Τα αδέρφια που έσπασαν τα όρια της ψυχής τους

Είναι οι δύο Αγρινιώτες που έκλεψαν χθες την παράσταση στον Μαραθώνιο της Αθήνας. Ο Κώστας και ο Νίκος Σταμούλης, παιδιά μια οικογένειας που δεν τα βρήκε εύκολα στη ζωή της, ασχολήθηκαν με το πιο επίπονο αγώνισμα σε όλο το φάσμα του αθλητισμού, τον Μαραθώνιο. Και κατάφεραν κάτι διόλου σύνηθες. Να τερματίσουν σχεδόν μαζί, στην 1η και την 3η θέση, και να γίνουν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της ημέρας.

• Από τον Βασίλη Γαλούπη

Ο Κώστας Σταμούλης ήταν ο πρώτος Ελληνας που τερμάτισε, με χρόνο 2 ώρες, 17 λεπτά και 40 δεύτερα. Ο Νίκος ήταν 3ος, επίσης στον ΓΑΣ Αγρινίου κι αυτός. Να αναφέρουμε ότι στον αγώνα υπήρχε και τρίτος Σταμούλης, ο Γιώργος, αλλά δεν έχει συγγενική σχέση με τους δύο Αγρινιώτες.

Ο Κώστας Σταμούλης είναι 29 ετών και ένα από τα δυνατά ονόματα των ελληνικών δρόμων αντοχής. Εχει ήδη σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων η πανελλήνια πρωτιά στα 10.000 μέτρα το 2024. Το 2025 ήταν δεύτερος στον Αυθεντικό Μαραθώνιο, με 2:23:23. Ο Νίκος Σταμούλης είναι 24 ετών και έχει διακριθεί σε αγώνες μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, ενώ το 2024 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης στα 10.000 μέτρα.

Ο Κώστας μετά τον τερματισμό του παρέμεινε εκεί, περιμένοντας τον αδελφό του για να τον υποδεχτεί και να μοιραστεί μαζί του τη χαρά της ολοκλήρωσης αυτής της μεγάλης προσπάθειας: «Το μήνυμα που θέλω να στείλω είναι να επιμένουμε στους στόχους μας και κάποια στιγμή θα τον πετύχουμε. Με χαροποιεί ότι ο Νίκος ήταν τρίτος.

Αφιερώνω αυτή τη νίκη στον προπονητή μου και στην οικογένειά μου». Οι δυο τους έχουν αγωνιστεί μαζί και σε άλλους αγώνες μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, όμως οι συμβολισμοί τούτη τη φορά είναι οι πιο σημαντικοί, αφού πρόκειται για τον Μαραθώνιο της Αθήνας.

Είναι διαχρονική η αποτυχία των ελληνικών αθλητικών και πολιτικών Αρχών να μη θεωρείται ο αυθεντικός Μαραθώνιος ο σημαντικότερος στον κόσμο κι ακόμα να υπολείπεται σε παγκόσμιο ενδιαφέρον, συμμετοχές και προβολή. Ο Μαραθώνιος της κλασικής διαδρομής θα έπρεπε να είναι το κυρίαρχο μέσο προβολής της Ελλάδας στο εξωτερικό, όσον αφορά τουλάχιστον τον αθλητισμό, και να αξιοποιήσει το γεγονός ότι πρόκειται για το μοναδικό αγώνισμα με τοπωνύμιο, τον Μαραθώνα.

Τα δε μηνύματα που περνούν μέσα από την ιστορική διαδρομή είναι όχι μόνο αθλητικά αλλά «αιώνια» και πανανθρώπινα. Η συμβολική αξία του Μαραθωνίου είναι η διαρκής προσπάθεια, η υπομονή, η θέληση. Ο πηγαιμός για την Ιθάκη, άλλωστε, για την Ιθάκη του καθενός δεν κράτησε ούτε μια μέρα, ούτε δέκα δευτερόλεπτα, όσο μια κούρσα σπριντ. Αυτός είναι ο συμβολισμός του Μαραθωνίου. Είναι στάση ζωής, είναι νοοτροπία, όχι απλώς ένας αγώνας. Η χθεσινή θα έπρεπε να είναι μια μεγάλη μέρα για όλο το φάσμα του αθλητισμού, σε Ελλάδα και υπόλοιπο κόσμο. Η μέρα του Μαραθωνίου στην αυθεντική διαδρομή, δηλαδή.

