Παλιό αλλά πάντα επίκαιρο, γι’ αυτό ας το… αναμοχλεύσουμε. Διαβάζω στην ιστοσελίδα της «Ναυτεμπορικής» της 29ης Μαΐου: «Ενοχή τεσσάρων στελεχών της “Αττικές Διαδρομές” πρότεινε ο εισαγγελέας για τον εγκλωβισμό χιλιάδων οδηγών στην Αττική Οδό το 2022».
- Χρήστος Μπολώσης
Τους πήρε τρία χρόνια για να καταλάβουν ότι κάποιοι έφταιγαν. Γράφει ο Παναγιώτης ο Λιάκος στη στήλη του «Ηρεμολόγιο» της 4ης Ιουνίου ότι εργαζόμενες του Δήμου Αθηναίων έπρεπε να περιμένουν 23 χρόνια για να αποφανθούν οι δικαστές αν δικαιούνται δεδουλευμένα ύψους 15.000 ευρώ, με τον δικηγόρο τους κ. Βερβεσό να εξανίσταται και να δηλώνει: «Οχι άλλη επιτάχυνση. Δεν την αντέχουμε, κύριοι του υπουργείου Δικαιοσύνης».
Αυτή η… επιτάχυνση της Δικαιοσύνης θυμίζει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Μετά τόσα χρόνια (ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2022) οι περισσότεροι έχουμε ξεχάσει γιατί άρχισε. Ετσι και οι δίκες. Μετά τόσα χρόνια είναι αμφίβολο αν οι αντίδικοι θυμούνται με ποιον τα έχουν ή τι διεκδικούν. Και πάλι πόσο δίκιο είχε ο μεγάλος Χάρρυ Κλυνν που έλεγε: «Μέσα στην επόμενη δεκαετία, όλα σας τα προβλήματα ή θα έχουν λυθεί ή θα τα έχετε ξεχάσει». Μήπως αυτής της αρχής είναι και οι δικαστικοί μας άρχοντες και τραβούν πίσω πίσω τις υποθέσεις, ώστε οι διάδικοι ή να παραιτηθούν ή -ακόμα καλύτερα- να… πεθάνουν;
Από τη στήλη «Ριπές» της «Δημοκρατίας»
