Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έμαθε γράμματα όταν ακόμη διδασκόταν το κλασικό ρητορικό κείμενο «Λόγος Λυκούργου κατά Λεωκράτους». Εκεί περιείχετο ο όρκος των Αθηναίων εφήβων, η υπόσχεσή τους να αγωνίζονται για την πατρίδα, τα όσια και τα ιερά.
Μια φράση του όρκου θυμήθηκε ο πρωθυπουργός κατά την ομιλία του στο μνημόσυνο του Κύπριου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου στις 9 Δεκεμβρίου: «Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω» (ελάττω ή ελάσσω, όπως έλεγαν θάλασσα ή θάλαττα), δηλαδή «την πατρίδα δεν θα την παραδώσω μικρότερη απ’ όση την παρέλαβα». Ηταν ένας φόρος τιμής στον Τάσσο, που είπε ΟΧΙ στο ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, και μία επιβεβαίωση των δεσμών αίματος μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.
Αυτούς τους δεσμούς εδραίωσε με τη θυσία του πριν από 100 χρόνια ο δήμαρχος Λεμεσού Χριστόδουλος Σώζος. Ηλθε ως εθελοντής και ζήτησε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο να αγωνιστεί στην πρώτη γραμμή.
Σκοτώθηκε στις 6.12.1912 στη μάχη της Αετοράχης έξω από τα Ιωάννινα. Ηταν ένας από τους πολλούς Ελληνες της Κύπρου που μετείχαν στους πανελλήνιους εθνικούς αγώνες του 1821, του 1912, του 1940. Ο ενιαίος Ελληνισμός τιμά και ευγνωμονεί τον Σώζο και τον Τάσσο διότι αποτελούν πρότυπα αγωνιστικότητας σε περίοδο γενικευμένης κρίσης.
Βρέθηκα στην Κύπρο μία ημέρα μετά την ψήφιση των μνημονιακών μέτρων από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Βρήκα περίσκεψη και αγωνία, αλλά και συγκρατημένη αισιοδοξία ότι και αυτή η καταιγίδα θα περάσει. Οι Ελληνες της Κύπρου κατόρθωσαν να ορθοποδήσουν οικονομικά και ψυχολογικά μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Ξέρουν να επιβιώνουν.
Στην αίθουσα όπου παρουσίασα την ομιλία μου υπήρχε μία ζωγραφιά με τον Μάρκο Δράκο, ήρωα της ΕΟΚΑ, δίπλα στον Αθανάσιο Διάκο. Οι συνομιλητές μου, κυρίως εκπαιδευτικοί, ήταν ενοχλημένοι από την προσπάθεια της αριστερής διακυβέρνησης του Δημήτρη Χριστόφια να αφελληνίσει το εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου. Δεν το επέτυχε, διότι αντέδρασαν ο λαός, η Εκκλησία, οι εκπαιδευτικοί. Ευτυχώς στις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2013 ο εκλεκτός του Χριστόφια δεν έχει ελπίδες. Είτε εκλεγεί ο κεντροδεξιός Νίκος Αναστασιάδης είτε ο κεντροαριστερός Γιώργος Λιλλήκας όλοι ελπίζουν ότι θα ανακοπεί η εθνική αποδόμηση που ξεκίνησαν το ΑΚΕΛ και ο Χριστόφιας.
Η ιστορική μνήμη του Ελληνισμού είναι ισχυρότερη από τα Μνημόνια.
