Απανωτές οι ήττες στα εθνικά θέματα, κινούμενη άμμος το εσωκομματικό τοπίο
Αβάσταχτη η καθημερινότητα της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών με την ανεξέλεγκτη ακρίβεια
Οσο κι αν το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί απεγνωσμένα να εκπέμψει μια εικόνα σταθερότητας, συσπείρωσης και αυτοπεποίθησης, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται είναι τελείως διαφορετική. Η κυβέρνηση βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα ασφυκτικό πλέγμα προβλημάτων, με τη συσσώρευση των διαδοχικών εθνικών ηττών, της εσωκομματικής αμφισβήτησης και των σκιωδών υποθέσεων στον αθλητισμό να δημιουργεί συνθήκες παρατεταμένης κρίσης. Η καρέκλα του Κυριάκου Μητσοτάκη τρίζει πλέον επικίνδυνα, καθώς τα μέτωπα που ταλανίζουν το κυβερνητικό στρατόπεδο, αντί να κλείνουν, πολλαπλασιάζονται, ενώ η στρατηγική της επικοινωνιακής διαχείρισης έχει προ πολλού εξαντλήσει τα όριά της, με τη φθορά να καταγράφεται σε όλους τους δείκτες και να αποκτά ανεπίστρεπτα χαρακτηριστικά.
Η εικόνα της χώρας στη διεθνή σκακιέρα δέχεται απανωτά πλήγματα. Η επικύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Ανατολικής Λιβύης αποτελεί το αποκορύφωμα μιας σειράς λανθασμένων χειρισμών που αφήνουν την Ελλάδα στο περιθώριο των εξελίξεων. Την ίδια στιγμή, οι διαρκείς τουρκικές προκλήσεις γύρω από τα κρίσιμα έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης στην ανατολική Μεσόγειο, όπως το καλώδιο GSI, φέρνουν την Αθήνα στη μειονεκτική θέση να αναζητά έμμεσες εγκρίσεις και «ειδοποιήσεις» προς την Αγκυρα προκειμένου να αποφευχθούν οι εντάσεις.
Η τακτική της υποβάθμισης των γεγονότων από το υπουργείο Εξωτερικών δεν καταφέρνει να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας το κλίμα για τις εξελίξεις αυτές είναι ιδιαίτερα βαρύ. «Υπάρχει διάχυτος προβληματισμός όσον αφορά τις υποθέσεις του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου και του καλωδίου» παραδέχεται στην «κυριακάτικη δημοκρατία» «γαλάζια» πηγή. Τα λάθη και οι καθυστερήσεις ετών είναι πλέον εμφανή και δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από κατόπιν εορτής διπλωματικές πρωτοβουλίες, που απλώς προδίδουν τον πανικό στο κυβερνητικό στρατόπεδο. «Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική δυσκολία να απευθυνθούμε στα δεξιά μας μετά όσα συνέβησαν» πρόσθεσε η ίδια πηγή, εκφράζοντας την αγωνία της για το πολιτικό κόστος αυτών των εξελίξεων.
Παράλληλα όμως με την ανεπάρκεια της εξωτερικής πολιτικής, το εσωκομματικό τοπίο θυμίζει κινούμενη άμμο. Το αφήγημα της αυτοδυναμίας καταρρέει κάτω από το βάρος των δημοσκοπικών ευρημάτων, με τις διαρροές προς τα δεξιά να εντείνονται. Η εκβιαστική προσπάθεια του Μαξίμου, διά στόματος πρωθυπουργού, να θέσει ως κατώτατο όριο το 25%, προκειμένου να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους, δείχνει να γυρίζει μπούμερανγκ και να προκαλεί νέους εσωκομματικούς τριγμούς. Οι πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων στελεχών αποτυπώνουν το μέγεθος της αμφισβήτησης. Ενδεικτική είναι η παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία ξεκαθάρισε πως, αν το ποσοστό πέσει κάτω από το 25%, ο πρωθυπουργός οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του, εύλογα ερμηνεύτηκε ως ακόμα μία σαφής αιχμή για την επόμενη μέρα και το μέλλον του πρωθυπουργού. Την ίδια ώρα και ο Νίκος Δένδιας φρόντισε να στείλει το δικό του ηχηρό μήνυμα, δείχνοντας πως ο μόνος πήχης που πρέπει να τεθεί είναι αυτός της αυτοδυναμίας, υπενθυμίζοντας επιπλέον τις σταθερές του θέσεις για τις αρχές και τις αξίες της παράταξης, πάνω σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και αρχές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται πως όσο οι εβδομάδες περνούν και οι εκλογές πλησιάζουν οι εσωκομματικές πιέσεις θα εντείνονται από στελέχη που διαφωνούν με τη στρατηγική της μετάλλαξης της Ν.Δ. κι από βουλευτές που αγωνιούν για την επανεκλογή τους, βλέποντας ότι τα ποσοστά που καταγράφει το κυβερνών κόμμα θέτουν σε κίνδυνο ακόμα και την εξασφάλιση του μπόνους των εδρών. « Δεδομένα υπάρχουν γκρίνια και αγωνία όταν τίθενται όρια επιβίωσης στο 25%» σχολίασε χαρακτηριστικά «γαλάζιο» στέλεχος της περιφέρειας, επιβεβαιώνοντας ότι το κλίμα στο εσωτερικό της Ν.Δ. μόνο ειδυλλιακό δεν το λες.
