Ο πρωθυπουργός επιμένει ότι η πυξίδα δείχνει «μόνο μπροστά»…
Η καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού λειτούργησε ως βολικός απολογισμός, που επιχειρεί να βαφτίσει την πολεμική κρίση ως ευκαιρία και την καθημερινή ανασφάλεια ως «σταθερότητα». Με τις φλόγες στη Μέση Ανατολή να ζεματάνε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτοπαρουσιάστηκε ως ο εγγυητής ενός «ευρωπαϊκού πλέγματος προστασίας» για την Κύπρο, την ώρα που η ελληνική διπλωματία μοιάζει να εγκλωβίζεται σε δεσμεύσεις που ίσως αποδειχθούν βαρύτερες από όσο αντέχει η χώρα. Η επίκληση της «εθνικής πυξίδας» απέναντι στις «ιδεολογικές παρωπίδες» ακούγεται μάλλον ως ειρωνεία, όταν η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης ταυτίζεται τυφλά με τα κελεύσματα των εταίρων, χωρίς πάντα να διασφαλίζεται το εθνικό αντάλλαγμα.
Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην επιχείρηση επιστροφής των 1.039 Ελλήνων από τις εμπόλεμες ζώνες, μια κίνηση αυτονόητη για κάθε οργανωμένο κράτος, την οποία όμως το Μαξίμου σπεύδει να επενδύσει με επικοινωνιακό περιτύλιγμα.
Η προειδοποίηση για δυναμική παρέμβαση στην ενέργεια και τα αγαθά λόγω της νέας κρίσης, μοιάζει σαν κακόγουστο αστείο. Η «εμπειρία και η γνώση» που επικαλείται η κυβέρνηση για την πάταξη της κερδοσκοπίας κρίνονται εκ του αποτελέσματος, ένα νέο κύμα ακρίβειας είναι ήδη εδώ και τα «σταθερά χέρια» στο τιμόνι φαίνεται να αφήνουν το καλάθι του νοικοκυριού να βυθίζεται.
Στα εσωτερικά, η εβδομάδα σημαδεύτηκε από την υπερψήφιση της επιστολικής ψήφου για τις εθνικές εκλογές, μια κίνηση που πέρασε με 201 ψήφους και θα κάνει πρεμιέρα το 2027. Ο Μητσοτάκης δεν έχασε την ευκαιρία να επικρίνει την αντιπολίτευση για τη στάση της στην ειδική περιφέρεια αποδήμων, κάνοντας λόγο για κολοβή πολιτική τόλμη. Παράλληλα, το πρόγραμμα «Όλοι Digital» φαίνεται να κερδίζει το στοίχημα της εξοικείωσης των ηλικιωμένων με το gov.gr και τις ψηφιακές πληρωμές, με τις αιτήσεις να ξεπερνούν τις 4.000 σε λίγες μέρες. Είναι μια σημαντική κίνηση, αρκεί οι «ψηφιακές υπηρεσίες» να συνοδεύονται και από την ανάλογη απλοποίηση της γραφειοκρατίας, ώστε να μην καταλήγουν οι ηλικιωμένοι εγκλωβισμένοι σε μια νέα, ψηφιακή πολυπλοκότητα..
Στον τομέα της Υγείας, η αυτοθαυμαστική αναφορά στις κινητές μονάδες και τα προγράμματα πρόληψης δεν μπορεί να κρύψει τις τρύπες του ΕΣΥ. Η γενναία δωρεά του Ιδρύματος Χατζηιωάννου για τους γιατρούς των μικρών νησιών είναι μεν πατριωτική, αλλά αποτελεί τον μεγαλύτερο κόλαφο για την κυβέρνηση, επιβεβαιώνει με τον πιο επίσημο τρόπο ότι το κράτος αδυνατεί ή αρνείται να δώσει τα δέοντα στην δημοσία υγεία, αφήνοντας την επιβίωση της στη φιλοτιμία και την τσέπη των ιδιωτών.
Την ίδια ώρα, η «απόβαση» των ξένων πανεπιστημίων πλασάρεται ως αναβάθμιση του ακαδημαϊκού χάρτη, ενώ μάλλον πρόκειται για την οριστική υποβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων.
Ο πρωθυπουργός επιμένει ότι η πυξίδα δείχνει «μόνο μπροστά», όμως για τον μέσο πολίτη που παλεύει με την ακρίβεια, το ρημαγμένο ΕΣΥ και την εργασιακή ανασφάλεια, το «μπροστά» μοιάζει ολοένα και περισσότερο με το χείλος του γκρεμού, όσο κι αν οι διεθνείς βραβεύσεις και τα ψηφιακά vouchers προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι.