Στο άρθρο μας της προηγούμενης Κυριακής αναφερθήκαμε στην κατάρρευση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής σε όλα τα μέτωπα, με εξαίρεση εκείνου της Ελλάδας (!), σημειώνοντας ότι ο εμπνευστής του νεοοθωμανικού δόγματος του στρατηγικού βάθους και των μηδενικών προβλημάτων, Αχμέτ Νταβούτογλου, βρίσκεται ήδη στο μάτι του κυκλώνα, ενώ σοβαρό είναι και το πλήγμα που έχει δεχτεί η εικόνα του Ερντογάν σε εσωτερικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο.
Αν και καλύψαμε το θέμα στο προηγούμενο άρθρο μας, είμαστε υποχρεωμένοι να αναφερθούμε και πάλι σ’ αυτό, αφού οι εξελίξεις στο μέτωπο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι και πολλές και εξαιρετικά σημαντικής βαρύτητας.
Τη φορά αυτή πρωταγωνιστής δεν είναι ο Νταβούτογλου αλλά ο ίδιος ο Ερντογάν, ο οποίος με τις δηλώσεις και τις αναφορές του, πέραν του ότι έχει αφήσει στην κυριολεξία άναυδη τη διεθνή κοινότητα και τους (ψυχ)αναλυτές, έχει δημιουργήσει έντονο προβληματισμό σχετικά με το αν ο έκδηλος εκνευρισμός του, που έχει φτάσει στα όρια της ακαταληψίας, οφείλεται στην κρισιμότητα της κατάστασης που επικρατεί σχεδόν σε όλα τα μέτωπα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής ή στο γεγονός ότι, λόγω των εξελίξεων στην Αίγυπτο, βλέπει να κινδυνεύει το «όραμά» του για τη δημιουργία του νέου Χαλιφάτου, οπότε οι κινήσεις και οι δηλώσεις του καθορίζονται από το Κοράνι και από τις ισλαμιστικές του ιδεοληψίες, και όχι από την επίγεια ανθρώπινη λογική!
Να δούμε, λοιπόν, τις δηλώσεις του Ερντογάν:
Πρώτα, τα έβαλε με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, τον οποίο μέχρι χθες στην κυριολεξία προσκυνούσαν και ο Ερντογάν και ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Γκιουλ. Να σημειωθεί ότι σε επίσημη επίσκεψη του Σαουδάραβα βασιλιά στην Τουρκία παραβιάστηκε το διπλωματικό πρωτόκολλο και, αντί να τον δεχτούν στο προεδρικό μέγαρο, τον επισκέφτηκαν στο ξενοδοχείο όπου διέμενε στην Κωνσταντινούπολη!
Οταν, λοιπόν, ο βασιλιάς Ελ Σαούντ στις 15 Αυγούστου δήλωσε ότι «υποστηρίζουμε την Αίγυπτο στην προσπάθεια που κάνει εναντίον της τρομοκρατίας και καλούμε όλους τους έντιμους Αιγυπτίους και όλους τους Αραβες να γίνουν μια γροθιά, ένα σώμα και μια ψυχή απέναντι στις προσπάθειες που γίνονται για την αποσταθεροποίηση της Αιγύπτου», δίνοντας ανοιχτή στήριξη στη νέα κυβέρνηση, ο Ερντογάν, σε ομιλία που έκανε στην Προύσα στις 17 Αυγούστου, απάντησε ως εξής:
«Αδέλφια μου, ενώπιόν σας απευθύνω έκκληση σε ολόκληρο τον κόσμο, στη Δύση, στον Κόλπο, στον ισλαμικό κόσμο… Τη στιγμή αυτή υπάρχουν κάποιοι που χαρακτηρίζουν τους ιερομάρτυρες της Αιγύπτου τρομοκράτες. Εγώ όμως τους λέω ότι εκεί ασκείται κρατική τρομοκρατία και ότι εκείνοι που χειροκροτούν την κρατική τρομοκρατία κάποια στιγμή θα την υποστούν και οι ίδιοι», απειλώντας ανοικτά τον Σαουδάραβα βασιλιά!
Είπε και άλλα ο Ερντογάν στην ομιλία του εκείνη, όπως, για παράδειγμα, ότι η Σαουδική Αραβία, που χρηματοδοτεί τη νέα κυβέρνηση της Αιγύπτου, «είναι διπρόσωπη, χειροκροτητής της τρομοκρατίας και, στην ουσία, συνένοχη στο έγκλημα».
Ακολούθησαν οι δηλώσεις του Ερντογάν στη σύσκεψη των προέδρων των νομαρχιακών οργανώσεων του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, με την ευκαιρία της 12ης επετείου από την ίδρυση του κόμματος. Εκεί ο Ερντογάν, αφού είπε ότι «μπορεί το κόμμα μας να είναι δώδεκα χρονών, όμως αποτελεί τη συνέχεια μιας (θείας) αποστολής, που συνεχίζεται επί χιλιετίες και φτάνει μέχρι τους Σελτζούκους και το 1071», δίνοντας υπερκοσμικό και θεόσταλτο χαρακτήρα στο κίνημα του οποίου προΐσταται, υπογράμμισε ότι «πίσω από το πραξικόπημα στην Αίγυπτο κρύβεται το Ισραήλ, έχουμε ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν»!
Συνεχίζοντας, δεν είπε ότι τα ντοκουμέντα είναι μια τηλεοπτική εκπομπή του 2011, στην οποία ένας Γάλλος διανοούμενος δήλωνε την αντίθεσή του στη Μουσουλμανική Αδελφότητα!
Το Ισραήλ, δείχνοντας μάλλον κατανόηση στην άσχημη ψυχολογική κατάσταση του Ερντογάν, υποστήριξε ότι μια τέτοια δήλωση είναι ανάξια απαντήσεως, η κυβέρνηση της Αιγύπτου ανακοίνωσε ότι «δεν μπορεί να μας κάνει μαθήματα ένας πράκτορας της Δύσης», εννοώντας φυσικά τον Τούρκο πρωθυπουργό, ενώ οι ΗΠΑ καταδίκασαν έντονα τη δήλωση Ερντογάν, χαρακτηρίζοντάς την «επιθετική, αστήρικτη και λάθος κίνηση».
Υπάρχουν και άλλες δηλώσεις του ίδιου του Ερντογάν, αλλά και στενών συνεργατών του, όπως, για παράδειγμα, αυτές που στρέφονται εναντίον όλων των αραβικών βασιλείων, οι οποίες, εκτός της Σαουδικής Αραβίας και των αραβικών κρατών του Κόλπου, έχουν εξαγριώσει την Ιορδανία και το Μαρόκο, που δείχνουν ότι η ηγεσία της Τουρκίας διακατέχεται από έναν εκνευρισμό που δεν εξηγείται μόνο με όρους πολιτικής. Είναι απαραίτητη η συνδρομή και της επιστήμης της ψυχιατρικής και της ψυχανάλυσης.
Οσοι ικανοί πιάστε τα μολύβια!
