Η εκλογική επιτυχία της κυρίας Μέρκελ και ο κομβικός ρόλος που διαδραματίζει η Γερμανία στην Ευρώπη μού φέρνουν στον νου τη συζήτηση για την πολυπολιτισμικότητα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι μετανάστες που ζουν σε μια ευρωπαϊκή χώρα, ιδίως οι ασιατικής προελεύσεως, μπορούν να ζουν σε κόσμους παράλληλους χωρίς να ενσωματώνονται και χωρίς να σέβονται την Ιστορία, τον πολιτισμό και την ταυτότητα του λαού που τους φιλοξενεί. Η πολυπολιτισμική αντίληψη, η οποία ενθουσιάζει ορισμένους συμπατριώτες μας, απαντά ότι θα πρέπει εμείς, οι Ελληνες ορθόδοξοι, να κάνουμε εκπτώσεις και υποχωρήσεις για να μη θίγονται οι μετανάστες. Να αλλάξουμε τα βιβλία Ιστορίας, να κατεβάσουμε τις εικόνες του Χριστού από τα σχολεία και τα δικαστήρια, να μετατρέψουμε το μάθημα των Θρησκευτικών από ορθόδοξο σε θρησκειολογικό, γενικότερα να μην επιμένουμε στην ελληνικότητά μας. Η αντίθετη άποψη προτείνει ως λύση την ενσωμάτωση – ένταξη εκείνων των μεταναστών που θέλουν και μπορούν. Να κάνουν δηλαδή οι φιλοξενούμενοι τις απαραίτητες υποχωρήσεις και όχι οι φιλοξενούντες.
Στη Γερμανία υπό την επίδραση των ιδεών των Οικολόγων – Πρασίνων, οι οποίοι συγκυβέρνησαν με τους Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ, άρχισε προ είκοσι ετών να επικρατεί η πολυπολιτισμική άποψη. Τελικά δημιουργήθηκαν γκέτο Τούρκων, Αράβων, Πακιστανών κ.ά., οι οποίοι ούτε γερμανικά μάθαιναν ούτε έδειχναν διάθεση ενσωματώσεως στις θεμελιώδεις αξίες της γερμανικής κοινωνίας. Στις 17 Οκτωβρίου του 2010 η Ανγκελα Μέρκελ δήλωσε δημοσίως ότι στη Γερμανία η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε πλήρως. Είπε: «Είχαμε την αυταπάτη να νομίζουμε ότι Γερμανοί και ξένοι εργάτες θα ζούσαμε ευτυχισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο. Κοροϊδεύαμε τον εαυτό μας λέγοντας ότι οι αλλοδαποί δεν θα παραμείνουν. Η τάση έως τώρα ήταν να αποδεχόμαστε την πολυπολιτισμική αντίληψη. Αλλά αυτή η αντίληψη έχει αποτύχει, έχει αποτύχει πλήρως».
Η καγκελάριος δήλωσε ότι δεν θα κλείσει τα σύνορα της Γερμανίας για τους μετανάστες, αλλά θα προτιμά ειδικευμένους επιστήμονες και θα απαιτεί από τους μετανάστες να μαθαίνουν καλά τη γερμανική γλώσσα. Οι συνεταίροι της στη Βαυαρία, οι Χριστιανοκοινωνιστές, συμφώνησαν και έκαναν λόγο για μία κυρίαρχη γερμανική πολιτιστική ταυτότητα, την οποία οφείλουν να αποδέχονται όλοι οι αλλοδαποί.
Με την άποψη της Μέρκελ περί αποτυχίας της πολυπολιτισμικότητας έχουν, με δικά τους λόγια, συνταχθεί ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο παλαίμαχος ηγέτης της ιταλικής Αριστεράς Μάσιμο Ντ’ Αλέμα και άλλοι. Χρήσιμο μήνυμα για τους εν Ελλάδι πολυπολιτισμικούς. Και επειδή προσφάτως ακούσαμε ορισμένες «εκσυγχρονιστικές» προτάσεις για τη μετατροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών σε πολυπολιτισμικό – θρησκειολογικό, καταγράφω πώς η Γερμανία αντιμετωπίζει το ζήτημα.
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό και βαθμολογείται σε όλες τις τάξεις ισοτίμως με τα άλλα μαθήματα. Εχει περιεχόμενο αμιγώς ομολογιακό – χριστιανικό και ουδείς σκέφτηκε ποτέ να το αντικαταστήσει με θρησκειολογία. Οι μαθητές επιλέγουν μεταξύ ρωμαιοκαθολικού και ευαγγελικού (λουθηρανικού) περιεχομένου του μαθήματος. Οι δύο μεγάλες αυτές χριστιανικές κοινότητες της Γερμανίας, καθολικοί και ευαγγελικοί, έχουν την επιμέλεια των βιβλίων, του αναλυτικού προγράμματος και της εγκρίσεως των καθηγητών. Το κράτος πληρώνει τους διδάσκοντες, αλλά αυτοί οφείλουν να ακολουθούν τη διδασκαλία των δύο επικρατουσών χριστιανικών ομολογιών.
Οι ορθόδοξοι δικαιούνται να διδάσκουν την πίστη τους, όταν συγκεντρώνεται σε μία τάξη ικανός αριθμός, τον δε καθηγητή διορίζει η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οι μουσουλμάνοι δεν διορίζουν δικούς τους διδάσκοντες, διότι εκλήθησαν από την κυβέρνηση να δηλώσουν αν σέβονται πλήρως το Σύνταγμα και τη νομοθεσία (π.χ. ισότητα ανδρών και γυναικών) και αρνήθηκαν να απαντήσουν. Τα παιδιά τους μαζί με όσους ζητούν απαλλαγή παρακολουθούν ως εναλλακτικό μάθημα την Ηθική και βαθμολογούνται κανονικά.
Γιατί οι Ελληνες «προοδευτικοί» προτείνουν αποτυχημένα πρότυπα;
Κωνσταντίνος Χολέβας
