Αύξηση του ημερήσιου (αφορολόγητου) ορίου παροχής σίτισης («κουπόνια» γευμάτων) για τους εργαζομένους από τα έξι στα δέκα ευρώ ζητούν από την κυβέρνηση οι «κοινωνικοί εταίροι».
Η «κάρτα σίτισης» σήμερα μπορεί να φθάσει μέχρι και τα εκατόν τριάντα δύο ευρώ μηνιαίως, ενώ υψηλότερα ποσά φορολογούνται και υπόκεινται σε ασφαλιστικές εισφορές. Αν μας το έλεγαν αυτό στη δεκαετία ’80-’90, θα πιστεύαμε ότι είχε πάρει την εξουσία το ΚΚΕ! Σήμερα, όμως, με την κρίση ως πραγματικότητα ή ως πρόσχημα, οι μεγάλες, κυρίως, επιχειρήσεις, προτιμούν τις κατ’ εξαίρεση παροχές προς τους εργαζομένους με τη μορφή «κουπονιών» σίτισης και καυσίμων, αντί των αυξήσεων στους μισθούς, ισχυριζόμενες ότι πρόκειται για παροχές που στοχεύουν στο αμοιβαίο όφελος και των δύο πλευρών.
Κατά την άποψη της εργοδοσίας, με τον τρόπο αυτό, οι επιχειρήσεις δεν επιβαρύνονται από το μη μισθολογικό κόστος, ενώ οι μισθωτοί αποφεύγουν την καταβολή κρατήσεων, η οποία αποβαίνει σε μείωση του καθαρού εισόδηματός τους.
Ας δούμε ένα παράδειγμα: Αν ένας μισθωτός των χιλίων ευρώ πάρει αύξηση εκατό ευρώ, θα πληρώνει πενήντα ένα ευρώ σε κρατήσεις, ο εργοδότης θα πληρώνει άλλα εκατόν είκοσι δύο ευρώ και το κράτος θα εισπράττει εξήντα δύο ευρώ! Δηλαδή, πιο πολλά από τον εργαζόμενο! Μιλάμε για τρέλα…
Κορόιδο είναι ο εργοδότης να σου δώσει αύξηση εκατό και να πληρώνει εκατόν είκοσι δύο; Κι εσύ κορόιδο είσαι να αρνηθείς τα εκατόν τριάντα δύο σε «κουπόνια» από τα εκατό σε χρήμα, που θα σου μένουν μόλις πενήντα σκάρτα; Της τρελής το πανηγύρι, δηλαδή…
«Ναι, αλλά όταν μια μεγάλη επιχείρηση προτιμά τις παροχές σε είδος αντί να πληρώνει υπερωρίες, τότε υποκρύπτεται αδήλωτη εργασία, ενώ ο εργαζόμενος, χάνοντας ασφαλιστικές εισφορές θα αντιμετωπίσει δυσκολίες για την εξασφάλιση αξιοπρεπούς σύνταξης» λένε οι (υπάρχουν ακόμη, δεν το ξέρατε;) συνδικαλιστές.
Βέβαια, οι στατιστικές λένε ότι περίπου εξήντα στις εκατό επιχειρήσεις παρέχουν πλέον ιδιωτικά προγράμματα συνταξιοδότησης, για τουλάχιστον μία κατηγορία εργαζομένων, με το 83% των επιχειρήσεων να παρέχει τα συγκεκριμένα ιδιωτικά προγράμματα στους εργαζομένους αμέσως μετά την πρόσληψή τους.
Τι είναι, όμως, αυτές οι «παροχές σε είδος»; Είναι το κουπόνι σίτισης και καυσίμων, τα έξοδα για το κινητό τηλέφωνο, η παροχή εταιρικού αυτοκινήτου, τα ασφαλιστικά προγράμματα, η τηλεργασία καθώς και οι παροχές «ευεξίας και δεξιοτήτων».
Μια έρευνα, δε, κατέδειξε ότι όσον αφορά τις παροχές σε χρήμα, τρεις στις τέσσερις επιχειρήσεις προσφέρουν κινητό τηλέφωνο και μπόνους απόδοσης, το 64% ιδιωτικά συμβόλαια υγείας, το 61% κουπόνια σίτισης και το 52% εταιρικό αυτοκίνητο.
Ζωή με «λίζινγκ», με «κουπόνια» και την παλάμη ανοιχτή (κατά τον τρόπο που το εννοεί ο καθείς)…
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
