Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις προειδοποιούν: «Θα μείνουμε από φαγητό αυτή την εβδομάδα».
Στη Γάζα εξελίσσεται ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Με το πρόσχημα της «ασφάλειας», το Τελ Αβίβ σφράγισε επ’ αόριστον όλα τα περάσματα, επιβάλλοντας μια νέα, ασφυκτική πολιορκία που απειλεί να βυθίσει 2 εκατομμύρια ψυχές σε έναν νέο, πρωτοφανή λιμό.
Μετά από δύο χρόνια ανελέητου πολέμου, η Γάζα δεν παράγει πια τίποτα, το 60% του εδάφους ελέγχεται από τις ισραηλινές δυνάμεις και η επιβίωση εξαρτάται αποκλειστικά από τα καμιόνια που πλέον παραμένουν ακινητοποιημένα στα σύνορα. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις προειδοποιούν: «Θα μείνουμε από φαγητό αυτή την εβδομάδα».
Ο Χοσέ Ανδρές, επικεφαλής της World Central Kitchen, συγκλονίζει με την έκκλησή του: «Μαγειρεύουμε 1 εκατομμύριο ζεστά γεύματα κάθε μέρα. Χρειαζόμαστε παραδόσεις τροφίμων καθημερινά. Αν τα σύνορα μείνουν κλειστά, η κουζίνα μας θα ξεμείνει αυτή την εβδομάδα».
Το «πάρτι» της αισχροκέρδειας πάνω στα ερείπια
Οι μνήμες του περσινού λιμού, που προκλήθηκε από τους ίδιους ακριβώς περιορισμούς, στοιχειώνουν τους Παλαιστίνιους. Με την είδηση της επίθεσης στο Ιράν, οι τιμές εκτοξεύτηκαν μέσα σε λίγες ώρες. Το τσουβάλι το αλεύρι (25kg) τριπλασιάστηκε, φτάνοντας τα 80-100 σεκέλ από τα 30 που κόστιζε την περασμένη εβδομάδα. Ζάχαρη, πάνες και λάδι διπλασίασαν την τιμή τους, την ώρα που πολλοί έμποροι κατηγορούνται ότι στοκάρουν εμπορεύματα περιμένοντας τη νέα άνοδο.
«Φοβόμαστε την επιστροφή της πείνας περισσότερο και από τους βομβαρδισμούς», εξομολογείται ο Σόμπχι Αλ-Ζαανίν, πατέρας επτά παιδιών. Για χιλιάδες άλλους όμως, όπως η Ουμ Μοχάμεντ Χιτζάζι, δεν τίθεται καν θέμα αγοράς προμηθειών: «Δεν έχω λεφτά να αποθηκεύσω τρόφιμα. Το σπίτι μας καταστράφηκε, εκτοπιστήκαμε πέντε φορές. Έχω λίγα εφόδια από την ανθρωπιστική βοήθεια για ελάχιστες μέρες».
Η νομική και ηθική κατάρρευση
Παρά τις διεθνείς πιέσεις, ο ισραηλινός οργανισμός COGAT ισχυρίζεται προκλητικά ότι «υπάρχει επαρκές φαγητό στη Γάζα», αρνούμενος ωστόσο να δώσει οποιοδήποτε στατιστικό στοιχείο. Ο Γιαν Έγκελαντ, επικεφαλής του Νορβηγικού Συμβουλίου Προσφύγων, υπενθυμίζει το αυτονόητο: «Ακόμη και εν μέσω ενός διευρυνόμενου περιφερειακού πολέμου, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο εξακολουθεί να απαιτεί από το Ισραήλ να διευκολύνει την παροχή βοήθειας στους αμάχους υπό τον έλεγχό του».
Στην κατεστραμμένη Γάζα, οι άνθρωποι έχουν μάθει το μάθημά τους με τον πιο σκληρό τρόπο. Ο Αλάα Αμπού Ράκμπα, που ζει σε σκηνή με τη γυναίκα και τα τέσσερα παιδιά του, συνοψίζει την τραγωδία: «Προτιμώ να επιστρέψει ο πόλεμος και οι βομβαρδισμοί παρά να δω τα περάσματα κλειστά. Δεν θέλω να ξαναζήσω λιμό, δεν θέλω να βλέπω τα παιδιά μου να πεινάνε για μέρες».
ΠΗΓΗ: theguardian.com
Διαβάστε επίσης:
