Μόνο από το 2019 έως σήμερα η Τουρκία έχει εκδώσει 4.500 διεθνείς αγγελίες, με τις οποίες κατηγορεί την Ελλάδα ότι παραβιάζει τις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων, διότι στρατιωτικοποιεί τα νησιά που περιλαμβάνονται στις Συνθήκες. Το ίδιο αναμένεται να πράξει ο Τούρκος πρόεδρος από το βήμα του ΟΗΕ.
- Από την Κύρα Αδάμ
Ο τουρκικός ισχυρισμός περί αποστρατιωτικοποίησης των νήσων βρίσκεται πάντα πολύ ψηλά στην ατζέντα καταγγελιών σε βάρος της Ελλάδας, ενώ τους τελευταίους μήνες, ιδιαίτερα μετά τη στενή προσέγγιση Ελλάδας – Ισραήλ στον αμυντικό τομέα, η Αγκυρα έχει πάθει φρενίτιδα. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να κατηγορεί επισήμως την Ελλάδα ότι στρατιωτικοποιεί παράνομα τα νησιά, διότι έχει «επιθετικές βλέψεις» εναντίον της Τουρκίας και λόγω της πολυεπίπεδης συνεργασίας της με το Ισραήλ. Επιπροσθέτως η Τουρκία παραμένει σταθερή στην έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας, ισχυριζόμενη ότι νήσοι, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο, που δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με τις Συνθήκες, είναι αμφισβητούμενες και υπό διαπραγμάτευση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Η αποστρατιωτικοποίηση και η αμφισβήτηση της ελληνικότητας νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο αποτελούν για την Τουρκία ορισμένα σταθερά εργαλεία για τη μόνιμη αναταραχή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ευρύτερα στην περιοχή. Ποτέ μέχρι σήμερα οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν αποτολμήσει με ακράδαντα νομικά επιχειρήματα να αποστομώσουν διεθνώς την Τουρκία ώστε η Αγκυρα να αναγκαστεί να σταματήσει το γαϊτανάκι των έωλων καταγγελιών της για διεθνείς ελληνικές παρανομίες σε βάρος της Τουρκίας.
Οι διμερείς ελληνοτουρκικές επαφές και συνομιλίες όλο το προηγούμενο διάστημα κατέληξαν σε διάλογο κωφών, χωρίς διέξοδο και μείωση της έντασης μεταξύ των χωρών, ενώ οι κατά καιρούς ενημερωτικές -ανακριβείς- καταγγελτικές επιστολές Αθήνας και Αγκυρας προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ ουδέν αποτέλεσμα είχαν.
Ωστόσο, η Αθήνα δεν έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια επιτυχούς αντίκρουσης των τουρκικών ισχυρισμών και μάλιστα στο ανώτατο διεθνές επίπεδο, όπως αυτό στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στην περίπτωση που ο Ελληνας πρωθυπουργός τολμήσει να καταρρίψει τους ισχυρισμούς της Αγκυρας περί αποστρατιωτικοποίησης και αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου.
Τα ελληνικά επιχειρήματα είναι πολλά και αδιάσειστα, υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση τα έχει εντοπίσει, τα έχει μελετήσει για να τα αξιοποιήσει, προασπίζοντας από το βήμα του ΟΗΕ τα εθνικά μας συμφέροντα.
Η παραβίαση των Συνθηκών περί αποστρατιωτικοποίησης, καθώς και η λήξη ή αναστολή των Συνθηκών εν μέρει ή εν όλω περιλαμβάνεται στη Σύμβαση της Βιέννης 1969 «Περί Συνθηκών», την οποία η Ελλάδα κύρωσε με νόμο το 1974. Η Σύμβαση της Βιέννης στο άρθρο 1 σαφώς αναφέρει: «Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται για Συνθήκες μεταξύ κρατών».
Με βάση τα στοιχεία αυτά, αποδεικνύεται ότι η Συνθήκη Παρισίων είναι ανύπαρκτη για την Τουρκία και δεν έχει κανέναν λόγο, ούτε νομικό ούτε πολιτικό ούτε επιχειρησιακό ούτε διπλωματικό, διότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης Παρισίων 1947.
Επίσης, υπάρχει και η Σύμβαση Βιέννης 1986 «Περί Συνθηκών», η οποία καθορίζει την εφαρμογή και την υπογραφή των Συνθηκών μεταξύ διεθνών οργανισμών και μεταξύ των χωρών, όπως, π.χ., υπογραφή Συνθήκης μεταξύ ΟΗΕ και ΙCΑΟ με την Ε.Ε. Ωστόσο, και σε αυτήν την περίπτωση η Τουρκία δεν έχει λόγο, διότι δεν είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε.
Με τα στοιχεία που παρατέθηκαν αποδεικνύεται ότι η Αγκυρα παράνομα και αυθαίρετα κατηγορεί την Ελλάδα για παραβίαση της Συνθήκης των Παρισίων με το έωλο και ψευδές αιτιολογικό ότι στρατιωτικοποιεί τα νησιά και τούτο διότι η Συνθήκη Παρισίων για την Αγκυρα είναι ανύπαρκτη, διότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Ωστόσο, καμιά κυβέρνηση από το 1990 μέχρι σήμερα δεν χρησιμοποίησε τις Συμβάσεις Βιέννης 1969 και 1986 Περί Συνθηκών για να κόψει τον βήχα της Τουρκίας διαπαντός όσον αφορά την εφαρμογή της Συνθήκης.
