Το πιο ανησυχητικό από τα φαινόμενα που επιβεβαίωσε η πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή είναι η βαθιά χαρακτηρολογική διαταραχή των κομμάτων μας. Οι συνθήκες μεγάλης πίεσης πάντα φανερώνουν την πραγματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι προσωπικότητες.
Ακριβώς όπως ο διαταραγμένος άνθρωπος έτσι και οι πολιτικοί οργανισμοί, όταν περιέλθουν στη θέση αυτή, αδυνατούν να αρθρώσουν συγκεκριμένο λόγο, να συνεννοηθούν, να συνθέσουν, λειτουργούν αυτιστικά και σε πλήρη αποσύνδεση με το περιβάλλον τους.
Οι λόγοι για τους οποίους ο πολιτικός μας κόσμος τελεί υπό καθεστώς πλήρους σύγχυσης είναι εν πολλοίς οι ίδιοι με αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και στα Μνημόνια.Αναξιοκρατία εντός – εκτός, αναντιστοιχία λόγων και έργων, διαζύγιο με την αλήθεια και προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των προσωπικών επιδιώξεων και συμφερόντων έναντι των κοινών.
Η Νέα Δημοκρατία αγωνίζεται με πάθος να χάσει όλο το κοινωνικό βάθος που κατέκτησε χάρη στις επιλογές του Κωνσταντίνου Καραμανλή από το ’74 και μετά. Εγκλωβισμένη στις εσωτερικές της αντιφάσεις και τις ανασφάλειες και τις ιδεοληψίες του ηγετικού της πυρήνα, αντί να υπερασπίσει με παρρησία την πραγματική της βάση, τους εργαζομένους ή εργασθέντες νοικοκύρηδες, ανέχεται το ξεχαρβάλωμά της.
Το ΠΑΣΟΚ, καταρρακωμένο από τις αμαρτίες του πρόσφατου και απώτερου παρελθόντος, αποψιλωμένο από στελέχη με ειδικό βάρος, δίνει κυριολεκτικώς μάχη επιβίωσης. Η διαρκής παλινδρόμησή του όμως ανάμεσα στην ανάγκη να δικαιολογηθούν τα πεπραγμένα του και σε όσα επιβάλλει το παρόν των Μνημονίων, που αυτό έφερε, το οδηγεί σε πλήρη σύγχυση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βρεθεί στην εξουσία. Αντί να ενισχύσει την προσπάθειά του αυτή με καθαρό και συγκεκριμένο λόγο, επιλέγει να επιλύει δημόσια τις διαφορές των στελεχών του. Αντί να υιοθετήσει τα αυτονόητα σύμβολα για ένα κόμμα που διεκδικεί την κυβέρνηση, ανησυχεί μήπως κακοκαρδίσει τις φαντασιώσεις των συνιστωσών του. Κι επειδή κεντρική πολιτική δεν διεξάγεται με όρους περιθωρίου, αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει την ιλιγγιώδη φθορά της κυβέρνησης.
Η ΔΗΜ.ΑΡ. θα επιβεβαιώσει σύντομα ότι ο διάλογος ανάμεσα σε γνήσιους ιδεολόγους με σεβαστή διαδρομή και σε όσους πάνω στους δικούς τους αγώνες έχτισαν τις καριέρες τους δεν μπορεί να παράξει πολιτικό λόγο που αφορά την κοινωνία.
Το ΚΚΕ ως διατηρητέο ιστορικό είδος, άνευ ειρωνείας, ανήκει στη σφαίρα της πολιτικής επιστήμης και όχι μόνο. Ως εκ τούτου, σιωπή. Ιδια με αυτήν που το Κόμμα επιβάλλει όπου εμπλέκεται.
Για τη Χρυσή Αυγή, μία εικόνα χίλιες λέξεις.
Αφησα τελευταίους τους Ανεξάρτητους Ελληνες, διότι αποτελούν την επιτομή όλων των παθογενειών που προαναφέρθηκαν. Συλλεκτικό δείγμα, καθώς διανθίζεται από τα ξεχωριστά ταλέντα κάθε μέλους του. Ταλέντα που προσφέρουν ανεπανάληπτες στιγμές στην πολιτική και την καλλιτεχνική ιστορία του τόπου.
Αντιμέτωποι με τα επτά αυτά… θαύματα οι πολίτες αγωνίζονται και αγωνιούν. Αγωνίζονται να κρατήσουν την πίστη τους στους δημοκρατικούς θεσμούς και στη συντεταγμένη Πολιτεία. Αγωνιούν για την τύχη τους ,γιατί βλέπουν καθημερινά να τους εκθέτουν βάναυσα αμφότεροι οι εκπρόσωποι και οι υπηρέτες τους.
Είναι βέβαιο ότι το Μνημόνιο δεν θα αφήσει πίσω του μόνο τα συντρίμμια από τις ζωές εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Διαρκούσης ή στο τέλος της τετραετίας, θα προστεθούν πολλά συντρίμμια ακόμη.
Γιώργος Στράτος
