Η τραγωδία που ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες ήδη έχει προκαλέσει την απώλεια 5 ανθρώπινων ζωών. Χάθηκαν ήρωες που έπεσαν στο καθήκον, την ώρα που προσπαθούσαν να αναχαιτίσουν την επέλαση δασικών πυρκαγιών. Ομως ο αγώνας που δίνουν οι πυροσβέστες μας είναι υπονομευμένος από την ίδια την κυβέρνηση. Επί Κυριάκου Μητσοτάκη οι πυρκαγιές σβήνουν όταν φτάσουν στη θάλασσα, ή απλώς όταν δεν βρίσκουν τίποτε άλλο να κάψουν.
Τα γεγονότα έχουν λάβει εφιαλτικές διαστάσεις στον νομό Αττικής, την περιφέρεια όπου έχει συγκεντρωθεί ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια διακυβέρνησης από τους «αρίστους» του Μητσοτάκη, δεν έχει απομείνει πλέον ούτε ένα δάσος άθικτο από τις καταστροφικές πυρκαγιές, ούτε ένας ζωτικός πνεύμονας πρασίνου για να προσφέρει ανάσα στους κατοίκους. Η πρωτεύουσα πολιορκείται συστηματικά από τον καπνό και τις στάχτες, ενώ η κυβέρνηση παρακολουθεί αμήχανη τη σταδιακή μετατροπή του αττικού τοπίου σε κρανίου τόπο.
Αντί για ουσιαστικό πρόγραμμα πρόληψης, στελέχωση της Πυροσβεστικής και σοβαρό σχεδιασμό, ο κ. Μητσοτάκης επιλέγει αποκλειστικά τη διαχείριση της εικόνας. Επιστρατεύει φτηνά προπαγανδιστικά τεχνάσματα που του υποδεικνύουν ντόπιοι και αλλοδαποί επικοινωνιολόγοι. Σχεδόν κάθε χρόνο τον βλέπουμε σε προσεκτικά σκηνοθετημένες δηλώσεις, ελαφρά αξύριστο, δήθεν ταλαιπωρημένο δηλαδή, με κοντομάνικα μπλουζάκια ή με πουκάμισα με τα μανίκια σηκωμένα -τάχα ότι μόχθησε και εργάζεται άυπνος για να σβήσουν οι φωτιές-, την ίδια ώρα που το περίφημο επιτελικό κράτος καταρρέει παταγωδώς. Η ουσία της αποστολής της εκτελεστικής εξουσίας θυσιάζεται στον βωμό των εντυπώσεων.
Αν επιχειρήσει κανείς να αξιολογήσει την περίοδο Μητσοτάκη από αμιγώς ιστορική σκοπιά, η σύγκριση δεν θα τον κολακεύσει. Η εικόνα μιας επικράτειας που παραδίδεται αβοήθητη στο πυρ θα μπορούσε δικαίως να χαρακτηριστεί ως αληθινά νερώνεια, ή να παρομοιαστεί με τη φρικτή περίοδο όπου ο Ιμπραήμ κατέκαιγε συστηματικά την ελληνική γη για να καταστείλει την Ελληνική Επανάσταση. Ο Μητσοτάκης με την πολιτική του μετατρέπει την εστία των Ελλήνων σε κρανίου τόπο. Μόνο που σήμερα υποτίθεται ότι δεν έχουμε πόλεμο.
Ο όλεθρος συντελείται σε καιρό ειρήνης, αφήνοντας πίσω του μια χώρα καμένη και μια κοινωνία βυθισμένη στην απελπισία.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