Προσφάτως η Αγκυρα έθεσε και έναν επιπλέον ισχυρισμό, ότι η Ελλάδα παραβιάζει τη Συνθήκη των Παρισίων και στρατιωτικοποιεί τα Δωδεκάνησα, διότι έχει επιθετικές βλέψεις σε βάρος της Τουρκίας. Ισχυρισμός ο οποίος είναι νομικά εντελώς αβάσιμος και έωλος, διότι η Ελλάδα δεν έχει εκδηλώσει ποτέ επιθετικές βλέψεις εναντίον της Τουρκίας ούτε πολιτικά ούτε διπλωματικά ούτε επιχειρησιακά. Αντιθέτως, η Αγκυρα τόσο πολιτικά όσο και επιχειρησιακά δηλώνει επίσημα ότι μπορεί να καταλάβει το Καστελόριζο σε 24 ώρες και επιπλέον έχει στην πράξη κάνει επιθετική ενέργεια στα Ιμια.
Οσον αφορά τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923), αυτή δεν ορίζει αποστρατιωτικοποίηση των νήσων Σαμοθράκη, Λήμνος, Χίος, Λέσβος, Σάμος, Ικαρία, παρά μόνο βάζει περιορισμούς στην εγκατάσταση ναυτικών βάσεων στα νησιά αυτά. Επισημαίνουμε ότι η αποστρατιωτικοποίηση που είχε επιβληθεί για Λήμνο – Σαμοθράκη με τη Συνθήκη της Λωζάννης ήρθη οριστικά με τη Σύμβαση Μοντρέ (1936).
Ομως, για τη Συνθήκη της Λωζάννης και για τη Συνθήκη των Παρισίων για τα Δωδεκάνησα υπάρχει ένα μόνιμο πρόβλημα για την Ελλάδα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Και τούτο διότι από το 1990 το ΝΑΤΟ παράνομα και χωρίς αρμοδιότητα, διότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος των Συνθηκών, έχει εκδώσει τέσσερις διαταγές με τις οποίες απαγορεύει στα νατοϊκά αεροσκάφη των χωρών του ΝΑΤΟ να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές των νήσων που περιλαμβάνονται στις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων. Με αποκορύφωμα τη διαταγή του SACEUR και του διοικητή των αεροπορικών δυνάμεων της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, τον Αύγουστο του 2006, με την οποία το ΝΑΤΟ παράνομα επιβάλλει αποστρατιωτικοποίηση στα νησιά και επιπλέον καταργεί τα 10 ν.μ. του ΕΕΧ. Ωστόσο, καμία κυβέρνηση από το 2006 δεν χρησιμοποίησε και δεν αξιοποίησε τις Συμβάσεις Βιέννης 1969 και 1986 για να επιβάλει στο ΝΑΤΟ άρση των νατοϊκών διαταγών.
Δύο διακρατικές συμφωνίες που δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ!
Για να αποδειχθεί το μπάχαλο που επικρατεί στο ΝΑΤΟ, το οποίο αποδέχεται τις θέσεις της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης, αναγράφονται δύο περιπτώσεις, οι οποίες αφορούν τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Οι ΗΠΑ, με βάση τις διαταγές του ΝΑΤΟ, απαγορεύουν στα αεροσκάφη που έχουν διαθέσει στο ΝΑΤΟ να πετούν εγγύτερα από τα 6 ν.μ. των ακτών των νησιών που περιλαμβάνονται στις δύο Συνθήκες.
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αεροσκάφη της Γαλλίας που έχουν διατεθεί στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η Ελλάδα το 2000 και το 2001 υπέγραψε δύο διακρατικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία αντίστοιχα, στις οποίες αναγράφεται ότι τα εθνικά αεροσκάφη των δύο αυτών χωρών θα σέβονται τα 10 ν.μ. του ΕΕΧ, θα καταθέτουν σχέδια πτήσης για το FIR Αθηνών και θα μπορούν να πετούν σε όλη την ελληνική επικράτεια ύστερα από έγκριση της ελληνικής κυβέρνησης. Δηλαδή, τα αεροσκάφη των δύο χωρών, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, απαγορεύεται να πετούν στα νησιά των Συνθηκών, ενώ τα εθνικά αεροσκάφη δεν απαγορεύεται.
Ωστόσο, καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αξιοποιήσει αυτές τις διακρατικές συμφωνίες για να αρθούν οι διαταγές του ΝΑΤΟ που επιβάλλουν αποστρατιωτικοποίηση. Ολα αυτά αποδεικνύονται και από το γεγονός ότι ο 6ος Στόλος ζητεί από την ελληνική κυβέρνηση να πετούν τα εθνικά αεροσκάφη του στο FIR Αθηνών, ζητώντας να χρησιμοποιούν ως εναλλακτικό αεροδρόμιο το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Λήμνου, το οποίο, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, απαγορεύεται να χρησιμοποιείται διότι είναι αποστρατιωτικοποιημένο.
