Κοκορομαχίες με… ομερτά για διεκδίκηση των χρημάτων της Siemens

H πρόσφατη αντιπαράθεση Μητσοτάκη και Τσίπρα για τις περιβόητες τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα του 2019 μοιάζει περισσότερο με παράσταση για το κοινό, παρά με ουσιαστική συζήτηση για όσα πραγματικά συνέβησαν εκείνη την περίοδο. Ο Τσίπρας επικαλείται το κύρος των επιφανών καθηγητών που συμμετείχαν στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία είχε αρχίσει από το 2010, άρα υπήρχε σιωπηρή ανοχή της σύνθεσης και από τα άλλα κόμματα. Ολοι όμως αποφεύγουν να απαντήσουν σε ένα κρίσιμο ερώτημα: Γιατί δεν υπήρχε ασυμβίβαστο για μεγαλοδικηγόρους που την ίδια περίοδο συμμετείχαν στη διαμόρφωση του νέου ποινικού πλαισίου και παράλληλα εκπροσωπούσαν κατηγορουμένους σε πολύκροτες υποθέσεις, μεταξύ αυτών και στην υπόθεση Siemens, το μεγαλύτερο σκάνδαλο διαφθοράς της Μεταπολίτευσης; 

Σήμερα, ωστόσο, η ουσία βρίσκεται αλλού: Στην εκκρεμή αξίωση του ΟΤΕ για επιστροφή 68 εκατ. ευρώ ενώπιον του Bundesgerichtshof, του Συνταγματικού Δικαστηρίου, δηλαδή, της Καρλσρούη. Καθώς ο χρόνος μετρά αντίστροφα και η κρίσιμη ημερομηνία της 15ης Δεκεμβρίου πλησιάζει, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος θα κερδίσει σε ακόμα μία πολιτική αντιπαράθεση εντυπώσεων, αλλά αν η διοίκηση του ΟΤΕ θα εξαντλήσει κάθε νόμιμο μέσο για τη διεκδίκηση των χρημάτων ή αν ακόμα μία σημαντική πτυχή του σκανδάλου θα παραγραφεί σιωπηλά. Οι πολίτες έχουν χορτάσει από ανούσιες κοκορομαχίες. Περιμένουν να διαπιστώσουν αν έπειτα από δύο δεκαετίες υπάρχει πραγματική βούληση (και πολιτική…) για λογοδοσία και διεκδίκηση των κλεμμένων του Ελληνα φορολογουμένου…