Την ίδια ώρα, η καθημερινότητα της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών συνεχίζει να είναι αβάσταχτη, με φόντο το κόστος ζωής, την ανεξέλεγκτη ακρίβεια στο ράφι, την ενεργειακή κρίση και τα απαγορευτικά ενοίκια. Απέναντι σε αυτή τη γενικευμένη απόγνωση, το Μέγαρο Μαξίμου επιδίωξε συντονισμένα να αρθρώσει μια υπερασπιστική γραμμή ότι «η Ελλάδα δεν είναι Γαλλία» και ότι δήθεν ευημερούμε στους οικονομικούς δείκτες. Στα «γαλάζια» πηγαδάκια και ιδίως στους βουλευτές της περιφέρειας η στρατηγική δεν ήταν πειστική, καθώς αυτό που συνεχίζουν να ζητούν είναι συγκεκριμένα μέτρα ανακούφισης, τα οποία δεν βλέπουν, φοβούμενοι ότι το ρήγμα εμπιστοσύνης με τους πολίτες βαθαίνει ακόμα περισσότερο.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η επικαιρότητα επιβαρύνθηκε περαιτέρω από τις αποκαλύψεις γύρω από το πολύκροτο σκάνδαλο χειραγώγησης αγώνων στο ελληνικό μπάσκετ. Οι συλλήψεις του προέδρου της ΕΟΚ Βαγγέλη Λιόλιου και κορυφαίων διαιτητών προκάλεσαν ισχυρούς κραδασμούς, με τις παράπλευρες πολιτικές προεκτάσεις να αγγίζουν το Μέγαρο Μαξίμου. Οι αποκαλύψεις για τις ημέρες και τα έργα του πρώην διαιτητή και διευθυντή της Διεύθυνσης Δασών Πιερίας, Πέτρου Παπαπέτρου, ο οποίος λίγες μόλις ημέρες πριν από τη σύλληψή του συνόδευε τον πρωθυπουργό σε πεζοπορία στον Ολυμπο, προκάλεσαν αμηχανία στο Μαξίμου. Παρά τις κυβερνητικές διευκρινίσεις ότι η συνάντηση είχε αμιγώς θεσμικό χαρακτήρα λόγω της υπηρεσιακής του ιδιότητας, οι εντυπώσεις παρέμειναν εξαιρετικά αρνητικές εντός κι εκτός της Πειραιώς. Ταυτόχρονα, οι προεκτάσεις της υπόθεσης φαίνεται ότι αγγίζουν και ένα τουλάχιστον πρόσωπο του οικογενειακού περιβάλλοντος του πρωθυπουργού, που φέρεται ότι σχετιζόταν με τον Βαγγέλη Λιόλιο, ενώ και οι φωτογραφικές νομοθετικές ρυθμίσεις του παρελθόντος που διευκόλυναν την ανέλιξη του προέδρου της ΕΟΚ, με πρωταγωνιστή τον Λευτέρη Αυγενάκη, φέρνουν σε πιο άβολη θέση τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τις σχέσεις της πολιτικής ηγεσίας με τους εμπλεκομένους του σκανδάλου.
