Μακρόν – Μερτς στηρίζουν τον Ισπανό ντε Κος για τη διαδοχή της Κριστίν Λαγκάρντ στην ΕΚΤ

Ο Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος αναδεικνύεται ως ο επικρατέστερος υποψήφιος, ύστερα από συμφωνία Γαλλίας και Γερμανίας

Κοινό μέτωπο υπέρ της υποψηφιότητας του Ισπανού Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) διαμόρφωσαν η Γαλλία και η Γερμανία. Σύμφωνα με δημοσίευμα του γαλλικού περιοδικού Le Point, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς συμφώνησαν να προωθήσουν τον Ισπανό οικονομολόγο ως τον διάδοχο της Κριστίν Λαγκάρντ, παρακάμπτοντας την εναλλακτική του Ολλανδού Κλάας Νοτ.

Η κρίσιμη συνεννόηση «κλείδωσε» στο περιθώριο της συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στο Δουβλίνο. Αυτή η πολιτική συμφωνία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαπραγματεύσεων (παζάρι) για τις επερχόμενες αλλαγές στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της ΕΚΤ. Ειδικότερα, η Γερμανία φαίνεται να κατοχυρώνει τη νευραλγική θέση του επικεφαλής οικονομολόγου (αντικαθιστώντας τον Ιρλανδό Φίλιπ Λέιν), ενώ η Γαλλία διεκδικεί το χαρτοφυλάκιο των πράξεων αγοράς, ενόψει της αποχώρησης της Ίζαμπελ Σνάμπελ.

Ποιος είναι ο Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος

Ο γεννημένος το 1971 στη Μαδρίτη, Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος, διαθέτει πλούσιο βιογραφικό στον χρηματοοικονομικό τομέα. Διετέλεσε Διοικητής της Τράπεζας της Ισπανίας την περίοδο 2018-2024, ενώ είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε. Στο παρελθόν βρέθηκε στο «τιμόνι» της Επιτροπής της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία και πλέον κατέχει τη θέση του Γενικού Διευθυντή στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS).

Η ισπανική κυβέρνηση, μέσω του Αντιπροέδρου και Υπουργού Οικονομίας Κάρλος Κουέρπο, προτάσσει εδώ και μήνες τη βαθιά γνώση του ντε Κος στη νομισματική πολιτική ως το απόλυτο εχέγγυο για την ανάληψη των ηνίων της ΕΚΤ.

Αν και η κοινή στήριξη του Παρισιού και του Βερολίνου αποτελεί ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί για τον Ισπανό τραπεζίτη, ο οριστικός διορισμός του στην προεδρία της ΕΚΤ απαιτεί την εξασφάλιση ειδικής πλειοψηφίας από τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης.