρων σε εθνικές και τοπικές ανάγκες.
Συνέχισε την παράδοση προσφοράς που είχε καθιερώσει ο πατέρας του και την οποία ενίσχυσε περαιτέρω με προσωπικές πρωτοβουλίες. Ουδέποτε διεκδίκησε ευτελή δημοσιότητα, τιμές και τίτλους. Κέρδισε τον σεβασμό όσων συνεργάσθηκαν μαζί του, την ευγνωμοσύνη των οικογενειών των εργαζομένων και την αναγνώριση της πολιτείας. Οπότε, το όνομά του έγινε συνώνυμο της συνέπειας, της σιγουριάς και της πίστεως στις διαχρονικές αξίες.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε πάνω απ’ όλα άνθρωπος της οικογενείας. Φρόντισε ώστε η προσωπική του ζωή να θεμελιωθεί στις αξίες που καθοδηγούσαν και την επαγγελματική του πορεία: αξιοπρέπεια, αφοσίωση, αλληλεγγύη, διακριτικότητα. Είχε την ευτυχία να μοιρασθεί αυτήν την διαδρομή με την σύντροφο της ζωής του, την Αλεξάνδρα, το γένος Καλουτά, αληθινή αρχόντισσα της καρδιάς και της πράξεως.
Η Αλεξάνδρα Στασινοπούλου στάθηκε στο πλευρό του ως σύζυγος, αλλά αναδείχθηκε και σε διακριτική ηγέτιδα ενός ξεχωριστού κοινωνικού έργου, με επίκεντρο την ιδιαίτερη πατρίδα του συζύγου της, την Τεγέα. Το ζεύγος Νικολάου και Αλεξάνδρας Στασινοπούλου ενσωμάτωσε τα ιδανικά της γενεάς εκείνης που έβλεπε την προσφορά στην κοινωνία ως χρέος και όχι ως επιλογή. Στην Τεγέα δημιούργησαν έναν πνεύμονα ελπίδος. Με ευαισθησία και σταθερότητα, υποστήριξαν ποικίλες δράσεις στους τομείς της υγείας, της παιδείας, της παραδόσεως.
Συνέβαλαν στην αναστήλωση ναών, στην διατήρηση της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς, στην ενίσχυση ευάλωτων οικογενειών. Το όνομα του Νικολάου Στασινόπουλου έγινε συνώνυμο προσφοράς για τους κατοίκους της Τεγέας, ενώ ακολούθησε την οδό της διακριτικότητος, πάντα μακριά από την προβολή, επιλέγοντας το έργο αντί για τα λόγια. Το ζεύγος Στασινόπουλου διαμόρφωσε ένα στέρεο οικογενειακό πλαίσιο, εντός του οποίου αναδείχθηκαν, με τις ίδιες αρχές, οι γιοι τους Μιχαήλ και Ιωάννης συνεχιστές της λαμπρής πορείας.
Οι αδελφοί Μ. και Ι. Στασινόπουλοι συνεχίζουν το βιομηχανικό έργο της οικογενείας, με αποτελεσματικότητα και συνέπεια στις αρχές. Ο Μιχαήλ, με βαθιά αίσθηση στρατηγικής και διοικητικής γνώσεως, και ο Ιωάννης, με τεχνοκρατική οξυδέρκεια και δημιουργικότητα, σχηματίζουν ένα ισχυρό δίδυμο που συνεχίζει τον βηματισμό της ισχυρής οικογενείας στον κόσμο της βιομηχανίας και των επιχειρήσεων.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος και ο αδελφός του Ευάγγελος δεν περιορίσθηκαν στην επιχειρηματικότητα. Οπως ο παππούς τους, Ευάγγελος Μουστάκας, θεμελίωσε τον Σύλλογο των Αθηναίων, έτσι και εκείνοι επένδυσαν σταθερά στην ενίσχυση της ιστορικής μνήμης, του πολιτισμού και της τοπικής κοινωνίας. Το έργο της οικογενείας παραμένει, έτσι, διαχρονικά συνυφασμένο με την πρόοδο, αλλά και με την ευποιία, αρχές και αξίες που εκφράζονται μέσω του Κοινωφελούς Ιδρύματος Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ.
