Κανείς μας δεν μιλάει ανοιχτά για τα τεράστια προβλήματα που προκαλούν, για τη μη ενσωμάτωσή τους ως λειτουργικά πρόσωπα στην κοινωνία μας και για τους τεράστιους δείκτες που έχουν σε όλα τα εγκλήματα
Θυμάμαι τη γιαγιά μου την Ευγενία από την Ιωνία, που -χωρίς να το γνωρίζει συνειδητά, εκτελώντας μια πολυχιλιετή παράδοση- τηρώντας το αρχαίο έθιμο της αποστροφής, χαρακτήριζε «ακατονόμαστο» όποιον ήταν τόσο κακεντρεχής ή επικίνδυνος που έπρεπε να εκμηδενιστεί η αξία του και η θύμησή του. Οπως οι αρχαίοι Ελληνες αποστρέφονταν το κακό μέσω της αποστροφής, χρησιμοποιούσε την ίδια τεχνική.
Σε αυτό το κείμενο λοιπόν, αποφάσισα να μην τους ονοματίσω, όχι μόνο για τις βλαπτικές τους αντικοινωνικές ενέργειες, αλλά και εξαιτίας της λογοκρισίας. Βλέπετε, οποιαδήποτε αναφορά με το όνομά τους σε ΜΜΕ ή σε κοινωνικά δίκτυα προκαλεί τον αποκλεισμό του αρθρογράφου από την Αριστερά, αφού πλέον κανείς δεν μπορεί να εκφράσει άποψη για περιστατικά, εγκληματολογικές αναμφισβήτητες στατιστικές ή τον φόβο της κοινωνίας, χωρίς να πληγεί από τον ισοπεδωτικό για την αλήθεια ολετήρα της πολιτικής ορθότητας.
Σοκαρίστηκα από τα περιστατικά των ακατονόμαστων την τελευταία εβδομάδα. Εκλεψαν τα μέταλλα από κούνιες στην Εύβοια, μπούκαραν εν ψυχρώ σε σπίτι γυναίκας -στην άτυπη πρωτεύουσά τους- στις Σοφάδες για να κλέψουν, στο Περιστέρι πλακώθηκαν συμμορίες ανηλίκων μεταξύ τους με τραυματισμούς, επιτέθηκαν ανήλικες ακατονόμαστες σε 13χρονη στη Λαμία, σε κεντρική πλατεία. Κάθε μέρα διαβάζουμε ανατριχιαστικές ιστορίες για εκείνους. Δολοφονίες, ναρκωτικά, κόντρες αυτοκινήτων με ιλιγγιώδη ταχύτητα, κλοπές, τραμπουκισμοί, βιασμοί.
Τα νοσοκομεία βρίθουν από εκείνους, αφού οι συνθήκες υγιεινής στον καθημερινό βίο τους είναι ανύπαρκτες και τα περιστατικά βρομιάς και βίας προς το ιατρικό προσωπικό από εκείνους είναι καθημερινά. Η Ελληνική Αστυνομία πρόσφατα εξέδωσε διθυραμβική ανακοίνωση στην παγκόσμια μέρα τους, όπου μιλούσε ανοιχτά για «έθνος των ακατονόμαστων», ενώ δεν έχει εκφράσει ποτέ τίποτα για το έθνος μας των Ελλήνων […].
Οι φυλακές είναι γεμάτες από εκείνους, με ποσοστά που ανά κακούργημα είναι από 30% έως και 50%, με εγκλήματα τραγικά, όπως κλοπές σιδήρου από καλώδια και μετασχηματιστές από το δίκτυο ηλεκτρισμού ή ακόμα και ράγες τρένου από το σιδηροδρομικό μας δίκτυο!
Κανείς μας δεν μιλάει ανοιχτά για τους ακατονόμαστους, για τα τεράστια προβλήματα που προκαλούν σε περιοχές με τον νομαδικό τρόπο ζωής τους, με τη μη ενσωμάτωση ως λειτουργικά πρόσωπα στην κοινωνία μας, για τους τεράστιους δείκτες που έχουν σε όλα τα εγκλήματα που συμβαίνουν στην επικράτεια, οι οποίοι είναι δυσανάλογοι για τον πληθυσμό τους. Και κανένα πρόβλημα δεν λύνεται αν δεν το ονοματίσεις, αν δεν ακυρώσεις την καθολική ασυλία που το καλύπτει.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
