Στη Μύρινα, η επίσκεψη του Άδωνι Γεωργιάδη εξελίχθηκε σε ανοιχτή κόντρα.
Ο υπουργός Υγείας, μετά τα εγκαίνια του νέου ΤΕΠ στο νοσοκομείο Λήμνου, επιχείρησε να κάνει τη γνωστή «βόλτα επαφής» στα καφενεία της πόλης, μια κίνηση που συνήθως λειτουργεί επικοινωνιακά. Αυτή τη φορά, όμως, βρήκε μπροστά του μια κοινωνία κουρασμένη, θυμωμένη και απρόθυμη να παίξει τον ρόλο του φιλόξενου ακροατή.
Οι αποδοκιμασίες ήταν άμεσες και χωρίς φιλτράρισμα. Κάτοικοι αρνήθηκαν να τον χαιρετήσουν, άλλοι τον αντιμετώπισαν με σκληρές κουβέντες, ενώ η ατμόσφαιρα φορτίστηκε γρήγορα.
Η φράση ενός πολίτη «Τα χέρια μου είναι ολοκάθαρα, είναι όλο ιδρώτα και όλο πόνο» λειτούργησε σαν συμβολικό χαστούκι. Μια υπενθύμιση ότι πίσω από τις κορδέλες των εγκαινίων υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν με ελλείψεις, καθυστερήσεις και ένα σύστημα που συχνά τους αφήνει εκτεθειμένους.
Οι φωνές «Άιντε δρόμο και μην ξανάρθετε» και «Παράσιτα δεν θέλουμε εδώ πέρα» δεν ήταν απλώς εκρήξεις οργής· ήταν η συμπυκνωμένη αγανάκτηση ενός νησιού που νιώθει ότι η υγεία του αντιμετωπίζεται σαν υποσημείωση. Όταν κάτοικος φώναξε «Για τα νοσοκομεία τίποτα δεν έγινε και έχουν και μούτρα να έρχονται», δεν περιέγραφε μόνο το περιστατικό, περιέγραφε μια χρόνια αίσθηση εγκατάλειψης.