Το αποτύπωμα του εκλιπόντος Νικολάου Στασινόπουλου παραδίδει στους νεότερους ως κληρονομιά έναν ζωντανό οργανισμό αξιών. Εντιμότης, απλότης και προσήλωσις στο κοινό καλό, στοιχεία τα οποία αποτέλεσαν την καθημερινότητά του και εξελίχθηκαν σε βιώματα που διαμόρφωσαν την νέα γενεά, η οποία συνεχίζει να υπηρετεί την χώρα με το ίδιο πνεύμα. Ο Νικόλαος Στασινόπουλος αναμφισβήτητα φέρει τον τίτλο ενός εκ των τελευταίων «μεγάλων πατριαρχών» της ελληνικής βιομηχανίας. Ανθρωπος που συμβόλισε την συνέχεια της Ελλάδος η οποία αγωνίσθηκε να προοδεύσει χωρίς να απωλέσει την ψυχή της. Αρνήθηκε να θυσιάσει την ακεραιότητά του στον βωμό του πρόσκαιρου οφέλους ή της δημόσιας προβολής.
Η πορεία του εκτείνεται σε επτά δεκαετίες δημιουργικής δράσης και δεν εξαντλήθηκε σε οικονομικούς δείκτες, επενδύσεις ή παραγωγικές μονάδες. Το πραγματικό του αποτύπωμα εντοπίζεται στις ζωές των ανθρώπων που εργάσθηκαν πλάι του, στις τοπικές κοινωνίες που ωφελήθηκαν από την παρουσία του, στις αξίες που ενέπνευσε και διέδωσε. Είναι νωρίς, ίσως, να προβούμε σε αποτίμηση της μακράς πορείας του Νικολάου Στασινόπουλου, του κραταιού βιομηχάνου με ναυαρχίδα τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Ωστόσο, σε εποχή που αναζητούνται πρότυπα, είναι απτή η φιλοσοφία που καταλείπει. Διδάσκει την σύζευξη της επιχειρηματικότητος με την κοινωνική ευθύνη και τον ορισμό ότι η ηγεσία είναι προνόμιο, αλλά ταυτοχρόνως βάρος και χρέος.
Οι διάδοχοι
Στην Τεγέα, στην Αθήνα, στις βιομηχανικές ζώνες, στους χώρους των ιδρυμάτων, στις αναμνήσεις των συνεργατών του – παντού θα συνεχίσει η επιβλητική παρουσία του. Οι διάδοχοί του Μιχαήλ και Ιωάννης συνεχίζουν την διαδρομή, εμπλουτίζοντας το έργο του. Η σύζυγός του Αλεξάνδρα, αθόρυβη και δραστήρια, συνεχίζει το κοινωνικό του όραμα με πίστη και σταθερότητα.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, με την ζωή και το έργο του, δίδαξε ότι ο πλούτος μετριέται με την προσφορά και όχι με την κατοχή. Οτι οι δυνατοί δεν είναι εκείνοι που θορυβούν, αλλά αυτοί που σιωπηλά δημιουργούν. Οτι υπάρχουν ακόμη στην Ελλάδα ευπατρίδες που υπηρετούν με πίστη την οικογένεια, την κοινωνία και την πατρίδα. Και αυτό ακριβώς υπήρξε: ένας ευπατρίδης του 20ού και του 21ου αιώνος. Γνήσιος συνεχιστής της ελληνικής παραδόσεως της ευθύνης, της δημιουργίας και της ταπεινής μεγαλοσύνης.
Ωστόσο, το φυσικό του τέλος θυμίζει πως γεννιέται μια νέα αρχή. Διότι άνδρες όπως ο Νίκος Στασινόπουλος δεν «φεύγουν»· η παρουσία τους συνεχίζεται μέσω του έργου τους και των αξιών που αφήνουν πίσω τους, ως παρακαταθήκη στους ανθρώπους που εμπνέονται από το παράδειγμά τους.
