«Απόβαση» Τούρκων επενδυτών στην Ελλάδα

Στα 950 εκατ. ευρώ εκτινάχθηκε το συνολικό απόθεμα των τουρκικών επενδύσεων στην Ελλάδα το 2025, από μόλις 104 εκατ. ευρώ το 2021. Μέσα σε τέσσερα χρόνια σχεδόν εννεαπλασιάστηκε, με τα τουρκικά κεφάλαια να κατευθύνονται κυρίως στην αγορά ακινήτων, αλλά και σε τουριστικές εγκαταστάσεις, μαρίνες και υποδομές. Το επενδυτικό ενδιαφέρον επεκτείνεται σε περιοχές ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας, όπως τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για τις οικονομικές και στρατηγικές επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης.

Η έκταση της τουρκικής επενδυτικής παρουσίας αποτυπώνεται στην ετήσια έκθεση του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στην Αγκυρα, την οποία παρουσίασε και ανέλυσε η εφημερίδα «DEALnews», την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου του 2026.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος, μόνο το 2025 εισέρρευσαν τουρκικά επενδυτικά κεφάλαια 237 εκατ. ευρώ, έναντι 298 εκατ. ευρώ το 2024. Από αυτά, τα 214 εκατ. ευρώ αφορούσαν αγορές ακινήτων από Τούρκους υπηκόους. Με άλλα λόγια, περισσότερα από εννέα στα δέκα ευρώ των νέων τουρκικών επενδύσεων κατευθύνθηκαν στην κτηματαγορά. Το ενδιαφέρον από την απέναντι πλευρά δεν περιορίζεται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Επεκτείνεται στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα, στα νησιά του Ιονίου και στο ανατολικό Αιγαίο. Παράλληλα, οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση, μετά τους Κινέζους, μεταξύ των επενδυτών που υποβάλλουν αιτήσεις για Golden Visa.

Οι «επεκτατικές» επενδυτικές κινήσεις των Τούρκων δεν σταματούν εδώ. Στη Χίο, ο τουρκικός όμιλος Akfen συνδέεται με επένδυση 20 εκατ. ευρώ σε τουριστικά έργα. Στη Μυτιλήνη καταγράφεται παρουσία του ομίλου Koç στη μαρίνα του νησιού, ενώ στη Σάμο αναφέρεται δραστηριοποίηση της Limak σε έργο αεροδρομίου.

Στην Κέρκυρα, ο όμιλος Yildirim έχει παρουσία στον βιομηχανικό τομέα. Αυτές οι επιχειρηματικές κινήσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι συνδέονται με ακίνητα και εγκαταστάσεις σε ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές. Κανείς, φυσικά, δεν αμφισβητεί την ανάγκη προσέλκυσης ξένων επενδύσεων. Ωστόσο, όταν αυτές πραγματοποιούνται σε περιοχές με ιδιαίτερη εθνική και γεωστρατηγική σημασία, η οικονομική διάσταση δεν μπορεί να εξετάζεται ανεξάρτητα από την ασφάλεια και τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών. Το ερώτημα είναι εάν οι αρμόδιες ελληνικές Αρχές διαθέτουν πλήρη εικόνα των μεταβιβάσεων, των πραγματικών δικαιούχων και της συγκέντρωσης περιουσιακών στοιχείων σε τέτοιες περιοχές.

ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ

Την ίδια στιγμή, εντυπωσιακή είναι και η ανισορροπία στις διμερείς οικονομικές σχέσεις. Ενώ το απόθεμα των τουρκικών επενδύσεων στην Ελλάδα έφτασε τα 950 εκατ. ευρώ, οι αντίστοιχες ελληνικές επενδύσεις στην Τουρκία περιορίστηκαν στα 160 εκατ. ευρώ. Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η εικόνα του εμπορίου. Το ελληνικό εμπορικό έλλειμμα με την Τουρκία διευρύνθηκε στα 1,969 δισ. ευρώ το 2025. Οι ελληνικές εξαγωγές υποχώρησαν κατά 9,8%, ενώ οι εισαγωγές τουρκικών προϊόντων αυξήθηκαν.

Παράλληλα, η τουρκική αγορά εξακολουθεί να προστατεύεται με υψηλούς δασμούς σε ελληνικά αγροτικά προϊόντα, που φτάνουν ακόμη και το 180% στη φέτα, το 138% στο κεφαλοτύρι, έως το 225% στο κρέας, το 38,5% στο μέλι, το 31,2% στο ελαιόλαδο και το 30% στα νωπά ψάρια. Επιπλέον των δασμών, η πρόσβαση των ελληνικών προϊόντων παρακωλύεται από σημαντικά μη δασμολογικά και τεχνικά εμπόδια. Από το 2010 η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει τα ευρωπαϊκά πιστοποιητικά GMP για τα φάρμακα, απαιτώντας χρονοβόρες επιθεωρήσεις από Τούρκους ελεγκτές, ενώ αποκλείει το 75% των εισαγόμενων σκευασμάτων από την κοινωνική ασφάλιση προκειμένου να προστατεύσει την εγχώρια βιομηχανία.

Παράλληλα, παρατηρούνται αμφισβητήσεις των πιστοποιητικών προέλευσης «Made in EU», απαιτήσεις ξεχωριστής δήλωσης καταγωγής πρώτων υλών, καθώς και πολυήμερες τελωνειακές καθυστερήσεις στη διασυνοριακή δίοδο των Υψάλων.