Οπως αναφέραμε στο άρθρο μας της Παρασκευής, τη δεκαετία του 2000 ο Ερντογάν εξουδετέρωσε το βαθύ κράτος των κεμαλιστών και των στρατοκρατών μέσω της στήριξης που του παρείχαν η Ουάσινγκτον και οι Βρυξέλλες, ενώ δύο από τα μέσα που χρησιμοποίησε για να πετύχει τον στόχο του ήταν ο εκδημοκρατισμός και η πολυφωνία, που έθετε στο περιθώριο τους μηχανισμούς του βαθέος κράτους!
Ομως όλα αυτά τα χρόνια που ο Ερντογάν ήταν απασχολημένος με την πολιτική του επιβίωση και το ξερίζωμα του βαθέος κράτους, η τουρκική κοινωνία γεύτηκε τους καρπούς της ελευθερίας και του εκδημοκρατισμού, έστω κι αν αυτός έγινε για λόγους σκοπιμότητας. Αυτή η φιλελεύθερη κοινωνία όμως, σε συνδυασμό με τις ανησυχητικές διαστάσεις που λαμβάνει το Κουρδικό στο εσωτερικό, στο Ιράκ και στη Συρία, προκάλεσαν σοβαρό προβληματισμό στον Ερντογάν και τον περίγυρό του, στον οποίο δεν συμπεριλαμβάνονται πλέον οι παλαιοί φιλελεύθεροι σύμβουλοι. Ο προβληματισμός έγκειται στο γεγονός ότι μια τέτοια κατάσταση έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνία-πρότυπο που έχει κατά νου, η οποία θα πρέπει να ενστερνίζεται και να υποκύπτει στις αρχές του σουνιτικού Ισλάμ, ενώ δεν θα πρέπει να τίθεται σε κίνδυνο και η εθνική συνοχή της τουρκικής κοινωνίας, που απειλείται από την πορεία ανάδειξης του Κουρδικού.
Γι’ αυτό ο Ερντογάν προχωρεί στην ψήφιση ενός νέου νόμου για τη ΜΙΤ, με τον οποίο παραχωρούνται υπερεξουσίες στην τουρκική μυστική υπηρεσία, που θυμίζουν την παντοκρατορία της KGB επί σοβιετικού καθεστώτος, όταν η υπηρεσία αυτή γνώριζε ανά πάσα στιγμή τι κάνει, τι λέει, αλλά και τι σκέφτεται κάθε σοβιετικός πολίτης, εξασφαλίζοντας μέσω αυτού του ασφυκτικού ελέγχου τη συνοχή αλλά και την επιβίωση του καθεστώτος!
Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, με τον νέο νόμο η τουρκική μυστική υπηρεσία εξοπλίζεται με αρμοδιότητες που δημιουργούν στην ουσία ένα νέο βαθύ κράτος στην Τουρκία, το οποίο θα ορίζεται και θα κατευθύνεται από το γραφείο του πρωθυπουργού.
Με βάση τον νέο, υπό έγκριση νόμο, η ΜΙΤ δεν θα συλλέγει μόνον πληροφορίες, αλλά θα συλλέγει στοιχεία και θα παρακολουθεί όλους τους Τούρκους πολίτες, τις τηλεφωνικές συνομιλίες, τη διαδικτυακή αλληλογραφία, όλες τις τραπεζικές δοσοληψίες, τις αγορές μέσω πιστωτικών καρτών, τα φάρμακα που προμηθεύονται, τις ιατρικές εξετάσεις, τους βαθμούς που παίρνουν όλοι οι Τούρκοι μαθητές σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, τα ταξίδια στο εξωτερικό και το εσωτερικό και ό,τι άλλο αφορά την προσωπική ή δημόσια ζωή του κάθε πολίτη.
Επίσης, με βάση τον νέο νόμο, η ΜΙΤ αποκτά την αρμοδιότητα να διεξάγει ψυχολογικές επιχειρήσεις, αλλά και άλλες επιχειρήσεις, όπως συλλήψεις, ανακρίσεις, απαγωγές, επιθέσεις σε «στόχους» κ.λπ., ενώ τα στελέχη της μυστικής υπηρεσίας που θα συμμετέχουν σε τέτοιου είδους ενέργειες και επιχειρήσεις δεν θα είναι υπεύθυνα για τις πράξεις τους και δεν θα διώκονται. Η ΜΙΤ θα μπορεί επιπλέον να διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον εσωτερικών απειλών, χωρίς να είναι προϋπόθεση η απόφαση δικαστηρίου.
Οσον αφορά τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό, ενώ μέχρι στιγμής μπορούν να διεξάγουν επιχειρήσεις οι ΤΕΔ, μόνο κατόπιν απόφασης της Βουλής, με τον νέο νόμο η ΜΙΤ μπορεί να σχεδιάσει και να διεξαγάγει επιχειρήσεις στο εξωτερικό χωρίς την άδεια κανενός.
Με την αρμοδιότητα της διεξαγωγής ψυχολογικών επιχειρήσεων η ΜΙΤ αποκτά τη δυνατότητα να εκθέτει και να εκβιάζει φυσικά πρόσωπα, μέσω ιστοσελίδων που της δίνεται η νομική δυνατότητα να δημιουργεί και να λειτουργεί, χωρίς να φοβάται νομικές και ποινικές ευθύνες.
Σημειώνεται ότι με βάση τις νέες αρμοδιότητες η ΜΙΤ αποκτά δικαίωμα να παραβιάζει με τον «νόμο» βασικά δικαιώματα των πολιτών της Τουρκίας, ενώ το προσωπικό της «θωρακίζεται» απέναντι στον νόμο, αφού όποια παράβαση του νόμου κάνουν εν ώρα υπηρεσίας δεν θα επισύρει καμία δίωξη και ποινή.
Υπάρχουν κι άλλες ρυθμίσεις, που αποτελούν αντικείμενο ειδικού ενδιαφέροντος και εκφεύγουν του πλαισίου ενός άρθρου. Ομως αυτό που μπορεί να διακρίνει κανείς, εξετάζοντας το περιεχόμενο αλλά και το πνεύμα αυτού του νομοσχεδίου, είναι το γεγονός ότι ο Ερντογάν, ο Νταβούτογλου και ένας στενός κύκλος συνεργατών και συμβούλων του εργάζονται μεθοδικά πάνω σε ένα νέο κρατικό μοντέλο, που θα έχει ως ιδεολογική βάση τις βασικές αρχές του σουνιτικού Ισλάμ, στις οποίες θα υποτάσσονται οι αρχές των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, όπως αυτές ορίζονται και γίνονται αποδεκτές από τη Δύση και τις πολιτισμένες χώρες.
Μιλάμε για ένα εντελώς νέο, υβριδικό μοντέλο, με στοιχεία από το σοβιετικό καθεστώς, από το καθεστώς της ιρανικής ισλαμικής επανάστασης και από τα μπααθικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής.
Αυτή είναι η νέα Τουρκία που προετοιμάζει για τους πολίτες της χώρας του αλλά και για τις γειτονικές χώρες ο Ερντογάν. Να το έχουμε υπ’ όψιν μας!
Σάββας Καλεντερίδης