Η Γαλλία έχει τον φημισμένο ποδηλατικό γύρο, γιατί η Ελλάδα να μην έχει τον δικό της Μαραθώνιο, ο οποίος, αν και γίνεται προσπάθεια να αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια, απέχει ακόμα πολύ από το επίπεδο που θα μπορούσε. Δυστυχώς στην Ελλάδα, στη χώρα του Μαραθώνα, μεγάλες μορφές μαραθωνοδρόμων, όπως ο Ψαθάς, ο Λαζαρίδης, ο Βιρβίλης, δεν είναι στο στόμα όλων. Μοναδική εξαίρεση ο επίσης σπουδαίος Σπύρος Λούης.

Ο Μαραθώνιος δεν είναι απλώς ένας αγώνας, είναι γεμάτος αρχέγονα νοήματα για τα ανθρώπινα όρια ψυχής και σώματος. Δεν είναι μόνο αθλητισμός ο Μαραθώνιος, είναι ένα διαρκές μάθημα για τον ίδιο τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του. Είναι μέσο εξέλιξης. Η ελαφρά αυξημένη προβολή που δίνεται τα τελευταία χρόνια στην κλασική διαδρομή του Μαραθωνίου ίσως ευαισθητοποιήσει περισσότερο κόσμο για την αξία του. Σαν ένα μέσο αντίστασης απέναντι στο εύκολο, το γρήγορο, το πρόχειρο. Κάτι που μας χαρακτηρίζει γενικά σαν λαό.

Η συγκλονιστική ιστορία του κορυφαίου μαραθωνοδρόμου στην ιστορία του Ελληνισμού, Στέλιου Κυριακίδη, θα άξιζε να διδάσκεται στα σχολεία. Ο θρίαμβός του στον Μαραθώνιο της Βοστόνης, το 1946, ήταν μια νίκη μέσα από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εχει γράψει ιστορία η πρόσκληση από τον Τρούμαν στον Λευκό Οίκο. Οταν είδε τον Κυριακίδη έτσι ταλαιπωρημένο, ρώτησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ τον Αμερικανό μαραθωνοδρόμο, τον 2ο Τζόνι Κέλι: «Μα, πώς έχασες, βρε παιδί μου, απ’ αυτόν τον πειναλέο και αδύναμο Ελληνα;» Για να απαντήσει ο Κέλι στον πλανητάρχη: «Μόνο εγώ έχασα; Κανείς δεν μπόρεσε να τον κερδίσει».

Το γεγονός ότι ο Κυριακίδης πούλησε όλα του τα υπάρχοντα για να καλύψει μονάχος τα έξοδά του για την Αμερική, δείχνει το πάθος του. Και η απάντηση στον Τρούμαν, όταν ο πλανητάρχης τον ρώτησε «Επειδή είσαι άξιος νικητής, σου ζητάω να μου πεις τι θέλεις από εμένα. Λεφτά; Ρούχα; Τρόφιμα;», τη θυσία του. Ο Κυριακίδης απάντησε στην προσφορά του Τρούμαν σαν Ελληνας εκείνης της εποχής. Σαν Ελληνας μιας άλλης Ελλάδας, πιο γνήσιας, πιο αληθινής, πιο ανθρώπινης: «Σας ευχαριστώ, πρόεδρε, αλλά δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στον λαό μου που λιμοκτονεί. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα σημαντικότερο τούτη τη στιγμή».

Ο Σπύρος Λούης φέρεται ότι τον υποδέχθηκε στο σπίτι του στο Μαρούσι πριν από τον πόλεμο λέγοντάς του: «Παιδί μου, Στέλιο, να τρέχεις πάντα, γιατί εμείς οι Ελληνες γεννηθήκαμε για να τρέχουμε. Μόνο έτσι καταφέραμε να ζήσουμε τόσους αιώνες»…

ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ – ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ελληνες μαραθωνοδρόμοι

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Κώστας Σταμούλης ήταν ο πρώτος Ελληνας που τερμάτισε χθες στην κλασική διαδρομή του Μαραθωνίου, με τον αδερφό του, Νίκο, να έρχεται τρίτος. Ετσι, τα δύο αδέρφια βρέθηκαν στο βάθρο, κάτι ασυνήθιστο. Ο Κωνσταντίνος Σταμούλης ζει και γυμνάζεται στο Αγρίνιο με τον Μπάμπη Ποσονίδη, όπως και ο αδερφός του. Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 1997, σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης και αγωνίζεται στον ΓΑΣ Αγρινίου. Ο Νίκος γεννήθηκε το 2002 και ανήκει στον ίδιο σύλλογο. Εχουν αγωνιστεί και σε άλλες αποστάσεις, όπως 5.000 μ., 10.000 μ. κ.α.