Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και απόρρητες εκθέσεις των πλέον σημαντικών υπηρεσιών ασφαλείας και αντιτρομοκρατίας της Δύσης, σε ευρωπαϊκό έδαφος, εντός ζώνης Σένγκεν, βρίσκονται ήδη περίπου 6.000 μαχητές της Τζιχάντ και του Χαλιφάτου. Αυτοί δεν είναι απαραίτητο να επιδεικνύουν διαβατήριο πρόσφυγα ή οικονομικού μετανάστη από τη Συρία ή άλλη αραβική χώρα ή το Πακιστάν. Πολλοί από αυτούς διαθέτουν ευρωπαϊκά διαβατήρια, αφού είναι γεννημένοι, δεύτερη ή τρίτη γενιά στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στη Βρετανία ή και την Ισπανία στον Νότο, έλκοντας την καταγωγή τους από τις παλιές αποικίες ή τα μαζικά, μεταπολεμικά κύματα μετανάστευσης.
Πολύ πριν από τη «ματωμένη Παρασκευή» στο Παρίσι αξιωματούχοι δυτικών υπηρεσιών ασφαλείας -μεταξύ αυτών η CIA, η MI6, η Μοσάντ αλλά και οι γαλλικές Αρχές- είχαν λάβει σοβαρά υπ’ όψιν τους ότι στόχος της Τζιχάντ αλλά και του Χαλιφάτου (ISIS) στη Μεσοποταμία ήταν να υπάρξει ένας «στρατός του Ισλάμ» της τάξης των 5.000 μαχητών -άνδρες, γυναίκες και παιδιά- που θεωρούνταν επαρκέστατος για να πραγματοποιήσει έναν πόλεμο ενάντια στους «σταυροφόρους» μέσα στις πόλεις τους.
Τα μηνύματα και η διεθνής συνεργασία υπηρεσιών της Δύσης, της Ρωσίας, αραβικών χωρών, του Ισραήλ προς τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες και Αρχές Ασφαλείας σε στεριά και θάλασσα ήταν να υπάρξει καταγραφή και λεπτομερής έλεγχος των προσφύγων προκειμένου να εντοπιστούν ή να υπάρχει δυνατότητα ταυτοποίησης των μαχητών της Τζιχάντ, προτού κατορθώσουν να περάσουν στο εσωτερικό της Ευρώπης και φτάσουν στις πρωτεύουσες της κεντρικής Ευρώπης. Η στρατηγική όμως που ακολουθεί η Τουρκία να επιτρέπει χωρίς κανέναν έλεγχο στους διακινητές του κύματος των προσφύγων και μεταναστών να το προσανατολίζουν προς την Ευρώπη οδήγησε σε συνθήκες πολιορκίας και τελικά κατάρρευσης της άμυνας στη ζώνη Σένγκεν.
Σήμερα και πολύ περισσότερο μετά όσα συνέβησαν στη Γαλλία η Σένγκεν προσομοιάζει στη γραμμή Μαζινό του Μεσοπολέμου. Στην παρούσα φάση διαδοχικές κυβερνήσεις στην κεντρική Ευρώπη -Αυστρία, Ουγγαρία, Πολωνία- επιζητούν λύση από τους πρόσφυγες και τον τρόμο της Τζιχάντ με κλειστά σύνορα. Το πρόβλημα όμως με τον «στρατό της Τζιχάντ» δεν θα λυθεί με κλειστά σύνορα ή τη διάλυση της Σένγκεν. Γιατί ο εφιάλτης κρύβεται εντός των πόλεων της κεντρικής Ευρώπης. Το Χαφιλάτο στοχοποιεί για τη συνέχεια την Ιταλία (η πρώτη Ρώμη των Ευρωπαίων), τη Γερμανία, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Σε μια περίπτωση καθόλου απίθανη που θα πετύχει κάποιες επιχειρήσεις θανάτου, όπως αυτή στον συναυλιακό χώρο στο Παρίσι, με δεκάδες νεκρούς, τότε ο πανικός θα διαλύσει την Ευρώπη. Η θεώρηση της Γερμανίας, η οποία σχεδίασε και σε μεγάλο βαθμό πέτυχε την «ηγεμονία» επί της Ευρώπης με όρους οικονομικούς, δημοσιονομικούς, νομισματικούς και χρηματιστηριακούς, βρίσκει τα όριά της στην κήρυξη πολέμου που εξήγγειλε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ στην κοινή συνεδρίαση Γερουσίας και Βουλής των Αντιπροσώπων του γαλλικού έθνους τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου.
Ο Γάλλος ηγέτης δήλωσε με σαφήνεια ότι η ασφάλεια της Ευρώπης και η σύγκρουση με το Ισλαμικό Χαλιφάτο του ISIS προηγούνται της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αυτό σημαίνει ότι η εποχή Σόιμπλε για το ευρώ είναι πλέον παρελθόν. Μάλιστα ο Φρ. Ολάντ για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή Ενωση έκανε επίκληση του άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης της Λισαβόνας για συμπαράταξη των ευρωπαϊκών εθνών με τη χώρα που θα πληγεί από εξωτερικό εχθρό. Η Γερμανία αρνήθηκε ήδη τόσο από την πλευρά της χριστιανοδημοκρατίας και της Μέρκελ όσο και από την πλευρά της σοσιαλδημοκρατίας και του Γκάμπριελ τη συμμετοχή στον πόλεμο στην Ανατολή.
Ο γερμανογαλλικός άξονας είναι και αυτός παρελθόν. Η Ευρώπη του ευρώ πολύ εύκολα θα μετεξελιχθεί σε Ευρώπη των εθνών και θα αρχίσει να νικά την Τζιχάντ, όταν ελέγξει τη διακίνηση προσφύγων, μεταναστών και μαχητών του Χαλιφάτου στην Ανατολή· όταν δηλαδή αποφασίσει να πατήσει τα άρβυλα των στρατών της επί τουρκικού εδάφους και να χειραγωγήσει την οικονομική ισχύ του θρόνου των βεδουίνων στη Σαουδική Αραβία.
