Με άξονα την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ -ένα από τα πιο πολιτικά και υπαρξιακά κείμενα του ευρωπαϊκού θεάτρου του 20ού αιώνα- και αντλώντας υλικά από την ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή και τη ζωντανή διαδικασία των προβών, ο Γιώργος Κουτλής ασχολείται άλλη μια φορά με το σύγχρονο πολιτικό θέατρο σε μια παράσταση συνόλου στο θέατρο Κιβωτός.
Μετά τον αλληλοσκοτωμό του Ετεοκλή και του Πολυνίκη, τον ρόλο του βασιλιά στη Θήβα αναλαμβάνει ο αδελφός της βασίλισσας Ιοκάστης και θείος των νεκρών Κρέοντας. Ως νέος άρχοντας βγάζει διάταγμα να ταφεί μόνο ο Ετεοκλής, ενώ ο Πολυνίκης ως προδότης που επιτέθηκε στην πόλη να μείνει άταφος προς παραδειγματισμό, και όποιος προσπαθήσει να τον θάψει θα θανατωθεί. Η Αντιγόνη, αδελφή του Πολυνίκη και του Ετεοκλή, αποφασίζει ενάντια στις εντολές του βασιλιά να θάψει τον αδελφό της, συλλαμβάνεται κι έρχεται αντιμέτωπη με την εξουσία.
Γραμμένο το 1944, μέσα στην κατοχή της Γαλλίας, το έργο του Ανούιγ διαβάζει τον αρχαίο μύθο ως σύγχρονη πολιτική αλληγορία, όχι ως μάχη καλού και κακού, αλλά ως σύγκρουση δύο κόσμων: της νεότητας που αρνείται να συμβιβαστεί και της εξουσίας που επιβάλλει το σωστό για το κοινό καλό.
Ο Γιώργος Κουτλής ασχολείται άλλη μια φορά με το σύγχρονο πολιτικό θέατρο σε μια παράσταση συνόλου όπου 20 νέοι ηθοποιοί -συνεργάτες και μαθητές του σκηνοθέτη- λειτουργούν ως σύνολο και ως χορός, ως ομάδα και ως γενιά. Ο αρχαίος μύθος ζωντανεύει στο τώρα και γίνεται απαραίτητος οδηγός επιβίωσης σε μια εποχή όπου ο κυνισμός παρουσιάζεται ως ωριμότητα και η πίστη σε ιδανικά ως αφέλεια.
